Η Ducati δεν "ξεχνά" τον Iannone

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/4/2020

Η απόφαση της FIM για τον 18μηνο αποκλεισμό του Iannone απ’ τους αγώνες, ακούστηκε σαν πρωταπριλιάτικο ψέμα στα αυτιά του Ιταλού, όμως δεν παύει να είναι πέρα για πέρα αληθινή. Οι 18 μήνες μπορεί να θεωρηθούν είτε λίγοι είτε πολλοί, ανάλογα από ποια σκοπιά το κρίνουμε, όμως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Απ’ τη μια, η μέγιστη ποινή του Ιταλού για την υπόθεση ντόπινγκ θα μπορούσε να φτάσει μέχρι και τα τέσσερα χρόνια, καταστρέφοντας την καριέρα του, ενώ απ’ την άλλη οι 18 μήνες δεν είναι και λίγοι. Το μόνο καλό είναι πώς ο Iannone επωφελείται απ’ την κατάσταση με τον κορωνοϊό, καθώς το πρωτάθλημα έχει παγώσει κι έτσι ούτε οι αντίπαλοί του ούτε οι μοτοσυκλέτες εξελίσσονται, οπότε όταν επιστρέψει το χάσμα θα είναι μικρότερο απ’ ότι θα ήταν υπό κανονικές συνθήκες.

O Iannone έχει μετανιώσει για την απόφαση να φύγει απ' τη Ducati

Η Aprilia έχει τονίσει πολλές φορές πώς τον θέλει για αναβάτη της και τάσσεται με το μέρος του, θεωρώντας πως θα έπρεπε να είχε αθωωθεί, αφού το δείγμα που τον καταδίκασε είχε επηρεαστεί από τροφική δηλητηρίαση όπως παρουσίασε ο Ιταλός στην υπερασπιστική του γραμμή. Η επιστροφή του στους αγώνες αναμένεται τον Ιούνιο του 2021, απ’ τη στιγμή που η ποινή άρχισε να μετρά απ’ τις 17 Δεκεμβρίου του 2019 (δηλαδή απ’ την ημέρα που ξεκίνησε η προσωρινή του αποβολή) και η τελευταία προσπάθεια απ’ τη πλευρά του Iannone για να επιστρέψει νωρίτερα, έγινε μέσα απ’ το δικαίωμα έφεσης στο CAS (το ανώτατο αθλητικό δικαστήριο).

Ωστόσο δεν είναι μόνο η Aprilia που θέλει τον Ιταλό αναβάτη, καθώς σε μια πρόσφατη συνέντευξή του ο Sporting Director της Ducati στα MotoGP, Paolo Ciabatti, φρόντισε να κάνει ξεκάθαρο ότι ο Ιταλός θα μπορούσε να ξανατρέξει με τα χρώματα της Pramac Ducati. Ας μην ξεχνάμε εξάλλου πώς ο Iannone “θήτεψε” για τρία χρόνια στη Ducati – δύο στην Pramac και ένα στην εργοστασιακή ομάδα – χαρίζοντάς μας μπόλικο θέαμα, ενώ ήταν ο αναβάτης που πρόσφερε την πρώτη νίκη στον Gigi Dall’ Igna στα MotoGP – και την πρώτη νίκη της Ducati απ’ την εποχή του Casey Stoner – στην Αυστρία το 2016.

Ο Iannone το 2016, πριν την πλαστική στο πιγούνι, γιορτάζει τη νίκη του στην Αυστρία με τον Gigi Dall' Igna

Το να ξανατρέξει με τα χρώματα της Pramac ο Ιταλός είναι σχήμα οξύμωρο, καθώς πρόκειται για μια ομάδα η οποία έχει το ρόλο του “φυτώριου” νέων αναβατών. “Από αυτή την άποψη ο Iannone διανύει ήδη το τριακοστό έτος της ηλικίας του και δεν θα ταίριαζε ιδιαίτερα σε μια τέτοια ομάδα. Αλλά γιατί όχι; Ποτέ μη λες ποτέ,” ανέφερε ο Giabatti. Απ’ την πλευρά του, ο 30χρονος αναβάτης έχει παραδεχτεί πως ένα απ’ τα πράγματα που έχει μετανιώσει στην καριέρα του είναι ότι αποφάσισε να φύγει απ’ την Ducati και ίσως αυτό να οφείλεται εν μέρει και στις εξαιρετικές σχέσεις που είχε με τον ιδιοκτήτη της Pramac, Paolo Campinoti, όπως αποκάλυψε ο Ciabatti λέγοντας: “Η σχέση των Campinoti και Iannone θυμίζει πατέρα και γιού και όταν πρόκειται για τέτοιες περιπτώσεις είναι δύσκολο να πεις όχι.”(σ.σ. αναφέρεται στην επιστροφή του Iannone στη Pramac)

Ακόμη, ο Ciabatti φρόντισε να αναγνωρίσει την αξία του αναβάτη της Aprilia, λέγοντας πως έχει αποδείξει στο παρελθόν το πόσο γρήγορος είναι και πώς έχει προκαλέσει πολλές φορές στο παρελθόν τον Marc Marquez στη Moto2. “Ο σεβασμός και το ενδιαφέρον μας για τον Iannone δεν έχει χαθεί. Μπορεί στο παρελθόν να μας εκνεύρισε με την συμπεριφορά του, αλλά έτσι κάνει με όλους στα paddock, αυτός είναι. Μπορεί να έχει πάρει μερικές λάθος αποφάσεις στο παρελθόν, όμως πιστεύω ότι τώρα έχει αναγνωρίσει πλήρως τα λάθη του.”

Η καριέρα του Ιταλού αναβάτη μπορεί να περνάει σιγά-σιγά προς το τελευταίο της κεφάλαιο, όμως τα λόγια του Ciabatti κάνουν τον Iannone να κοιτά το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία, γνωρίζοντας ότι υπάρχουν κι άλλες ομάδες που αναγνωρίζουν την αξία του.

Ετικέτες

motogp

Ducati

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες

https://bit.ly/MOTO_675