Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP 2026: Sepang Shakedown - Tαχύτερη όλων η Honda

Στην κορυφή οι αδερφοί Espargaro - Μεγάλη πρόοδος Moreira την τελευταία μέρα του τεστ
Shakedown
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

2/2/2026

Η πρώτη επίσημη δοκιμή της σεζόν ολοκληρώθηκε στη Μαλαισία, με την Honda και τον Aleix Espargaro στην κορυφή, στέλνοντας ηχηρό μήνυμα προόδου ενόψει της επίσημης δοκιμής της Sepang, την επόμενη εβδομάδας.

Το τριήμερο Shakedown άνοιξε επίσημα τη σεζόν του MotoGP για το 2026 και έδωσε τις πρώτες ενδείξεις για τις ισορροπίες πριν καν εμφανιστούν όλοι οι εργοστασιακοί αναβάτες στην πίστα. Στην δοκιμή αυτή ήχαν δικαίωμα συμμετοχής οι εργοστασιακοί δοκιμαστές, οι rookies και οι αναβάτες ομάδων που ανήκουν στο γκρουπ παραχωρήσεων D (concessions), με τη Yamaha να βρίσκεται μόνη στη βαθμίδα D.

Στο τέλος της τρίτης και τελευταίας ημέρας, ο Aleix Espargaro έγραψε τον ταχύτερο γύρο του τριημέρου με τη Honda, σταματώντας το χρονόμετρο στο 1:57.173, χρόνος που όχι μόνο τον έφερε στην κορυφή αλλά και έδειξε ξεκάθαρα ότι η ιαπωνική εταιρεία έχει βρει επιτέλους κατεύθυνση.

HONDA - Σημάδια πραγματικής ανάκαμψης

Ο χρόνος του Aleix Espargaro ήταν μερικά δέκατα ταχύτερος από τον χρόνο του Joan Mir στις κατατακτήριες του GP Μαλαισίας 2025, όπου ο Ισπανός είχε ξεκινήσει από την 7η θέση. Με βάση εκείνα τα δεδομένα, ο γύρος του Aleix στο Shakedown θα τον έφερνε στην τέταρτη θέση του grid, ένα ιδιαίτερα ενθαρρυντικό στοιχείο.

Παρά το γεγονός ότι η Honda έχασε κάποια προνόμια, αφού ανέβηκε στο γκρουπ C των παραχωρήσεων στο φινάλε του 2025 για μόλις έναν βαθμό, στο paddock υπάρχει διάχυτη η αίσθηση ότι το HRC έχει πλέον μια πιο ξεκάθαρη κατεύθυνση.

KTM - Πολύ κοντά στην κορυφή

Η Red Bull KTM Factory Racing βρέθηκε μόλις ένα δέκατο πίσω από τη Honda, με τον Pol Espargaro να σημειώνει 1:57.299. Ο χρόνος αυτός ήταν μάλιστα λίγο καλύτερος από τον καλύτερο γύρο του Pedro Acosta KTM στις κατατακτήριες του 2025 στη Μαλαισία.

Η KTM κατέβασε τριμελή δοκιμαστική ομάδα στο Shakedown, με τους Pol Espargaro, Dani Pedrosa και Mika Kallio. Στην πίστα φάνηκαν ξεκάθαρα νέες αεροδυναμικές λύσεις, ενώ στο paddock υπήρχαν και φήμες για εξαρτήματα που κοιτούν ακόμη πιο μακριά στο μέλλον.

YAMAHA - Νέα εποχή με V4

Ο Fabio Quartararo ήταν τρίτος, την τρίτη ημέρα, περίπου μισό δευτερόλεπτο πίσω από την κορυφή. Ο χρόνος του ήταν επίσης περίπου μισό δευτερόλεπτο πιο αργός από την επίδοσή του στις κατατακτήριες του 2025, όμως όλα αυτά μπαίνουν σε άλλο πλαίσιο αν σκεφτεί κανείς ότι η Yamaha παρουσίασε για το 2026 μια ολοκαίνουργια YZR-M1 με V4 κινητήρα.

