Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Uccio: Δεν θέλω τη συγγνώμη του Digia για τη σούζα με την οποία έπεσε, οι αναβάτες πρέπει να διασκεδάζουν!

Την πλήρη υποστήριξη του Team Manager της Pertamina Enduro VR46 Racing Team απολαμβάνει ο Fabio Di Giannantonio
Digia - Οι αναβάτες πρέπει να διασκεδάζουν
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

6/2/2025

"Χτες θα μπορούσε να ήταν μια υπέροχη μέρα", δήλωσε μεταξύ άλλων ο Alessio Salucci (Uccio), ο manager της VR46 Team, όμως μια σούζα που έκανε για να διασκεδάσει ο Fabio Di Giannantonio δεν του βγήκε, με την κακή προσγείωση να οδηγεί σε πτώση τον Ιταλό, ο οποίος έσπασε την κλείδα του και οδεύει για το χειρουργείο.

Shit happens, σοφό γνωμικό. Στην ίδια γραμμή το δικό μας "όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος". Η πτώση για τους αγωνιζόμενους μοτοσυκλέτας είναι κάτι φυσιολογικό, όμως αν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε πτώσεις στην οριακή οδήγηση, αυτό δεν σημαίνει πως αναβάτες δεν πέφτουν από χαζές και άκυρες στιγμές, στα pits, κατά τη διάρκεια πανηγυρισμών, από στιγμές απροσεξίας και από χίλιες δυο ακόμα "άκυρες" αιτίες.

Κάπως έτσι συνέβη και η πτώση του Digia, ο οποίος αφού είχε τελειώσει τους γύρους του, και αφού είχε κάνει μερικές προπονήσεις για εκκίνηση, έπεσε από μια σούζα την οποία έκανε για να διασκεδάσει. Στη συνέχεια, ο Digia, αισθανόμενος ευθύνη και σίγουρα κάποια ντροπή έσπευσε να ζητήσει συγγνώμη από τον Uccio και τους ανθρώπους της ομάδας του, όμως ο team manager και κολλητός του Rossi δεν τη δέχτηκε, όχι από θυμό, αλλά αντίθετα επειδή πιστεύει πως οι σούζες είναι στο DNA των αναβατών!

Όπως ανέφερε ο Uccio σε συνέντευξή του, “Μεταξύ των στροφών 4 και 5, η μοτοσυκλέτα θέλει να σηκώσει τον μπροστινό τροχό στην επιτάχυνση και στον αγώνα και στις δοκιμές ο αναβάτης πρέπει να το αποτρέψει, όμως όταν θέλεις να διασκεδάσει, αφήνεις τη σούζα να εξελιχθεί. Δυστυχώς στην περίπτωση του Digia, ο μπροστινός τροχός είχε σταματήσει να περιστρέφεται στον αέρα, και στην άσχημη προσγείωση εκείνος βρήκε απότομα πρόσφυση, το τιμόνι δίπλωσε και ο Digia έπεσε και έσπασε την κλείδα του. Η ζημιά δεν είναι τόσο μεγάλη όσο με την εξάρθρωση που είχε υποστεί πέρυσι στον ίδιο ώμο, κι έτσι είμαστε αισιόδοξοι πως θα επιστρέψει σύντομα, πιθανώς και στον πρώτο αγώνα στο Buriram."

Digia

"O Digia ζήτησε συγγνώμη από όλη την ομάδα, όμως δεν θέλω από ένα αναβάτη να ζητά συγγνώμη γιατί έκανε μια σούζα: οι αναβάτες πρέπει να διασκεδάζουν, κι εγώ έτσι μεγάλωσα.”

Όπως είχε αναφέρει και ο Bezzecchi της Aprilia, έτσι και ο Uccio έκανε παράπονα για τα ελαστικά, καθώς ενώ όλοι ήθελαν τη μαλακή γόμα, στο τεστ της Sepang -τουλάχιστον την 1η μέρα- υπήρχε μόνο η μεσαία, που είναι πολύ σκληρή για τη συγκεκριμένη πίστα.

Ετικέτες