Guevara και Faccani σταματούν τους αγώνες!

Εξαιρετικά πρόωρες αποχωρήσεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/1/2018

Ένα περίεργο κλίμα δημιουργούν τα νέα που έρχονται από την Ισπανία και την Ιταλία, σχετικά με την απόφαση δύο νεαρών αναβατών να αποσυρθούν από την ενεργό δράση. Ο Juanfran Guevara, που είχε ανέβει στο τρίτο σκαλί του βάθρου της Moto3 στον αγώνα του Mugello και ο Marcο Faccani, νικητής στον αγώνα Superstock 1000 στο Misano, ανακοίνωσαν αμφότεροι λίγο μετά τα Χριστούγεννα πως θα κρεμάσουν τις αγωνιστικές τους φόρμες. Οι δύο αυτές αποσύρσεις νεαρών αγωνιζομένων, δείχνουν το πόσο δύσκολο είναι το επίπεδο των αγώνων σήμερα μέσα σε ένα ιδιαίτερα σκληρό και ανταγωνιστικό περιβάλλον.


Ο 23 ετών Faccani δήλωσε πως θα αλλάξει εντελώς καριέρα ξεκινώντας το δικό του στούντιο σχεδιασμού, έχοντας όμως σαν target group των πελατών του, τα paddocks και τις εταιρείες που εμπλέκονται σε αγώνες.
Από την άλλη μεριά, ο Guevara –που είναι 22 ετών- εξήγησε με πιο γλαφυρό και περιγραφικό τρόπο τους λόγους που τον οδήγησαν στο να εγκαταλείψει τους αγώνες. Σε μια συνέντευξη που έδωσε στο ισπανικό Motociclismo, είπε ότι όπως συμβαίνει με τις περισσότερες αποφάσεις που παίρνουν οι άνθρωποι, τα κίνητρά του είναι περίπλοκα. Ήθελε να περνάει περισσότερο χρόνο με τους φίλους και την οικογένειά του, αλλά και να αφοσιωθεί περισσότερο στις σπουδές του πάνω στις επιχειρήσεις, κάτι που προσπαθούσε να συνδυάσει με τους αγώνες, όντας όμως πολύ δύσκολο. Επιπλέον, έθεσε και το οικονομικό ζήτημα που είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικό, παρά την υποστήριξη από τους χορηγούς του. Πάνω απ' όλα όμως, τον μεγαλύτερο ρόλο έπαιξε το ότι συνειδητοποίησε το μέγεθος της πίεσης, σωματικής και ψυχολογικής, που δεχόταν. Ενδεικτικό είναι ότι λίγες εβδομάδες νωρίτερα, όταν περπατούσε από το πανεπιστήμιο προς το σπίτι του, θόλωσε η όρασή του και αναγκάστηκε να σταματήσει για να ξεκουραστεί. Οι γιατροί διέγνωσαν σημάδια έντονου στρες κι αυτό τον προβλημάτισε πολύ. Όπως είπε, "για έναν αναβάτη που το μόνο που έχει να κάνει είναι να οδηγεί, είναι μια ονειρεμένη ζωή. Για μένα όμως, που όταν γυρίζω σπίτι πρέπει να ψάξω για χορηγούς, να διαβάσω για το πτυχίο μου, να ολοκληρώσω τα projects μου και να προπονηθώ, όλες αυτές οι υποχρεώσεις δεν σταματούν ποτέ."


Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της συνέντευξής του, είναι το ότι θεωρεί πως η απόφαση να σταματήσει είναι μια πολυτέλεια γι' αυτόν. "Το πρόβλημα που έχουμε, ειδικά στην Moto3, είναι πως από τους 33 αναβάτες οι 29 δεν ξέρουν να κάνουν τίποτε άλλο πέρα από το να τρέχουν σε αγώνες. Τότε ήταν που αναρωτήθηκα αν αξίζουν όλες αυτές οι θυσίες που έχω κάνει για να βρίσκομαι εδώ, και η απάντηση ήταν όχι."
Το θέμα που δημιουργείται εδώ, έχει να κάνει ότι οι περισσότεροι από τους σύγχρονους αναβάτες ξεκινούν από πάρα πολύ μικροί ηλικία και φτάνουν κάποια στιγμή σε ένα σημείο καμπής της καριέρας τους την στιγμή που συντελείται και η αλλαγή από αγόρια (ή κορίτσια) σε άντρες (γυναίκες), αφήνοντας πίσω τους την παιδική ηλικία. Τότε είναι που αλλάζουν οι προτεραιότητες και μερικοί από αυτούς συνειδητοποιούν ότι στη ζωή υπάρχουν περισσότερα πράγματα από τους αγώνες με μοτοσυκλέτες. Για όλους αυτούς, ενδεχομένως να λειτούργησε και σαν παράδειγμα ο Casey Stoner ώστε να αλλάξουν εντελώς τρόπο ζωής και να παρατήσουν τους αγώνες, νιώθοντας ότι το κόστος είναι πολύ μεγάλο. Κακό αυτό για τους αγώνες, καλό όμως για την προσωπικότητα και την συναισθηματική και ψυχική τους υγεία.

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.