Η Ducati είναι ο πρώτος Ευρωπαίος κατασκευαστής με 100 νίκες MotoGP

Παράλληλα, στο GP της Emilia Romagna το Borgo Panigale κέρδισε τον έκτο Παγκόσμιο Τίτλο Κατασκευαστών του

Από το

motomag

25/9/2024

Με έξι αγώνες να απομένουν για να κλείσει η φετινή σεζόν, η Ducati κυριαρχεί απόλυτα στο MotoGP, αριθμώντας ήδη 13 νίκες σε 14 αγώνες, με εργοστασιακούς και δορυφορικούς αναβάτες. Περιμένουμε την ολοκλήρωση του φετινού Πρωταθλήματος για να δούμε αν θα ξεπεράσει το περσινό εξαιρετικό αποτέλεσμα των 17 νικών, κάτι που όλα δείχνουν πως θα κάνει.

Το GP της Emilia-Romagna που πραγματοποιήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2024 στο Misano World Circuit Marco Simoncelli θα μείνει στην ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας. Και αυτό γιατί χάρη στην επεισοδιακή νίκη του Enea Bastianini με το Desmosedici GP της εργοστασιακής ομάδας των Ιταλών, η Ducati πέτυχε την 100^η νίκη της στο MotoGP. Μιλάμε για ένα εξαιρετικό επίτευγμα για τον κατασκευαστή με έδρα τη Μπολόνια, που επιτεύχθηκε “εντός έδρας”, στην πίστα που βρίσκεται μόλις λίγα χιλιόμετρα από τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας στη “Motor Valley”.

Η Ducati είναι ο πρώτος Ευρωπαίος κατασκευαστής που φτάνει τις 100 νίκες MotoGP, με τη νίκη του Enea να δίνει στην Ducati τον έκτο Παγκόσμιο τίτλο κατασκευαστών στην ιστορία της, ενώ απομένουν ακόμη 6 Grand Prix μέχρι το τέλος της σεζόν του 2024. Για τον Ιταλό κατασκευαστή είναι ο πέμπτος συνεχόμενος τίτλος κατασκευαστών από το 2020.

Ducati - 100 νίκες στο MotoGP

Πριν 4 χρόνια, το 2020, η Ducati γιόρτασε το πρώτο σημαντικό γεγονός των 50 νικών στο MotoGP χάρη στη νίκη που πέτυχε ο Andrea Dovizioso (14 νίκες συνολικά για τον Ιταλό) στην πίστα Spielberg της Αυστρίας. Μέχρι εκείνο το σημείο, εκτός από αυτόν, άλλοι 6 αναβάτες είχαν καταφέρει να πάρουν νίκη για το Borgo Panigale στο MotoGP. Η πρώτη νίκη ήρθε από τον Loris Capirossi (7 νίκες συνολικά) στο Montmelo το 2003, τη χρονιά του ντεμπούτου της Ducati στο MotoGP. Ακολούθησαν οι νίκες του φοβερού και τρομερού Casey Stoner (23), του πρώτου Παγκόσμιου Πρωταθλητή με τη Desmosedici το 2007. Ο Troy Bayliss (1 νίκη), που έλαβε μέρος στο GP της Valencia το 2006 ως αντικαταστάτης του τραυματία Gibernau καταφέρνοντας να κερδίσει τον αγώνα, και οι Andrea Iannone (1 νίκη), Jorge Lorenzo (3 νίκες) και Danilo Petrucci (2 νίκες).

Πέρα από τις νίκες της ως κατασκευαστής, το 2022 η Ducati μετά από 15 χρονιά κέρδισε ξανά τον Παγκόσμιο τίτλο αναβατών, με τον Francesco Bagnaia, κάτι που επανέλαβε καιτ ο 23. Ο Pecco, δύο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής με την Ducati το 2022 και το 2023, έχει 25 από τις 100 νίκες (το ένα τέταρτο παρακαλώ!) που έχει σημειώσει μέχρι στιγμής η Ducati στην κορυφαία κατηγορία.

Για τον νικητή του αγώνα Enea Bastianini, στο Misano την Κυριακή στις 22/9/24 αυτή ήταν η έβδομη νίκη του στο MotoGP οδηγώντας Ducati. Το 2021, ο Jack Miller (3 νίκες) πέτυχε την πρώτη του νίκη με το Desmosedici GP στην Ισπανία. Την ίδια χρονιά σημειώθηκε επίσης η πρώτη νίκη για έναν αναβάτη δορυφορικής ομάδας Ducati, τον Jorge Martín με το Desmosedici GP της ομάδας Pramac Racing. Ο σημερινός ηγέτης του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος με 341 βαθμούς μπροστά από τους εργοστασιακούς οδηγούς F. Bagnaia με 317 και E. Bastianini με 282 μετράει αυτή τη στιγμή 7 επιτυχίες με την Ducati. Ο Marco Bezzecchi, αναβάτης της VR46 Racing Team, πέτυχε 3 νίκες με το Desmosedici GP, ενώ μία νίκη έχει κάνει και ο Fabio Di Giannantonio. Ο Johann Zarco συνέβαλε επίσης με μια νίκη το 2023 στην Αυστραλία, ενώ ο Marc Márquez (Gresini Racing MotoGP) έχει δύο νίκες, συμπεριλαμβανομένης της πιο πρόσφατης που πέτυχε στο Misano πριν από δύο εβδομάδες στο GP του San Marino και στη Riviera di Rimini.

