Honda: 60 χρόνια στους αγώνες

25 χρόνια συνεργασία με την Repsol
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Μπορεί ο όγδοος γύρος του πρωταθλήματος με τον αγώνα του TT Assen να μην είχε νικητή τον Marquez, αλλά τον Vinales της Yamaha, όμως για τη Honda είχε ιδιαίτερη σημασία καθώς σηματοδοτούσε την 60η επέτειό της εμπλοκής της στους αγώνες. Η πρώτη της συμμετοχή ήταν πίσω στο 1959, στη Ultra-Lightweight κατηγορία των 125cc του Isle Of Man, που πραγματοποιήθηκε στις 3 Ιουνίου εκείνης της χρονιάς.

Για να γιορτάσει την επέτειό της, η Honda έκανε μια εκδήλωση πριν τον αγώνα του Assen. Σε αυτή παρευρέθηκαν πολλά γνωστά ονόματα του σπορ, που έχουν συνεργαστεί στο παρελθόν με τη Honda όπως οι θρυλικοί Mick Doohan, Freddie Spencer και ο Kunimitsu Takahashi που είναι ο πρώτος Ιάπωνας που κέρδισε έναν αγώνα GP με αυτή, αλλά και ο Marc Marquez. Παρόντες ήταν επίσης ο Διευθυντής του HRC Tetsuhiro Kuwata, ο CEO της Dorna Carmelo Ezpeleta και ο πρόεδρος της FIM Jorge Viegas.

Σχετικά με την τεράστια πορεία της Honda στους αγώνες, ο Kuwata είπε: “Κανείς δεν φανταζόταν πως η Honda μετά από 60 χρόνια θα συνέχιζε να παίρνει μέρος και να κερδίζει αγώνες σε διάφορα πρωταθλήματα. Είναι η μοναδική εταιρεία με ενεργό δράση σε όλα τα μεγάλα πρωταθλήματα όπως τα MotoGP, Formula1, Motorcross, IndyCar, Dakar, Trial, WSBK και Enduro. Ο ανταγωνισμός είναι ένα σημαντικό κομμάτι της φιλοσοφίας της Honda και είναι μια εξαιρετική μέθοδος για να αναπτύξουμε νέες τεχνολογίες.”

Ο Marquez απ’ τη πλευρά του τόνισε πως η Honda έχει κατασκευάσει πολλές μοτοσυκλέτες ορόσημα και πως είναι πολύ περήφανος που είναι μέρος της επιτυχημένης αγωνιστικής της ιστορίας, όπως και ότι σκοπεύει να συνεχίσει την επιτυχημένη του πορεία στο μέλλον. Ιδιαίτερα συγκινητικά, ήταν τα λόγια του Doohan που ανέφερε πως ακόμη θυμάται την πρώτη του επίσκεψη στο HRC λίγο πριν το τέλος του 1988, με σκοπό να υπογράψει τη μεταγραφή του στη Honda για το 1989, στην κατηγορία των 500cc. Η συνεργασία του με το HRC ήταν γεμάτη επιτυχίες καθώς στέφθηκε πρωταθλητής το 1994,1995,1996,1997 και το 1998. “Εξ αρχής εντυπωσιάστηκα πάρα πολύ με την αφοσίωση του προσωπικού όταν με ξενάγησαν στις εγκαταστάσεις του HRC ,είπε. Τον κέρδισαν οι πινακίδες που υπήρχαν αναρτημένες στους χώρους που έλεγαν: “Η τεχνολογία του αύριο, σήμερα”.

Ο Freddie Spencer φρόντισε να μοιραστεί την εμπειρία και τις αναμνήσεις του απ’ τη συνεργασία του με το HRC, δίνοντας μια πιο νοσταλγική νότα στην εκδήλωση. “Κέρδισα το πρώτο μου πρωτάθλημα στη κατηγορία των 500cc στις 4 Σεπτεμβρίου το 1983 στην Imola. Τρεις μέρες αργότερα, στις 7 Σεπτεμβρίου ο Soichiro Honda με έπιασε απ’ τους ώμους και μου είπε: Σε ευχαριστώ. Εγώ εκπλήρωσα το όνειρό μου και ο κ.Honda τα δικά του.”

Ο Takahashi είναι άλλος ένας απ’ τους θρυλικούς αναβάτες που έχουν περάσει απ’ τη Honda με μεγάλες διακρίσεις στα παγκόσμια πρωταθλήματα της δεκαετίας του ’60. Ήταν 21 ετών όταν έγραψε ιστορία με τη Honda, καθώς το 1961 έγινε ο πρώτος Ιάπωνας που νίκησε σε αγώνα GP στο Hockenheim της Γερμανίας. “Θυμάμαι πως ο Soichiro Honda και η ομάδα του ήταν αποφασισμένοι να φτιάξουν τις καλύτερες μοτοσυκλέτες στον κόσμο και πως έτσι ξεκίνησε η αγωνιστική δράση της Honda.” Συμπλήρωσε τις δηλώσεις του λέγοντας: “Πιστεύω ακράδαντα πως η φιλοσοφία της Honda έχει περάσει στη νέα γενιά!”

Τόσο ο Ezpeleta όσο και ο Viegas αναγνώρισαν το σημαντικό ρόλο της Honda στον αγωνιστικό κόσμο των μοτοσυκλετών και ο CEO της Dorna είπε: “Τα τελευταία 60 χρόνια η Honda έθετε τον πήχη χρόνο με το χρόνο και έγινε ο πιο επιτυχημένος κατασκευαστής μοτοσυκλετών στους αγώνες GP. Είμαστε πολύ περήφανοι που αποτελούμε μέρος της ιστορίας της και που για μας είναι αναπόσπαστο κομμάτι μας.”

Ο Viegas απ’ την άλλη εστίασε τις δηλώσεις του στη σημαντικότητα της συμμετοχής στους αγώνες, όταν είσαι μια απ’ τις μεγαλύτερες εταιρείες μοτοσυκλετών στο κόσμο. Έκλεισε λέγοντας: “Η μεγαλύτερη μάχη της Honda είναι στο τωρινό πρωτάθλημα που πρέπει να αποδείξει πως τα προϊόντα της είναι τα πιο καινοτόμα και πως έχουν αποδείξει την αξία τους μέσα απ’ τους αγώνες μέχρι να φτάσουν στους πελάτες της.”

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες