Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: "Πριν δύο μήνες δεν μπορούσα ούτε να φάω" - Απίστευτη 4η θέση του Jorge Martin στην Ταϊλάνδη

Ο Ισπανός μιλά για τον τρελό αγώνα στο Buriram μετά τον δύσκολο χειμώνα και τις επεμβάσεις
Martin 4th Place
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

2/3/2026

Από το να μην μπορεί να ταΐσει τον εαυτό του ως τη μάχη με Marquez και Acosta για το βάθρο, ο Jorge Martin έγραψε μια από τις πιο δυνατές ιστορίες του φετινού ξεκινήματος.

Ο πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής του MotoGP χαρακτήρισε "απίστευτη" και "τρελή" την τέταρτη θέση που κατέκτησε στο Grand Prix Ταϊλάνδης, αποκαλύπτοντας πως μόλις δύο μήνες πριν δεν μπορούσε ούτε να φάει μόνος του, μετά από τις τελευταίες του χειρουργικές επεμβάσεις.

Ο χειμώνας ήταν ξανά δύσκολος για τον Martin, καθώς υποβλήθηκε σε συμπληρωματική επέμβαση στον καρπό και στην κλείδα, τραυματισμοί που τον ταλαιπώρησαν από την περσινή σεζόν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάσει τις δοκιμές στη Sepang, με την πρώτη του ουσιαστική επαφή με τη νέα Aprilia Racing RS-GP να γίνεται μόλις μία εβδομάδα πριν την πρεμιέρα στο Buriram.

Στο τεστ της Ταϊλάνδης ήταν όγδοος, στις κατατακτήριες ανέβηκε πέμπτος, επανέλαβε το αποτέλεσμα στο Sprint και την Κυριακή έκανε ακόμη ένα βήμα μπροστά, τερματίζοντας τέταρτος, το καλύτερο έως τώρα αγωνιστικό του Σαββατοκύριακο με την ιταλική ομάδα.

"Έκανα έναν πολύ καλό αγώνα. Είμαι χαρούμενος και περήφανος για τον χειμώνα μου. Πριν δύο μήνες δεν μπορούσα ούτε να φάω! Και τώρα είμαι εδώ, τέταρτος στο πρωτάθλημα. Είναι τρελό, απίστευτο!"

Ο Ισπανός τόνισε πως προσέγγισε το τεστ με "ανοιχτό μυαλό" προσπαθώντας να προσαρμοστεί στη μοτοσυκλέτα, κάτι που, όπως είπε, απέδωσε καρπούς. Κατά τη διάρκεια του αγώνα βρέθηκε να δίνει σκληρές μάχες με τους Marc Marquez και Pedro Acosta, χάνοντας πιθανότατα πολύτιμο χρόνο στη διεκδίκηση μιας θέσης στο βάθρο.

"Σήμερα έκανα ακόμη ένα μεγάλο βήμα στο στυλ οδήγησής μου. Σίγουρα έχασα λίγο χρόνο παλεύοντας με τον Marc και τον Pedro, αλλά το απόλαυσα. Αν δεν συνέβαινε αυτό, ίσως να ήμουν στο βάθρο ή πολύ κοντά στον Raul. Αλλά έτσι είναι οι αγώνες," ανέφερε.

Παραδέχτηκε επίσης πως ο αγώνας ήταν κυρίως διαχείριση φυσικής κατάστασης, ελαστικών και καυσίμου, με τα τελευταία περάσματα να είναι ιδιαίτερα απαιτητικά: "Στους τελευταίους γύρους ήταν δύσκολα. Δεν μπορούσα καν να ανοίξω πλήρως το γκάζι στις ευθείες λόγω σπιναρίσματος, ήταν πραγματικά περίπλοκο."

Την ώρα που ο Martin πανηγύριζε μια προσωπική νίκη-επιστροφή, ο ομόσταυλος Marco Bezzecchi κυριάρχησε από την εκκίνηση έως την καρό σημαία, ενώ ο Acosta αποχώρησε από την Ταϊλάνδη ως πρωτοπόρος της βαθμολογίας.

Για τον Martin όμως η τέταρτη θέση είχε γεύση θριάμβου. Από το χειρουργείο και την αδυναμία αυτοεξυπηρέτησης, το να βρεθεί στην καρδιά της μάχης του MotoGP ήταν ένα αποτέλεσμα που, όπως είπε και ο ίδιος, μοιάζει απλώς απίστευτο.