Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP – O Nicolo Bulega στα κίτρινα της VR46!

Στο Mugello κλείστηκε η συμφωνία με τις ευλογίες της Ducati Corse
nicolo-bulega
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/6/2026

Στο τρελό γαϊτανάκι των μεταγραφών ενόψει της νέας σεζόν (και νέας εποχής) του MotoGP από το 2027 αναμένεται ένα πολύ μεγάλο ανακάτεμα στους αναβάτες.

Ανάμεσα στις αρκετές γνωστές - αλλά όχι ακόμη επισημοποιημένες – μεταγραφές ξεχωρίζει αυτή του Fabio Di Giannantonio, του πιο καυτού αναβάτη της Ducati στο πρώτο ένα τρίτο της φετινής σεζόν. Ο Diggia φέρεται να έχει ήδη κλείσει θέση σε μια εργοστασιακή ΚΤΜ για τα επόμενα δύο χρόνια, γεγονός που σημαίνει πως η VR46 θα χάσει τον κορυφαίο της αναβάτη.

Στη διάρκεια του αγώνα στο Mugello το σαββατοκύριακο 29-31/5 έγινε μια προγραμματισμένη συνάντηση μεταξύ των Valentino Rossi, Gigi Dall’ Ignia (διευθυντής Ducati Corse) και Claudio Domenicali (διευθύνων σύμβουλος Ducati), κατά την οποία φέρεται να έχει οριστικοποιηθεί η υπογραφή του Nicolo Bulega στην Pertamina Enduro VR46 Racing Team για δύο χρόνια.

Αυτό σημαίνει πως η ομάδα του Rossi έχει εξασφαλίσει για του χρόνου το δίδυμο των Bulega και Fermin Aldeguer, αλλάζοντας πλήρως τη σύνθεση που φέτος έχει τους Di Giannantonio και Franco Morbidelli. Ο προορισμός του πρώτου είναι ήδη γνωστός, ενώ για τον δεύτερο όλα δείχνουν πως οδεύει σε άλλο πρωτάθλημα, καθώς πολύ δύσκολα θα βρει μια διαθέσιμη σέλα στο MotoGP όπου καραδοκούν αρκετοί ταλαντούχοι νέοι από τη Moto2.

Ένας εξ αυτών, ο Celestino Vietti ακουγόταν πολύ δυνατά για τη VR46 ως μέλος και της ομώνυμης ακαδημίας, ωστόσο φαίνεται πως χάνει τη μάχη από τον Bulega. Εφόσον επαληθευτεί η διετής συμφωνία VR46-Bulega, σημαίνει αυτομάτως πως καταρρίπτονται και οι φήμες για επιστροφή του Luca Marini από τη Honda στην ομάδα του αδελφού του.

Ο Bulega έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα συγκριτικά με οποιονδήποτε άλλο υποψήφιο rookie και αυτό δεν είναι οι επιδόσεις του στο WSBK, όπου γράφει ιστορία έχοντας χτίσει ένα ανεπανάληπτο σερί 22 αγώνων αήττητος. Το προσόν του είναι πως του χρόνου θα είναι ίσως ο πιο καλός γνώστης των Pirelli ελαστικών και του τρόπου που δουλεύει η ιταλική εταιρεία, γεγονός που έχει ήδη αξιοποιηθεί από τη Ducati χρίζοντάς τον ως αναβάτη εξέλιξης του αγωνιστικού της πρωτοτύπου 850 cc.

Μάλιστα οι χρόνοι που έγραψε σε πρόσφατες δοκιμές της μοτοσυκλέτας του 2027 έχουν εντυπωσιάσει τους ανθρώπους της Ducati Corse, όχι τόσο γιατί είναι εξωφρενικοί σε απόλυτες τιμές, αλλά γιατί δείχνουν πως είναι ήδη έτοιμος για τη μετάβαση σε ένα πρωτάθλημα που έχει αποδειχθεί πολύ αφιλόξενο για τόσους και τόσους σπουδαίους πρωταθλητές που ήρθαν από άλλα πρωταθλήματα. Δείτε για παράδειγμα πόσο ζορίζεται φέτος με την προσαρμογή του ο Toprak Razgatlioglu, ο ίδιος αναβάτης που πέρυσι έκανε πλάκα σε όλο το WSBK και τον οποίο ο Bulega δεν μπορούσε να κερδίσει.

Ο Bulega θα ντυθεί στα κίτρινα της VR46 και θα μπει στο MotoGP ως rookie έχοντας πολύ καλύτερη γνώση της μοτοσυκλέτας και των νέων ελαστικών από σχεδόν τους περισσότερους άλλους αναβάτες, νέους και μη, καθώς θα έχει περάσει πολύ περισσότερο χρόνο στη σέλα της νέας Ducati κυλώντας με τα νέα Pirelli ως αναβάτης δοκιμών.