Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP 2024, Chang - Ταϊλάνδη, P1: Marc Marquez πρώτος και με νέο ρεκόρ πίστας

Δεκαέξι αναβάτες στο 1:29! - Δεύτερος ο Martin, τέταρτος ο Bagnaia
Marc Marquez, Buriram
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

25/10/2024

Η θερμοκρασία ανέβηκε, το ίδιο και η υγρασία, με τα πρώτα χρονομετρημένα στην πίστα Chang της Ταϊλάνδης να διεξάγονται με 32 βαθμούς Κελσίου και με 53% υγρασία! Τα P1 αποδείχθηκαν εξαιρετικά ανταγωνιστικά, με 16 αναβάτες να τερματίζουν στο 1:29, και με τον Marc Marquez να παίρνει τα πρωτεία την τελευταία στιγμή, με χρόνο 1:29.165 που αποτελεί και νέο ρεκόρ πίστας.

Μπορεί ο Marc Marquez να ήταν ταχύτατος στα FP1, στα P1 όμως ανέβασε κι άλλο ρυθμό, σημειώνοντας τον ταχύτερο γύρο με ρεκόρ πίστας.
Δεύτερος ήταν ο πρώτος στη βαθμολογία Jorge Martin, 0.110 δευτερόλεπτα πιο πίσω, Martin που ήταν ο προηγούμενος κάτοχος του ρεκόρ στο Buriram, και δείχνει να ξεκινά με πλεονέκτημα έναντι του μεγάλου του αντιπάλου για τον τίτλο του 2024, Pecco Bagnaia.

Ο τρίτος καλύτερος χρόνος ανήκει στον Enea Bastianini, με τον αναβάτη της Ducati να έχει πτώση στα P1, για να ανακάμψει μετά και να γράψει εξαιρετικό χρόνο, υποσκελίζοντας και τον ομόσταυλό του. Σημειώστε πως σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν ο Bestia έχει διαταγές από την ομάδα του να αφήσει τον Pecco να τερματίζει πρώτος για να πάρει ευκολότερα τον τίτλο, ο Ιταλός ανέφερε πως κανείς δεν του έχει μιλήσει από την Ducati επί του θέματος, και όπως φαίνεται ο αναβάτης με το #23 -πέρα από τον Marquez- μπορεί να φέρει έξτρα επιπλοκές στο κυνήγι του Pecco στον Jorge.

O Bagnaia τελικά κατετάγη τέταρτος, 0.195 δευτερόλεπτα πίσω από τον Martin, λίγο μπροστά από τον 5ο Maverick Vinales της Aprilia, που ήταν και ο πρώτος αναβάτης που δεν οδηγούσε Ducati στην πρώτη πεντάδα.

Ταχύτερος αναβάτης από τη Honda ήταν ο Johann Zarco στην 10η θέση, και από τη Yamaha ο Quartararo στην 12η.

Πτώση χωρίς τραυματισμό είχε ο Luca Savadori, ενώ επανεμφάνιση έκανε ο Aleix Espargaro μετά την άσχημη πτώση των FP1, τερματίζοντας τελευταίος, 2.218 δευτερόλεπτα πίσω από τον χρόνο του Marquez, Espargaro που επέλεξε να μην βγει στην πίστα στο τελευταίο κομμάτι των P1, αναρρώνοντας ακόμα από την πτώση του.

Δείτε παρακάτω τους χρόνους των P1.
Κατάταξη P1, Buriram 2024

Ετικέτες