Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Aleix Espargaro - Αναγκάστηκε να διαλέξει μεταξύ αγώνων ποδηλάτου και εξέλιξης της Honda RC213V

Το διπλό ταμπλό αποδείχτηκε ανεφάρμοστο - Νέο πλάνο για τον Ισπανό όσον αφορά στο 2026
Aleix Espargaro
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/1/2026

Μάλλον ο Aleix Espargaro ήταν ιδιαίτερα αισιόδοξος όταν δήλωνε πως θα αγωνιζόταν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Gravel ποδηλάτου 2025, ενώ την ίδια ώρα θα εκπλήρωνε καθήκοντα αναβάτη εξέλιξης στην εργοστασιακή ομάδα της Honda. Η κατάληξη μάλλον δεν ήταν ιδανική, κι έτσι ο Ισπανός προχωρά σε νέα κατεύθυνση για το 2026.

Θυμίζουμε πως όταν ο Aleix “κρέμασε τα γάντια του” το 2024, αποχαιρετώντας την Aprilia, έκανε ντεμπούτο ως αναβάτης εξέλιξης της Honda RC213V δίπλα στον Stefan Bradl, τον καιρό που η εταιρεία αντιμετώπιζε μεγάλα προβλήματα ανταγωνιστικότητας.

Καθώς ο Ισπανός είχε αποδείξει την αξία του στο πρόγραμμα εξέλιξης της μοτοσυκλέτας της Aprilia, η κίνηση αυτή της Honda είχε μεγάλη αξία για τους Ιάπωνες. Όμως την ίδια ώρα, ο πρώην “κάπτεν” της Aprilia θέλησε να καταπιαστεί σοβαρά και με τη δεύτερη μεγάλη του αγάπη, τους αγώνες ποδηλασίας, ένα σχέδιο που μάλλον δεν είχε σκεφτεί εις βάθος.

Aleix Espargaro

Κάπως έτσι, το πρόγραμμα εξέλιξης της MotoGP μοτοσυκλέτας της Honda, και το πρόγραμμα προπονήσεων και αγώνων ποδηλασίας με την ομάδα της Lidl-Trek ξεκίνησαν να φορτώνουν τον Ισπανό με απαιτήσεις που γινόταν ολοένα και πιο δύσκολες και έφταναν το σώμα του στα όρια.

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήρθε το περασμένο καλοκαίρι, όπου ο Aleix είχε προγραμματιστεί να αντικαταστήσει τον Somkiat Chantra στο GP της Ουγγαρίας, βοηθώντας έτσι την ομάδα να συλλέξει πολύτιμα δεδομένα σε ρυθμό αγώνα. Λίγες μέρες πριν τον αγώνα όμως, ο Espargaro έπεσε σε προπόνησή του με το ποδήλατο, και τραυματίστηκε άσχημα, και κάπως έτσι το σχέδιο για συμμετοχή του στον γύρο του Balaton έπεσε στο κενό, και η Honda βρέθηκε έκθετη.

Στον επόμενο γύρο της χρονιάς, στη Βαρκελώνη, ο Aleix έφτασε στην πίστα εντελώς εξαντλημένος, και με τρεις σπασμένους σπονδύλους!

Εκεί ο Alberto Puig είχε μια εκτενή συζήτηση μαζί του, λέγοντάς του πως καταλαβαίνει το πάθος του Aleix για το ποδήλατο, όμως η σχέση του με τη Honda είχε ανάγκη μεγαλύτερης αφοσίωσης. Κι όπως δήλωσε αργότερα ο Aleix, “ο Alberto είχε απόλυτο δίκιο”.

Aleix Espargaro

Κάνοντας την αυτοκριτική του, ο μεγαλύτερος αδελφός του Pol δήλωσε πως υποτίμησε τον φόρτο εργασίας στον νέο συνδυαστικό ρόλο που είχε προσπαθήσει να εκπληρώσει. “Πιθανώς έκανα λάθος. Δεν εκτίμησα σωστά τον ρόλο μου ως αναβάτης εξέλιξης. Νόμιζα πως θα μπορούσα να τα καταφέρω σε διπλό ταμπλό αλλά δεν ήταν εφικτό.”

Θυμίζουμε πως ο Aleix είχε πάρει τους αγώνες ποδηλασίας ιδιαίτερα σοβαρά, καθώς προκρίθηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Gravel, και είχε λάβει μέρος στον αγώνα Skoda Titan Desert.

Τώρα, καθώς η Honda κατάφερε να πετύχει σημαντικά καλύτερες θέσεις στη σεζόν MotoGP 2025 από ότι τα προηγούμενα χρόνια η ομάδα έχασε το προνομιακό καθεστώς παραχωρήσεων, και πλέον οι εργοστασιακοί αναβάτες δεν θα μπορούν να συμμετέχουν στις ιδιωτικές δοκιμές. Έτσι όλο το βάρος της εξέλιξης πέφτει πλέον στους Aleix και Stefan.

Aleix Espargaro

Η αλλαγή νοοτροπίας είναι επείγουσα, επειδή το τεχνικό τοπίο της Honda έχει αλλάξει. Χάρη σε ένα ισχυρό δεύτερο μισό της σεζόν 2025, το εργοστάσιο κατάφερε να ανέβει από την Ομάδα Δ στην Ομάδα Γ στο σύστημα παραχωρήσεων. Αν και αυτό είναι εξαιρετική είδηση από άποψη απόδοσης, είναι δίκοπο μαχαίρι για την ομάδα δοκιμών: οι τακτικοί αναβάτες δεν θα μπορούν πλέον να διεξάγουν ιδιωτικές δοκιμές, οπότε όλο το βάρος της ανάπτυξης πέφτει πλέον αποκλειστικά στους ώμους του Aleix και του Bradl.

Ο οδικός χάρτης για το επόμενο έτος είναι ιδιαίτερα απαιτητικός όπως αναφέρει ο Aleix, καθώς “τόσο ο Alberto όσο και η ιαπωνική διοίκηση μου ζήτησαν να εξελίξω τόσο τη μοτοσυκλέτα του 2026 και τη νέα μοτοσυκλέτα 850 κ.εκ. του 2027 με ελαστικά Pirelli, οπότε θα πρέπει να αφιερωθώ πολύ περισσότερο στη δουλειά μου ως δοκιμαστής της Honda”.

Έτσι η ποδηλασία θα περάσει σε δεύτερη μοίρα για τον Aleix, αυστηρά ως προπονητικό εργαλείο. “Του χρόνου θα συνεχίσω με την ομάδα Lidl-Trek, αλλά δεν θα αγωνιστώ επαγγελματικά. Θα προπονούμαι μόνο μαζί τους και θα επικεντρωθώ περισσότερο στη Honda”, δήλωσε ο Καταλανός αναβάτης.

Κι οι αγώνες ποδηλασίας μπορούν να περιμένουν...

Ετικέτες