Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP, Le Mans FP1 - Ταχύτερος ο Marini, Di Giannantonio και Acosta συμπληρώνουν την τριάδα

Πολύ μακριά από την κορυφή οι εργοστασιακές Aprilia και Ducati
MotoGP Le Mans
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/5/2026

Ο Luca Marini πρωταγωνίστησε στο ξεκίνημα του αγωνιστικού τριημέρου των MotoGP στο Le Mans, σημειώνοντας τον ταχύτερο χρόνο στο FP1 με 1:30.857 πάνω στην εργοστασιακή RC213V, επιβεβαιώνοντας τα οφέλη από τις αεροδυναμικές αναβαθμίσεις της Honda.

Κάτω από ιδανικές καιρικές συνθήκες ξεκίνησε η πρώτη περίοδος ελεύθερων δοκιμαστικών του γαλλικού Grand Prix, με έντονο ρυθμό και μικρές διαφορές.

Ο Marini πέτυχε την κορυφαία επίδοση στα τελευταία λεπτά, αξιοποιώντας φρέσκα ελαστικά και ολοκλήρωσε τη διαδικασία στην κορυφή.

Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Fabio Di Giannantonio της VR46 Ducati, με την επίδοσή του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστεί κανείς πως ο Ιταλός δεν χρησιμοποίησε φρέσκο σετ ελαστικών στο τέλος της περιόδου, παραμένοντας στην πίστα με το ίδιο σετ για ολόκληρο το session, ενώ για μεγάλο μέρος του FP1 βρισκόταν στην κορυφή των χρόνων, μόλις λίγα δέκατα πίσω από τον συμπατριώτη του.

Τρίτος ο Pedro Acosta με την εργοστασιακή ΚΤΜ, ενώ την πρώτη τετράδα συμπλήρωσε  ο περσινός νικητής του γαλλικού GP, Johann Zarco με την LCR Honda.

Η διαφορά ανάμεσα στους τέσσερις πρώτους ήταν μόλις 0,252 δευτερόλεπτα, με τη Honda να τοποθετεί δύο μοτοσυκλέτες της στις πρώτες θέσεις και να δείχνει ιδιαίτερα ανταγωνιστική από το ξεκίνημα του τριημέρου.

Την πρώτη πεντάδα έκλεισε ο Raul Fernandez με την Trackhouse Aprilia.

Ο Alex Rins έφερε την καλύτερη Yamaha στην έκτη θέση, ενώ ο νικητής του ισπανικού GP, Alex Marquez, ήταν έβδομος και ο Ιάπωνας Ai Ogura ήρθε 8ος για την Trackhouse Aprilia.

Ο οκτώ φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Marc Marquez ολοκλήρωσε την περίοδο στην ένατη θέση με τη εργοστασιακή Ducati.

Αντίθετα, οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες της Aprilia Racing έμειναν εκτός πρώτης δεκάδας, με τον πρωτοπόρο του πρωταθλήματος Marco Bezzecchi να κατατάσσεται 14ος και τον ομόσταβλό του Jorge Martin ακριβώς πίσω του, στη 15η θέση.

Μένει να φανεί αν πρόκειται απλώς για μια περίοδο προσαρμογής στις ρυθμίσεις ή αν η Aprilia θα χρειαστεί να ανεβάσει σημαντικά τον ρυθμό ενόψει των απογευματινών χρονομετρημένων δοκιμαστικών που θα κρίνει την απευθείας είσοδο στον δεύτερο γύρο προκριματικών Q2.

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Διαφορά

Χρόνος

1

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:30.857

2

Fabio Di Giannantonio

VR46 Racing Team

+0.054

1:30.911

3

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+0.208

1:31.065

4

Johann Zarco

Castrol Honda LCR

+0.252

1:31.109

5

Raul Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+0.367

1:31.224

6

Alex Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP

+0.445

1:31.302

7

Alex Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.470

1:31.327

8

Ai Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+0.503

1:31.360

9

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

+0.531

1:31.388

10

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+0.537

1:31.394

11

Joan Mir

Honda HRC Castrol

+0.539

1:31.396

12

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+0.591

1:31.448

13

Fermin Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.655

1:31.512

14

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

+0.675

1:31.532

15

Jorge Martin

Aprilia Racing

+0.676

1:31.533

16

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+0.690

1:31.547

17

Jack Miller

Prima Pramac Yamaha

+0.729

1:31.586

18

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP

+0.731

1:31.588

19

Diogo Moreira

LCR Honda

+0.976

1:31.833

20

Franco Morbidelli

VR46 Racing Team

+1.035

1:31.892

21

Toprak Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha

+1.759

1:32.616

22

Jonas Folger

Red Bull KTM Tech3

+3.241

1:34.098