Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: Προτάθηκε θέσπιση συγκεκριμένου χρονικού παραθύρου για μεταγραφές

Η πρόταση συζητήθηκε στο Silverstone σε συνεδρίαση της IRTA
Bezzecchi_Aprilia_renewal
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

19/8/2026

Στο περιθώριο του αγώνα MotoGP στην Αγγλία, το διοικητικό συμβούλιο της Διεθνούς Ένωσης Αγωνιστικών Ομάδων (IRTA) συνεδρίασε παρουσία του διευθυντή του MotoGP Sport Entertainment Group (MPSEG, πρώην Dorna) Carlos Ezpeleta για διάφορα θέματα, μεταξύ των οποίων μια νέα πρόταση: να οριστεί συγκεκριμένη χρονική περίοδος κατά την οποία οι ομάδες θα μπορούν να υπογράψουν νέους αναβάτες και κάθε μεταγραφή εκτός αυτού θα θεωρείται άκυρη.

Το σκεπτικό πίσω από την πρόταση αυτή είναι να μην επισκιάζεται η αγωνιστική δράση από μεταγραφικές φημολογίες και συζητήσεις. Η αιτία που οδήγησε σε αυτήν είναι η φετινή εμπειρία, όπου κάποιες μεταγραφές είχαν ήδη γίνει γνωστές πριν ακόμη αρχίσει η σεζόν (λ.χ. Fabio Quartararo στη Honda) χωρίς ωστόσο να έχουν ανακοινωθεί για μήνες μετά.

Η φετινή χρονιά βέβαια ήταν αρκετά διαφορετική καθώς, ενόψει της νέας εποχής 850 κυβικών που αρχίζει το 2027, εκκρεμούσε η συμφωνία Κατασκευαστών και Διοργανωτών, η περίφημη Concorde Agreement, η καθυστέρηση της οποίας είχε παγώσει όλες τις μεταγραφικές ανακοινώσεις.

Πίσω απ’ όλα, ο MPSEG δεν θεωρεί θετικό το γεγονός πως σχεδόν το 80% των διαθέσιμων μοτοσυκλετών για το 2027 είχαν καπαρωθεί πριν καν φτάσουμε στην καλοκαιρινή διακοπή, ωστόσο δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε πώς αυτό θα αλλάξει ορίζοντας συγκεκριμένους χρόνους για μεταγραφές. Οι κατασκευαστές (ή οι ομάδες) μπορούν να τα βρουν παρασκηνιακώς με τον αναβάτη όποτε θέλουν και απλά να τον ανακοινώσουν στον πρέποντα χρόνο.

Η πρόταση μοιάζει να στοχεύει στο επικοινωνιακό κομμάτι, δηλαδή στο να μην πλημμυρίζει η επικαιρότητα με μεταγραφικές πληροφορίες και φήμες σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς, αλλά και αυτό δεν βλέπουμε πως θα εξυπηρετηθεί. Ο Τύπος πάντα θα ψάχνει για πληροφορίες που δεν είναι γνωστές το ευρύ κοινό και, σε μια χρονιά που οι περισσότεροι πρωτοκλασάτοι αναβάτες αλλάζουν αγωνιστικά χρώματα, αυτή θα είναι νομοτελειακά η καυτή επικαιρότητα που όλοι κυνηγούν.

Το θέμα δεν έχει αποφασιστεί ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες από αυτή τη συνάντηση, προκύπτουν κάποια ζητήματα που απαιτούν ειδική ρύθμιση, όπως οι μεταγραφές αναβατών από άλλες αγωνιστικές κατηγορίες (Moto2, Moto3) ή θεσμούς (λ.χ. WSBK). Σε πρώτη φάση πάντως, φαίνεται πως δεν έχει προκύψει ομοφωνία στο θέμα, με τη Yamaha να φέρεται υπέρ της πρότασης και τη Ducati ενάντια.

Ετικέτες