Ως μοναδική κατασκευάστρια στο γκρουπ παραχωρήσεων D, η Yamaha παράταξε στη Μαλαισία όλους τους βασικούς της αναβάτες: Quartararo, Alex Rins και τον Jack Miller της Prima Pramac Yamaha, ο οποίος μάλιστα είχε σημειώσει τον ταχύτερο χρόνο της Day 2.

Στην πίστα βρέθηκαν επίσης οι δοκιμαστές Augusto Fernandez και Andrea Dovizioso, αλλά και ο rookie Toprak Razgatlioglu, με αποτέλεσμα έξι Yamaha να δουλεύουν ταυτόχρονα επί τρεις ημέρες, μαζεύοντας δεδομένα για την εντελώς νέα μοτοσυκλέτα.

DUCATI – Με νέο αεροδυναμικό πακέτο

Για την Ducati, ο Michele Pirro ήταν ο μοναδικός αναβάτης στην πίστα. Παρά τις δύο πτώσεις του μέσα στο τριήμερο (χωρίς τραυματισμό), ο Ιταλός έκανε πολλούς γύρους με στόχο την προετοιμασία των μοτοσυκλετών πριν την άφιξη των εργοστασιακών αναβατών.

Το μεγάλο νέο από το Borgo Panigale ήρθε ήδη από την πρώτη ημέρα, με την δοκιμή ενός ολοκαίνουργιου αεροδυναμικού πακέτου. Κατά τα άλλα, ο Pirro επικεντρώθηκε στο στήσιμο των μοτοσυκλετών. Ο Alex Marquez παρακολουθούσε, ενόψει της παρουσίασης της δορυφορικής ομάδας της Ducati BK8 Gresini Racing MotoGP στην Kuala Lumpur.

APRILIA - Έτοιμο το πλαίσιο, αναμονή για την αεροδυναμική

Ο Lorenzo Savadori είχε αναλάβει το shakedown για την Aprilia, δουλεύοντας τόσο για την εργοστασιακή ομάδα όσο και για την Trackhouse MotoGP ενόψει της άφιξης των Bezzecchi, Raul Fernandez και Ai Ogura στην επίσημη δοκιμή.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η επιλογή πλαισίου έχει ουσιαστικά “κλειδώσει”, ενώ στην επίσημη δοκιμή της Sepang το βάρος θα πέσει κυρίως στην αεροδυναμική, με διάφορα “πακέτα” να είναι διαθέσιμα για σύγκριση. Ο Jorge Martin θα είναι παρών με την ομάδα, αν και δεν θα οδηγήσει στη Μαλαισία, λόγω της αποθεραπείας του από τα τελευταία δύο χειρουργεία στα οποία υποβλήθηκε εντός του Δεκεμβρίου.

Η αρχή για Moreira και Razgatlioglu

Οι δύο rookies του 2026, Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu, εκμεταλλεύτηκαν το Shakedown για πολύτιμα χιλιόμετρα. Ο Βραζιλιάνος με την Pro Honda LCR αντιμετώπισε κάποια τεχνικά ζητήματα, αλλά την τρίτη ημέρα κατέβηκε στο 1:58.338, έχοντας ήδη σπάσει το φράγμα του 1:59 από τη την δεύτερη ημέρα δοκιμών.

Ο Razgatlioglu ήταν πολύ κοντά με τη Prima Pramac Yamaha, σημειώνοντας 1:58.465. Και οι δύο θα συνεχίσουν την προσαρμογή τους στο MotoGP από τις 3 έως τις 5 Φεβρουαρίου στην επίσημη δοκιμή της Sepang, όπου θα βρίσκονται όλοι οι αναβάτες και οι εργοστασιακές ομάδες.

Η σεζόν 2026 ξεκινά με πολλά ερωτηματικά αλλά και εκπλήξεις από τώρα, δείχνοντας πως αναμένεται μια ακόμη εντυπωσιακή χρονιά.