Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Ταϊλάνδη: Σαρωτική νίκη Bezzecchi, κρατά πρωτοπορία ο Acosta – Χάος με τα ελαστικά

Μεγάλη τύχη που αποφεύχθηκαν τραυματισμοί
MotoGP Ταϊλάνδη: Σαρωτική νίκη Bezzecchi, κρατά πρωτοπορία ο Acosta – Χάος με τα ελαστικά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/3/2026

Η στρατηγική του Bezzecchi στηρίχθηκε σήμερα στο να μην χρειαστεί να δώσει μάχη και να οδηγήσει μπροστά απροβλημάτιστα με ελεγχόμενο ρίσκο προστατεύοντας και τα ελαστικά, οπότε η καλή εκκίνηση ήταν το πιο σημαντικό και ευτυχώς πέτυχε απόλυτα.

Ο Bezzecchi έστριψε πρώτος και από εκείνη την στιγμή απλά μεγάλωνε την απόσταση χωρίς να χρειαστεί ποτέ να δώσει μάχη, έχοντας πετύχει πλήρως στην εφαρμογή της στρατηγικής του και αναπληρώνοντας την χθεσινή ατυχία με την πτώση του.

Η δεύτερη θέση ήταν επίσης για αρκετούς γύρους σταθερή χωρίς μάχη, ευτυχώς και για τους θεατές όμως, η τρίτη θέση του βάθρου είχε έντονο θέαμα στην αρχή.

Ο Marc Marquez που είχε στρίψει δεύτερος έμεινε πολύ γρήγορα τρίτος και φαινόταν όμως πως θα χρειαστεί να παλέψει για να κρατήσει την θέση αυτή καθώς δεν είχε επαφή με τον Fernandez, αντιθέτως είχε τον Martin κολλημένο στον πίσω τροχό του, ο οποίος ακολουθούταν από Di Giannantonio και Acosta.

Ο Fernandez στο μεταξύ υπέφερε από πτώση στην προθέρμανση και δεν υπήρχε περίπτωση να κυνηγήσει τον Bezzecchi ενώ τον προστάτευε και η μάχη στις πίσω θέσεις.

Μέχρι τον τέταρτο γύρο ο Marquez αντιστεκόταν στις επιθέσεις του Martin με άμεση ανακατάληψη αλλά σε εκείνον τον γύρο ο Martin κατάφερε να περάσει και να βάλει ένα μικρό κενό ανάμεσά τους, την ίδια στιγμή που ο Acosta περνούσε τον Di Giannantonio.

Αυτό σήμαινε πως στο τέλος του 4ου γύρου θα είχαμε μία μικρή επανάληψη από όσα έγιναν εχθές με τον Acosta να περνά τον Marc Marquez. Στο μεταξύ το block pass στην τελευταία στροφή γινόταν κανονικά σήμερα αλλά με μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ των αναβατών και δεν ασχολήθηκαν οι κριτές με αυτό, ενώ ο Acosta πέρασε ακριβώς στην ίδια στροφή τον Marquez αλλά χωρίς block pass γιατί δεν χρειάστηκε.

Για τρεις γύρους ο Acosta πίεζε τον Martin με τον Marquez πιο πίσω μέχρι που εκείνος αποφάσισε να μπει σε αυτή την μάχη.

Τελικά ήταν στο τέλος του 8ο γύρου που ο Acosta έκανε την επίθεσή του στην επίμαχη τελευταία στροφή και έπειτα ξανά στα φρένα της πρώτης του 9ου γύρου μετά την ευθεία. Αυτό έφερε τον Marquez κοντά τους.

Όλος αυτός ο γύρος έγινε με τους τρεις να οδηγούν στο όριο δίνοντάς μας φανταστικό σκηνικό στην πίσω ευθεία στον 10ο γύρο όπου ο Marquez πέρασε και τους δύο ταυτόχρονα!

Αμέσως είχε μάχη με τον Acosta που τρεις στροφές μετά περνά εμπρός με τους τρεις να χαρίζουν θέαμα.

