Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Επτά και συνεχίζει: Μεγαλώνει η λίστα των νικητών στο φετινό πρωτάθλημα MotoGP

Δώδεκα αγώνες με επτά νικητές - Τόσοι κέρδισαν σε ολόκληρη την σεζόν του 2025
MotoGP
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/8/2026

Η φετινή σεζόν του MotoGP εξελίσσεται σε μία από τις πιο απρόβλεπτες των τελευταίων ετών, με επτά διαφορετικούς νικητές στους πρώτους 12 αγώνες και το ρεκόρ των εννέα νικητών του 2016 να βρίσκεται πλέον στο στόχαστρο

Η σεζόν του 2026 ξεκίνησε με τον Marco Bezzecchi να κυριαρχεί. Ο αναβάτης της Aprilia Racing κέρδισε τους τρεις πρώτους αγώνες της χρονιάς, πριν η σκυτάλη περάσει σε άλλους.

Στη Jerez ήταν η σειρά του Alex Marquez (BK8 Gresini Racing MotoGP), ο οποίος επέστρεψε στις νίκες μπροστά στο ισπανικό κοινό. Στο Le Mans ακολούθησε ο Jorge Martin (Aprilia Racing), ο οποίος πήρε τους 25 βαθμούς της νίκης και στη συνέχεια ανέλαβε την πρωτοπορία στη βαθμολογία του Πρωταθλήματος.

Στο Καταλανικό Grand Prix επικράτησε ο Fabio Di Giannantonio (Pertamina Enduro VR46 Racing Team), σε ένα έντονo Σαββατοκύριακο για τον Ιταλό. Ο Marc Marquez (Ducati Lenovo Team) πρόσθεσε στη συνέχεια το όνομά του στη λίστα των νικητών, κατακτώντας την πρώτη από τις τρεις νίκες του στο πρώτο μισό της σεζόν, στη Balaton Park.

Στο Assen ήρθε η σειρά του Ai Ogura (SuperFile Trackhouse MotoGP Team), ο οποίος πανηγύρισε την πρώτη νίκη της καριέρας του στο MotoGP. Και στον αγώνα του Silverstone, ο Raul Fernandez (SuperFile Trackhouse MotoGP Team) έγινε ο έβδομος διαφορετικός νικητής της χρονιάς.

Η νίκη του Fernandez είχε και ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς έγινε o έβδομος διαφορετικός νικητής MotoGP για το 2026, στο βρετανικό GP. Παράλληλα, έγινε ο 12ος διαφορετικός νικητής στις τελευταίες 12 διοργανώσεις του Βρετανικού GP.

Ποιος θα είναι ο επόμενος;

Με την επιστροφή στη δράση στο Aragon, ο Jorge Martin διατηρεί προβάδισμα 31 βαθμών στη βαθμολογία, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα που έχει αποκτήσει οποιοσδήποτε αναβάτης μέχρι τώρα στη φετινή σεζόν.

Απομένουν ακόμη δέκα αγώνες και αρκετοί αναβάτες μπορούν να μπουν στη λίστα των νικητών. Ο Pedro Acosta (Red Bull KTM Factory Racing) αναζητά μια νίκη που θα έδινε ιδανικό τέλος στην παρουσία του στην εργοστασιακή ομάδα της KTM, ενώ ο Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team), που κέρδισε αγώνα το 2025, θέλει να επιστρέψει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου.

Στο ίδιο παιχνίδι βρίσκεται και ο Fermin Aldeguer (BK8 Gresini Racing MotoGP), ο οποίος αναμένεται να επιστρέψει στη δράση και έχει ήδη δείξει ότι μπορεί να πρωταγωνιστήσει.

Το ρεκόρ πάντως παραμένει στους εννέα διαφορετικούς νικητές, αριθμός που καταγράφηκε στην εντυπωσιακή σεζόν του 2016.

Με επτά διαφορετικούς νικητές ήδη μετά από 12 αγώνες, η σεζόν MotoGP του 2026 έχει μπροστά της δέκα ακόμη ευκαιρίες να γράψει ιστορία.

Ετικέτες