Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: Ducati & Pecco Bagnaia - Τελειώνει η υπομονή του Ιταλού

Απογοητευτική χαρακτήρισε την εμφάνισή του ο Gigi Dall’Igna
Ducati - Pecco Bagnaia
Από τον

Παύλο Καρατζά

19/8/2025

Ο Pecco Bagnaia μπορεί να είναι τρίτος στην γενική κατάταξη του MotoGP, όμως έχει μόλις μία νίκη την φετινή χρονιά και απέχει 197 βαθμούς από τον πρωτοπόρο και team-mate του Marc Marquez.

Η απόδοση του Bagnaia παρουσιάζει φθίνουσα πορεία και χαρακτηριστικό είναι πως στους 5 πρώτους γύρους του πρωταθλήματος είχε συγκεντρώσει 140 βαθμούς, ενώ στους 5 τελευταίους κατάφερε να μαζέψει μόλις 75!

Πολλοί περίμεναν πως στον αγώνα της Αυστρίας ήταν μία καλή ευκαιρία για να ανακάμψει καθώς είχε κερδίσει τις τρεις τελευταίες σεζόν εδώ, όμως τα πράγματα δεν πήγαν ακριβώς έτσι και τερμάτισε μόλις στην 8η θέση. Μάλιστα ο γενικός διευθυντής της Ducati, Gigi Dall’Igna είπε πως αυτή ήταν μία χαμένη ευκαιρία για τον Bagnaia και χαρακτήρισε την εμφάνισή του ως απογοητευτική.

Σε συνέντευξή του, ο Bagnaia εξέφρασε την απογοήτευσή του για την τρέχουσα κατάσταση, δηλώνοντας πως τελειώνει η υπομονή του και πως δίνει τα πάντα, αλλά δυσκολεύεται να μείνει κοντά με τους υπόλοιπους, καθώς ο Marc Marquez και ο Bezzecchi τα πήγαιναν καλύτερα στο φρενάρισμα, στις εισόδους στις στροφές και στις εξόδους.

Στην συνέχεια δήλωσε: “Και ξέρω ότι είναι καλοί αναβάτες, αλλά το να τερματίζω 12 δευτερόλεπτα πίσω σε μια πίστα όπου πάντα έκανα τη διαφορά είναι κάτι που απλά δεν καταλαβαίνω. Και δεν θα το καταλάβω”.

Απέφυγε να ρίξει ευθύνη απευθείας στην ομάδα ή να στρέψει τα βλέμματα προς την κατεύθυνση που θεωρεί πως υπάρχουν απαντήσεις αλλά ξεκαθάρισε πως περιμένει απαντήσεις από την Ducati, τόσο για το πρόβλημα με τα ελαστικά της Michelin στον Sprint, όσο και με το γεγονός -όπως το προσδιόρισε- πως μπορούσαν όλοι να επιταχύνουν εκτός από τον ίδιο, σημείο που θέλει απαντήσεις από την Ducati.