Ο Claudio Domenicali (Διευθύνων Σύμβουλος της Ducati Motor Holding) δήλωσε: "Οι 100 νίκες MotoGP και η κατάκτηση του Παγκόσμιου Τίτλου Κατασκευαστών μας κάνει περήφανους και γράφουμε το όνομα Ducati ακόμα πιο ανεξίτηλα στην ιστορία του κορυφαίου Πρωταθλήματος μοτοσυκλετών στον κόσμο. Αυτές οι στιγμές είναι μια ευκαιρία να κοιτάξουμε πίσω και να δώσουμε τη δέουσα σημασία σε κάθε προσπάθεια, στη σκληρή δουλειά και συνεχούς εξέλιξης με καινοτόμες λύσεις. Η υπομονή και η αφοσίωση είναι οι αξίες που χαρακτηρίζουν τη συμμετοχή μας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP από το 2003 και οδηγώντας μας στο Πρωτάθλημα του σήμερα με επιτυχιές, μέσω μιας μεθόδου εργασίας που περιλαμβάνει μια συνεχή ανταλλαγή ιδεών με τον κόσμο των μοτοσυκλετών παραγωγής, όπως αποδεικνύεται από τη νέα Panigale V4, την έβδομη γενιά των Superbike μοτοσυκλετών Ducati. Γιορτάσαμε τις 50 νίκες το 2020 και οι επόμενες 50 έχουν φτάσει τα τελευταία 4 χρόνια σε ένα εξαιρετικό κρεσέντο επιτυχιών. Οι 100 νίκες στο MotoGP και ο πέμπτος συνεχόμενος τίτλος του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Κατασκευαστών είναι το επιστέγασμα των επιτυχιών μας. Ένα ειλικρινές ευχαριστώ σε όλους τους αναβάτες, τους συναδέλφους, τους μηχανικούς, τους τεχνικούς, τους συνεργάτες και τους χορηγούς μας, τους συνεργάτες, τους Ducatisti και όλους τους ανθρώπους που δούλεψαν σκληρά με πάθος και αποφασιστικότητα όλα αυτά τα χρόνια για να ανεβάσουν την Ducati στο πρώτο σκαλί του βάθρου”.

Από την πλευρά του, ο Luigi Dall'Igna (Γενικός Διευθυντής της Ducati Corse) δήλωσε: "Μόνο τέσσερα χρόνια έχουν περάσει από τότε που γιορτάσαμε τις 50 νικές στο MotoGP και σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, καταφέραμε να αθροίσουμε τον ίδιο αριθμό επιτυχιών και να φτάσουμε τις 100. Πριν από εμάς, μόνο δύο άλλοι κατασκευαστές το είχαν καταφέρει και είμαστε οι πρώτοι Ευρωπαίοι που το πέτυχαν. Είναι σίγουρα ένα σημαντικό αποτέλεσμα, το οποίο μας γεμίζει με τεράστια υπερηφάνεια, όπως και να κατακτάμε τον έκτο τίτλο των κατασκευαστών μας στο MotoGP, τον πέμπτο συνεχόμενο, εκτός από τους αναβάτες και τις ομάδες. Αυτή η νίκη ανήκει σε όλους τους ανθρώπους της Ducati Corse, που συμμετέχουν πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, οι οποίοι με την ακούραστη δουλειά, το πάθος και την αφοσίωσή τους μας επέτρεψαν να αναπτυχθούμε και να γίνουμε αυτό που είμαστε. Ένα ειλικρινές ευχαριστώ σε όλους αυτούς και ένα ιδιαίτερο ευχαριστώ επίσης σε όλους τους θαυμαστές μας, τους Ducatisti, που με την υποστήριξή τους μας ωθούν καθημερινά να φτάσουμε σε ολοένα και μεγαλύτερους στόχους”.

Στατιστικά:

Η Ducati έχει σημειώσει 100 νίκες στο MotoGP με 15 διαφορετικούς αναβάτες. Ο αναβάτης με τις περισσότερες επιτυχίες με το Desmosedici GP είναι ο Francesco Bagnaia με 25, και ακολουθούν οι: Casey Stoner 23, Andrea Dovizioso 14, Enea Bastianini 7, Loris Capirossi 7, Jorge Martín 7, Jorge Lorenzo 3, Jack Miller 3, Marco Bezzecchi 3, Danilo Petrucci 2, Marc Márquez 2, Troy Bayliss 1, Andrea Iannone 1, Johann Zarco 1 και Fabio Di Giannantonio 1.
Το 2023 ήταν η χρονιά κατά την οποία η Ducati πέτυχε 17 νίκες στο MotoGP, ενώ το 2024 έχει 13 νίκες μέχρι στιγμής.
Η Ducati έχει θριαμβεύσει σε 26 διαφορετικές πίστες: Spielberg (9), Lusail (8), Mugello, Sepang, Motegi και Misano (7), Le Mans, Valencia, Barcelona, Phillip Island και Jerez (5), Assen και Aragon (4) , Sachsenring, Brno, Portimão και Silverstone (3), Donington Park (2), Austin, Termas de Rio Hondo, Buriram, Laguna Seca, Buddh International Circuit, Istanbul, Mandalika και Shanghai (1).
Εκτός από τις 100 νίκες, ο κατασκευαστής Borgo Panigale διαθέτει 296 βάθρα στην κορυφαία κατηγορία από το 2003.

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_679

Race News

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.