Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Gigi Dall’Igna: "Αμφισβητήσιμη" η ποινή που στέρησε τη νίκη του Marc Marquez στο Sprint της Ταϊλάνδης

Ο Ιταλός τεχνικός διευθυντής της Ducati κάνει λόγο για ένα άτυχες Σαββατοκύριακο στο Buriram
gigi-dall-igna-ducati-corse-ge.jpg
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/3/2026

Ο Gigi Dall’Igna χαρακτήρισε ως "αμφισβητήσιμη" την ποινή που επιβλήθηκε στον Marc Marquez στο Sprint της Ταϊλάνδης, τονίζοντας ότι ο Ισπανός στάθηκε ιδιαίτερα άτυχος σε ένα δύσκολο ξεκίνημα της σεζόν για τη Ducati.

Η Ducati ξεκίνησε τη σεζόν του MotoGP 2026 με πολύ πιο δύσκολο τρόπο συγκριτικά με πέρυσι, όταν ο Marc Marquez είχε φύγει από το GP της Ταϊλάνδης με νίκες σε όλους τους αγώνες.

Έπειτα από μια δύσκολη προετοιμασία, με αποθεραπεία από τραυματισμό και τρεις πτώσεις στα χειμερινά τεστ, ο Marquez κατάφερε να ανασυνταχθεί και να διεκδικήσει την pole position απέναντι στον Marco Bezzecchi. Τελικά έχασε την πρώτη θέση εκκίνησης για μόλις 0,035 δευτερόλεπτα από τον αναβάτη της Aprilia.

Στον αγώνα Sprint, όταν ο Bezzecchi έπεσε ενώ προηγούνταν, ο Marquez βρέθηκε σε θέση να διεκδικεί τη νίκη. Ωστόσο ο Pedro Acosta πίεσε, με τους δύο αναβάτες να δίνουν σκληρή μάχη μέχρι τους τελευταίους γύρους.

Marquez Acosta

Στον προτελευταίο γύρο, ο Marquez πραγματοποίησε μια δυναμική προσπέραση που έβγαλε τον αναβάτη της KTM εκτός γραμμής. Οι αγωνοδίκες της FIM ανακοίνωσαν ποινή "παραχώρησης μίας θέσης" για τον Marquez περίπου 30 δευτερόλεπτα πριν από το τέλος του αγώνα.

Μια επανάληψη της μάχης τους στη στροφή 12 φαινόταν πιθανή, όμως ο Marquez αποκάλυψε ότι είδε την ειδοποίηση της ποινής μόλις στην τελευταία στροφή, όπου επιβράδυνε και άφησε τον Acosta να περάσει για να πάρει τη νίκη.

Την Κυριακή ακολούθησε ένα διαφορετικό δράμα για τον αναβάτη της Ducati. Ενώ κυνηγούσε τον Raul Fernandez για την τρίτη θέση του βάθρου, αντιμετώπισε πρόβλημα στη ζάντα του τροχού και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει.

Το περιστατικό αυτό έβαλε τέλος σε ένα εντυπωσιακό σερί της Ducati, καθώς για πρώτη φορά μετά από 88 συνεχόμενα Grand Prix της κορυφαίας κατηγορίας η ιταλική εταιρεία δεν κατάφερε να ανέβει στο βάθρο.

Μετά τον αγώνα ο γενικός διευθυντής της Ducati Corse, Gigi Dall’Igna, συνεχάρη τους αντιπάλους της ομάδας, τονίζοντας παράλληλα ότι η Ducati πρέπει να καλύψει γρήγορα τη διαφορά, χωρίς όμως πανικό.

"Αυτό το παγκόσμιο πρωτάθλημα διαφαίνεται απαιτητικό αλλά και συναρπαστικό, με τις προσδοκίες ήδη υψηλές για τις προκλήσεις που έρχονται," ανέφερε.

"Πρώτα απ’ όλα συγχαρητήρια στους αντιπάλους μας που επικράτησαν δίκαια. Η ανταγωνιστικότητά τους δεν μας εκπλήσσει, καθώς την είχαμε ήδη δει στο τέλος της περσινής σεζόν αλλά και στα χειμερινά τεστ."

Ο ίδιος επισήμανε επίσης ότι για πρώτη φορά μετά από 102 αγώνες η Ducati δεν βρέθηκε ούτε μέσα στην πρώτη πεντάδα, κάτι που δείχνει ότι η ομάδα πρέπει να μειώσει γρήγορα τη διαφορά από τον ανταγωνισμό.

"Τα στοιχεία δείχνουν ότι δεν καταφέραμε να ανέβουμε στο βάθρο μετά από 88 συνεχόμενους αγώνες και για πρώτη φορά μετά από 102 Grand Prix η εταιρεία απουσιάζει από την πρώτη πεντάδα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κλείσουμε το κενό γρήγορα, αλλά χωρίς να δημιουργήσουμε πανικό."

Ο Dall’Igna κατέληξε τονίζοντας ότι ο Marc Marquez έδειξε ωριμότητα και ψυχραιμία σε ένα δύσκολο Σαββατοκύριακο στο Buriram, χαρακτηρίζοντας μάλιστα την ποινή του Sprint "αμφισβητήσιμη".

"Με λίγα λόγια ήταν ένα Grand Prix που γνωρίζαμε ότι έπρεπε να διαχειριστούμε με εξυπνάδα. Aυτό ακριβώς έκανε και o Marc, βάζοντας όλο του το μυαλό και την καρδιά."

"Ωστόσο στάθηκε πραγματικά άτυχος, πρώτα στο Sprint, όπου μια αμφισβητήσιμη απόφαση των αγωνοδικών της FIM του στέρησε τη νίκη, και στη συνέχεια στον αγώνα της Κυριακής, όπου παρά τις δυσκολίες ένα βάθρο ήταν απολύτως εφικτό πριν αναγκαστεί να εγκαταλείψει."

Ο ομόσταυλος του στη Εργοστασιακή ομάδα της Ducati, Francesco Bagnaia, ξεκίνησε από τη 13η θέση στο grid αφού δεν κατάφερε να περάσει στο Q2 των κατατακτηρίων και τελικά τερμάτισε ένατος τόσο στο Sprint όσο και στον κυρίως αγώνα.