Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: Ο Cal Crutchlow εξηγεί γιατί ο Marc Marquez είναι ασυναγώνιστος

Σε μια χρονιά που στέφθηκε πρωταθλητής χωρίς να συμμετάσχει στους τελευταίους τέσσερις γύρους
Cal Crutchlow
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/12/2025

Ο Marc Marquez μπαίνει στο 2026 ως εν ενεργεία παγκόσμιος πρωταθλητής MotoGP για πρώτη φορά μετά από έξι χρόνια, αποδεικνύοντας ότι το ρίσκο της αποχώρησης από τη Honda όχι μόνο απέδωσε, αλλά τον επανέφερε στην κορυφή.

Ο Ισπανός αναβάτης έχει πλέον μπροστά του τη μεγάλη ευκαιρία να ξεπεράσει τον Valentino Rossi στη καφενειακή συζήτηση για τον κορυφαίο όλων των εποχών, εφόσον η Ducati GP26 αποδειχθεί ικανή να συνεχίσει την κυριαρχία του εργοστασίου από το Borgo Panigale.

Πριν από οτιδήποτε άλλο, όμως, ο Marquez πρέπει να διασφαλίσει ότι έχει αναρρώσει πλήρως από τον σοβαρό τραυματισμό του στο φινάλε της σεζόν 2025, μετά το ατύχημα στο Grand Prix της Ινδονησίας, όπου υπέστη βαριά ζημιά στην κλείδα. Μόνο τότε θα μπορέσει να επιστρέψει με ασφάλεια και να επιβάλει ξανά την κυριαρχία του απέναντι στους αντιπάλους του.

Η απόφαση να αφήσει τη Honda το 2023 και να μετακομίσει στη δορυφορική Ducati της Gresini ήταν ένα στοίχημα με τον εαυτό του. Ένα στοίχημα που, όπως αποδείχθηκε, κερδήθηκε και με το παραπάνω. Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος παραδέχθηκε ότι θα ήταν ψυχολογικά δύσκολο να βιώσει μια παρόμοια διαδικασία αποκατάστασης με εκείνη της Jerez το 2020, αυτή τη φορά όμως στα 32 του χρόνια.

Ο Cal Crutchlow αποκαλύπτει γιατί ο Marquez είναι "φρικιό" πάνω στη μοτοσυκλέτα

Στο νέο βιβλίο του Mat Oxley, "Marc The Magnificent", ο πρώην αναβάτης και αντίπαλος του Marquez, Cal Crutchlow, περιγράφει με τον πιο ωμό τρόπο αυτό που πολλοί στο paddock σκέφτονται εδώ και χρόνια.

"Ο κόσμος δεν έχει ιδέα πόσο ξεχωριστός είναι ο Marc, είναι ένα φρικιό της φύσης", δήλωσε χαρακτηριστικά. "Δεν έχω σώσει ποτέ μοτοσυκλέτα στις 62 μοίρες κλίσης, 15 φορές σε ένα Σαββατοκύριακο! Αυτό δεν συμβαίνει με κανέναν άλλον".

Marc Marquez save

Ο Crutchlow συνεχίζει εξηγώντας ότι η ιδιαιτερότητα του Marquez δεν περιορίζεται μόνο στις εντυπωσιακές αποφυγές πτώσεων, "Είναι αυτός ο τύπος που μπορεί να φέρνει αποτελέσματα κάθε εβδομάδα, οδηγώντας μια μοτοσυκλέτα που είναι διαβόητα από τις πιο δύσκολες στο grid. Ο Marc είναι 100% ταλέντο, αλλά έχει και αυτή τη σκυλίσια αποφασιστικότητα να σφίγγει τα δόντια και να συνεχίζει. Ο παράγοντας Marquez είναι πραγματικά κάτι το πολύ ξεχωριστό".

Η κατάκτηση του τίτλου το 2025 επιβεβαίωσε ότι η αποχώρησή του από τη Honda ήταν η σωστή επιλογή. Και το πιο ανησυχητικό για τους αντιπάλους του είναι ότι ο Marquez δείχνει να έχει ακόμη πολλά να δώσει.

Μπαίνοντας στη νέα σεζόν, ο Marquez γνωρίζει πλέον τη Ducati, το περιβάλλον της ομάδας και τους ανθρώπους γύρω του πολύ καλύτερα. Αυτή η εξοικείωση μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική στην επιστροφή του από τον τραυματισμό.

Ωστόσο, θα βρεθεί πάνω σε μια μοτοσυκλέτα στην εξέλιξη της οποίας δεν είχε ουσιαστικό λόγο, αφού απουσίασε από τις δοκιμές στη Βαλένθια μετά το πέρας της σεζόν. Την ίδια στιγμή, ο Francesco Bagnaia δεν πρόκειται να τον υποτιμήσει ξανά. Με μια GP26 που ενδέχεται να του ταιριάζει περισσότερο, ο Ιταλός θα αποτελέσει σοβαρή απειλή.

Το ίδιο ισχύει και για ολόκληρο το grid. Όλοι πλέον γνωρίζουν τι μπορεί να κάνει ο Marc Marquez με κόκκινα, αλλά και πού βρίσκονται τα όριά του. Το ερώτημα είναι αν αυτά τα όρια έχουν πράγματι φανεί ή αν, όπως υπαινίσσεται ο Crutchlow, μιλάμε για έναν αναβάτη που εξακολουθεί να αψηφά τους νόμους της λογικής πάνω σε μια μοτοσυκλέτα MotoGP.