Μέχρι τον 130 γύρο, στα μισά του αγώνα, η απόστασή τους είχε μεγαλώσει και η μάχη μεταξύ τους είχε τελειώσει. Πλέον ο Acosta κοιτούσε εμπρός στον Fernandez και τους βαθμούς του πρωταθλήματος που μπορούσε να κερδίσει. Κρατώντας την πρώτη σειρά θα μπορούσε να πει πως προηγείται με βάση την επιτυχία του καθώς ο ίδιος εχθές απέφευγε να πει, εκείνο που έλεγαν οι υπόλοιποι και δεν μιλούσε για νίκη. Ακόμη και στο τέλος του αγώνα σήμερα, μίλησε για δύο βάθρα.

Από εκείνο το σημείο οι θέσεις ήταν ξεκάθαρες και μόνο η δεύτερη έδειχνε πως θα μπορούσε να αλλάξει.

Τότε στον 21ο γύρο ήρθε το δράμα για Ducati και συνολικά για τους Marquez, ταυτόχρονα!

Το πίσω ελαστικό του Marc Marquez χάνει πίεση και ο Marc γλιτώνει την πτώση για λίγο, πίσω ζάντα καταστρέφεται από το κερμπ και κρατώντας με κόπο την μοτοσυκλέτα όρθια ο αγώνας τελειώνει.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ο Alex Marquez πέφτει από lowside με την Ducati να μην μπορεί να πιστέψει την ατυχία της.

Ένα γύρο αργότερα καταστρέφεται και το πίσω ελαστικό του Mir, δείχνοντας πως δεν έγινε μόνο στον Marc Marquez.

Άλλη μία φορά που είμαστε τυχεροί και με τον τρόπο που εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα, στερούνται από επιχειρηματολογία όλοι οι άνανδροι που ταΐζουν ίντριγκα το κοινό τους. Αν το πρόβλημα του ελαστικού είχε συμβεί στον Bezzecchi θα μιλούσαν για Ισπανική παράγκα. Αν το είχε πάθει μόνο ο Marc Marquez θα ήταν δάχτυλο της VR46 και του Rossi, βέβαια είναι αθεόφοβοι, έτοιμοι να πουν πως χάλασαν και του Mir για ξεκάρφωμα και μακάρι μπας και τους πάρει χαμπάρι ο κόσμος.

Ο Bezzecchi δεν είχε αντίπαλο στο Buriram και θα μπορούσε να κερδίσει και εχθές την μάχη με τον Marquez αν δεν είχε σημειώσει πτώση. Το μόνο κρίμα είναι πως δεν είδαμε μία μάχη με αυτόν και τον Acosta που θα μπορούσε να γίνει μόνο στον Sprint αν δεν είχε πέσει.

Είναι πολύ νωρίς ακόμη για να μιλήσει κανείς για μεταστροφή των πραγμάτων, ιδιαίτερα από την στιγμή που υπάρχουν τραυματισμοί. Το πρόβλημα είναι πως ο Marc Marquez έχασε πολύτιμους βαθμούς, γνωρίζει και ο ίδιος πως είναι καλύτερο να αφήσει μία θέση βάθρου παρά να παλέψει με περισσότερο ρίσκο, τόσο νωρίς στο πρωτάθλημα, αυτές είναι κινήσεις για το τέλος όταν υπάρχει μικρό κενό. Και αυτό που συνέβη σήμερα είναι μεγάλη ντροπή για την Ducati, όπως αντίστοιχα είναι και η οριακή δεκάδα του Bagnaia.

Εργοστασιακός αναβάτης της Ducati δεν γίνεται να είναι πίσω παλεύοντας εκεί, οπότε η θέση για τον Acosta φαίνεται να είναι ολοένα και πιο εφικτή.

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

ΒΑΘΜΟΙ

1

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

39:36.270

25

2

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+5.543

20

3

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+9.259

16

4

89J. Martin

Aprilia Racing

+12.182

13

5

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+12.411

11

6

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+16.845

10

7

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+17.363

9

8

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+18.227

8

9

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+18.340

7

10

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+19.101

6

11

5J. Zarco

Castrol Honda LCR

+19.903

5

12

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+23.386

4

13

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+24.686

3

14

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+30.823

2

15

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+32.955

1

16

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+36.545

 

17

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+39.194

 

18

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+47.848

 

19

51M. Pirro

Ducati Lenovo Team

+63.598

 

Πτώσεις / Εγκαταλείψεις

 

36J. Mir

Honda HRC Castrol

23 Laps

 
 

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

21 Laps

 
 

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

20 Laps