Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Βαρκελώνη: Pole position Acosta – Πτώση Bezzecchi

Σε άψογες καιρικές συνθήκες συγκριτικά με εχθές
motogp_katataksi
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/5/2026

Βρισκόμαστε στην Βαρκελώνη, σε μία από τις πίστες με το καλύτερο κλίμα μεταξύ θεατών και κερκίδων, όπου η BSBattery μας φιλοξενεί στο box της Aprilia, θέλοντας να δείξει σε όλο και περισσότερο κόσμο πως οι δικές της λύσεις είναι αυτές που δοκιμάζονται στο υψηλότερο επίπεδο.

Η Aprilia είχε και δεύτερη ατυχία σήμερα, παρόλο που ήρθε ο καλύτερος καιρός που περίμεναν όλοι, με τον Martin να μην είναι στην καλύτερη φόρμα που θα μπορούσε μετά την χθεσινή πτώση, αλλά αρκετά καλύτερα από εκείνο που αρχικά περίμενε εχθές η ομάδα.

Με την πτώση και του Bezzecchi στην δεύτερη στροφή σήμερα και με την απουσία του Marc Marquez οι δοκιμές κατάταξης έπαψαν να κρύβουν εκπλήξεις και ο Pedro Acosta έθεσε τον ρυθμό στην πίστα της Catalunya από νωρίς.

Ο αναβάτης της KTM ξεκίνησε το Q2 με έναν ταχύτατο γύρο και στη συνέχεια έκλεισε τη διαδικασία ακόμα πιο γρήγορα για να εξασφαλίσει μια σπάνια, δεύτερη pole position στη μεγάλη κατηγορία.

Μία μόνο έκπληξη υπήρξε στην Q2 στο τέλος της διαδικασίας από τον Franco Morbidelli, ο οποίος κυριάρχησε σε ένα δύσκολο λόγω ανταγωνισμού Q1 και στη συνέχεια αξιοποίησε την επιπλέον εμπειρία του στην πίστα για να εξασφαλίσει τη δεύτερη θέση στην εκκίνηση.

Πρόκειται για την πρώτη του εκκίνηση φέτος από την πρώτη σειρά.

Ο Alex Marquez έδειχνε να είναι ο βασικός αντίπαλος του Acosta καθ' όλη τη διάρκεια, αλλά ο αναβάτης της Gresini έχανε χρόνο σε δύο σημεία της πίστας και τελικά έμεινε σε απόσταση μικρότερη του ενός τετάρτου του δευτερολέπτου από τον poleman, μένοντας στην τρίτη θέση της εκκίνησης.

​Σήμερα ήταν η σειρά του Raul Fernandez να ηγηθεί της προσπάθειας της Aprilia από την 4η θέση, με τον Johann Zarco σε μια εντυπωσιακή 5η θέση και τον Fabio Di Giannantonio να συμπληρώνει τη δεύτερη σειρά του grid. Ο Fabio Quartararo παραμένει στο προσκήνιο στην 7η θέση, μπροστά από τους Brad Binder και Jorge Martin – με τον τελευταίο να γλιτώνει οριακά από το Q1 μετά από πτώση στη στροφή 5, πέντε λεπτά πριν το τέλος της διαδικασίας.

Ο πρωτοπόρος του FP2, Joan Mir, συμπλήρωσε την πρώτη δεκάδα και θα ανοίξει την τέταρτη σειρά του grid, μαζί με τον Jack Miller και τον πρωτοπόρο του πρωταθλήματος Marco Bezzecchi, ο οποίος είχε μια γρήγορη πτώση στα τελευταία τέσσερα λεπτά του Q1, αφού έχασε το μπροστινό μέρος στη στροφή 2. Ο Ιταλός βρισκόταν ήδη στην 8η θέση και στη συνέχεια υποχώρησε στη 12η μετά την τελική μάχη.

​Το Q1 αποδείχθηκε καταστροφικό για τον Pecco Bagnaia, ο οποίος έχασε το Q2 για πέντε εκατοστά του δευτερολέπτου και θα εκκινήσει από την πέμπτη σειρά, μπροστά από τους Enea Bastianini και Fermin Aldeguer. Ωστόσο, η διαδικασία ήταν ένας πραγματικός εφιάλτης για τον Ai Ogura, ο οποίος δυσκολεύτηκε να πετύχει κάτι καλύτερο από τη 18η θέση – πίσω από τον Luca Marini και τον Maverick Viñales που επιστρέφει στην έκτη σειρά.

 

Αποτελέσματα Q2:

ΘΕΣΗ

No.

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

Προηγ.

1

37

Pedro Acosta

KTM

1:38.068

 

 

2

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:38.301

0.233

0.233

3

73

Alex Marquez

Ducati

1:38.342

0.274

0.041

4

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:38.453

0.385

0.111

5

5

Johann Zarco

Honda

1:38.474

0.406

0.021

6

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:38.477

0.409

0.003

7

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:38.511

0.443

0.034

8

33

Brad Binder

KTM

1:38.597

0.529

0.086

9

89

Jorge Martin

Aprilia

1:38.652

0.584

0.055

10

36

Joan Mir

Honda

1:38.686

0.618

0.034

11

43

Jack Miller

Yamaha

1:38.773

0.705

0.087

12

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:38.785

0.717

0.012

Αποτελέσματα Q1:

Q2

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:38.550

 

 

Q2

89

Jorge Martin

Aprilia

1:38.701

0.151

0.151

13

63

Francesco Bagnaia

Ducati

1:38.752

0.202

0.051

14

23

Enea Bastianini

KTM

1:38.797

0.247

0.045

15

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:38.851

0.301

0.054

16

10

Luca Marini

Honda

1:39.011

0.461

0.160

17

12

Maverick Viñales

KTM

1:39.071

0.521

0.060

18

79

Ai Ogura

Aprilia

1:39.212

0.662

0.141

19

42

Alex Rins

Yamaha

1:39.280

0.730

0.068

20

11

Diogo Moreira

Honda

1:39.324

0.774

0.044

21

47

Augusto Fernandez

Yamaha

1:39.876

1.326

0.552

22

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

1:42.945

4.395

3.069