Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP vs WSBK: O Bulega στη Balaton Park έφτασε 2,5 δέκατα από τον ταχύτερο γύρο του Marc Marquez!

Ο Ιταλός έγραψε χρόνο που θα τον ανέβαζε στο βάθρο του MotoGP στην Ουγγαρία!
motogp vs wsbk
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/6/2026

Στις αρχές Μαΐου το WSBK έτρεξε στην ουγγρική πίστα Balaton Park και λιγότερο από έναν μήνα μετά η ίδια πίστα φιλοξένησε αγώνα MotoGP. Με παραπλήσιες καιρικές συνθήκες και στις δύο περιπτώσεις, οι χρόνοι των δύο πρωταθλημάτων αποκτούν το δικό τους ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ειδικά όταν αντιπαραβάλλουμε τους ταχύτερους γύρους των δύο νικητών.

Ο Marc Marquez νίκησε στον αγώνα της Κυριακής στην Ουγγαρία έχοντας γράψει ταχύτερο γύρο αγώνα 1:38.313, ενώ ο Nicolo Bulega είχε κερδίσει μερικές εβδομάδες νωρίτερα με ταχύτερο γύρο 1:38.569. Μιλάμε για μια χρονική διαφορά 0,256 δευτερολέπτων, η οποία γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακή αν σκεφτούμε πως ο ταχύτερος γύρος του Bulega ήταν περίπου 3 δέκατα ταχύτερος από το 1:38.862 του Pecco Bagnaia που ανέβηκε στο βάθρο ως τρίτος στη Balaton Park!

Τα παραπάνω δεν συνιστούν μια βάση για εξαγωγή γενικότερων συμπερασμάτων, είναι όμως ενδεικτικά της ταχύτητας τόσο του Bulega όσο και της νέας Ducati Panigale V4R, ενώ αναπόφευκτα γεννούν ερωτηματικά για το τί θα γίνει όταν τα MotoGP μικρύνουν στα 850 cc. Πιθανότατα η ίδια η σχεδίαση της ουγγρικής πίστας με τις σφικτές στροφές και τις μικρές ευθείες δεν βοηθά τα πρωτότυπα MotoGP να απλώσουν τη σαφώς ανώτερη δύναμή τους, όπως θα συνέβαινε σε μια πιο γρήγορη πίστα όπως η Catalunya ή η Sepang, έτσι ευνοεί ουσιαστικά τη superbike να κινηθεί σε πιο κοντινό γυρολόγιο, πάντως οι χρόνοι του Bulega είναι εντυπωσιακότατοι, αν μη τι άλλο για τη συνέπειά τους και μόνο.

Επίσης δεν παραβλέπουμε πως και ο έτερος εργοστασιακός αναβάτης της Ducati στο WSBK, Iker Lecuona, γυρνά εξίσου γρήγορα με τον Bulega, έχοντας και αυτός ταχύτερο γύρο 1:38.648, επίσης κάτω από τον πιο γρήγορο χρόνο του Bagnaia!

Κατά τον υπεύθυνο ασφαλείας του MotoGP και βετεράνο αγωνιζόμενο, Loris Capirossi, η θεωρητική εκτίμηση είναι πως τα γυρολόγια στην εποχή των 850 cc θα αυξηθούν έως και κατά 2,5 δευτερόλεπτα ανά γύρο: “Τα δεδομένα που έχουν συλλέξει οι μηχανικοί των κατασκευαστών στις προσομοιώσεις που έχουν κάνει δείχνουν πως οι μοτοσυκλέτες του 2027 θα είναι από 1,5 ως 2,5 δευτερόλεπτα πιο αργές από τις τωρινές. Οι βασικοί λόγοι γι’ αυτό είναι η απουσία αεροδυναμικών βοηθημάτων και ο μικρότερος κινητήρας.

“Κατά τη γνώμη μου, η ιστορία θα επαναληφθεί. Αρχικά τα πράγματα θα πηγαίνουν πιο αργά, άλλωστε οι κανονισμοί προσαρμόστηκαν ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, αλλά στα επόμενα στάδια εξέλιξης θα γίνουν πάλι ταχύτερα.”

Δεν αποκλείεται λοιπόν του χρόνου να βλέπουμε τις superbikes να γυρνούν πιο γρήγορα από τα πρωτότυπα του MotoGP στις κοινές πίστες των δύο πρωταθλημάτων.