Η Ducati χάνει ένα της πλεονέκτημα

Τι σημαίνει η αποχώρηση του Stoner
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/8/2018

Η είδηση κυκλοφόρησε στα ψιλά γράμματα την τελευταία εβδομάδα, καθώς τα φώτα της δημοσιότητας ήταν στραμμένα στους πρωταγωνιστές των MotoGP που έδιναν τη μάχη τους στις πίστες της Τσεχίας και της Αυστρίας. Όμως η αποχώρηση του Casey Stoner από test rider της εργοστασιακής ομάδας των MotoGP της Ducati και η παραμονή του στην ιταλική εταιρείας ως απλού Πρεσβευτή, έχει ιδιαίτερη σημασία και οι επιπτώσεις της πιθανόν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό το μέλλον. Γιατί τα λέμε τόσο δραματικά;

Διότι η μορφή των αγώνων στην κορυφαία κατηγορία έχει αλλάξει τόσο πολύ, που μας αναγκάζουν πλέον να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο έχουμε διαβαθμίσει την σημαντικότητα ορισμένων γεγονότων.

Όλα ξεκινούν από την δραματική μείωση του χρόνου δοκιμών που έχουν στη διάθεσή τους τα εργοστάσια με τους αγωνιζόμενους πάνω στη σέλα των μοτοσυκλετών τους.

Με την δικαιολογία του περιορισμού του κόστους, τόσο τα δοκιμαστικά πριν ξεκινήσει η αγωνιστική σεζόν, όσο και εκείνα που γίνονται κατά την διάρκειά της και μέσα στο τριήμερο των αγώνων έχουν μειωθεί στο ελάχιστο.

Η συλλογή και η αξιολόγηση δεδομένων που είναι απαραίτητα για την εξέλιξη και την βελτίωση των μοτοσυκλετών (…αλλά και για των ελαστικών) από τους ίδιους τους αναβάτες που τις οδηγούν στο πρωτάθλημα, είναι πραγματικά πολύ φτωχή σε σύγκριση με το παρελθόν. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, η δουλειά των δοκιμαστών εξέλιξης, όπως αυτή που έκανε μέχρι σήμερα ο Stoner για την Ducati, έχει πολύ μεγαλύτερη αξία σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές. Όχι μόνο αυτό, αλλά και η ποιότητα των δεδομένων που συλλέγονται κατά την διάρκεια των δοκιμών, θα πρέπει να είναι στο επίπεδο που απαιτούν οι αναβάτες. Με άλλα λόγια, την μοτοσυκλέτα του Dovizioso, του Lorenzo, αλλά και των Marquez, Rossi κ.τ.λ. που κυνηγάνε πρωτάθλημα, δεν μπορεί να τους την βελτιώσει ένας δοκιμαστής που είναι υπερβολικά πιο αργός από εκείνους, ακόμα κι αν έχει άπειρο χρόνο για δοκιμές. Έτσι τον τελευταίο καιρό, ακούμε συχνά υπό την μορφή κουτσομπολιού παράπονα από τους εργοστασιακούς αναβάτες προς τις ομάδες τους για την δουλειά που κάνουν οι δοκιμαστές. Το πιο πρόσφατο που ακούσαμε, έγινε με αφορμή την αποχώρηση του Pedrosa από την ενεργό δράση, όπου αμέσως άρχισαν στα πηγαδάκια των paddock να ψιθυρίζουν ότι πρέπει να τον προσλάβει η KTM ως δοκιμαστή, διότι αυτή τη στιγμή δεν έχει κάποιον που να μπορεί να οδηγήσει σε υψηλό επίπεδο, με αποτέλεσμα η εξέλιξη της μοτοσυκλέτας της να παραμένει στάσιμη και όλο το βάρος να πέφτει στους ώμους του Zarco την επόμενη χρονιά. Πάνω στο ίδιο σκεπτικό ήταν και οι δηλώσεις του Cal Cruchlow, που είπε ότι οι δοκιμαστές πρέπει να τρέχουν μερικούς αγώνες ως wildcard μέσα στη χρονιά, για να μπορούν να καταλάβουν το ρυθμό και τις απαιτήσεις ενός αγώνα.

Η Ducati ήταν η μόνη εταιρεία του πρωταθλήματος που είχε για δοκιμαστή έναν αναβάτη ο οποίος, πέρα από τα δύο παγκόσμια πρωταθλήματα στην πλάτη του, είχε ακόμα την ταχύτητα να κάνει χρόνους για να μπει στην πρώτη πεντάδα ενός αγώνα.

Το πόσο σημαντικό είναι αυτό για την νίκη σε έναν αγώνα, μπορείτε να το καταλάβετε αν θυμηθείτε όσα είπαμε για την συμπεριφορά των ελαστικών.

Για πολλούς, αυτό αποτελούσε στρατηγικής σημασίας πλεονέκτημα των Ιταλών στα δύο τελευταία πρωταθλήματα. Η απώλεια του Stoner, πιθανόν να μην φανεί αμέσως, ίσως να μην φανεί και ποτέ. Τα MotoGP έχουν γίνει απίστευτα περίπλοκα και τα αποτελέσματα εξαρτώνται πλέον από τον σωστό ή λάθος συνδυασμό πολλών γεγονότων και όχι μόνο από έναν και μοναδικό παράγοντα.

Όμως ο παράγοντας του δοκιμαστή, όταν οι νέοι κανονισμοί  επιτρέπουν στους αναβάτες να καβαλήσουν τη σέλα των μοτοσυκλετών τους μόνο το τριήμερο του αγώνα, είναι σίγουρα ένας πολύ σημαντικός παράγοντας.

FIM EWC - Ξεκινά το παγκόσμιο Αντοχής με τις 24 Ώρες του Le Mans - Όλοι οι νικητές των 48 διοργανώσεων

Το ρεκόρ κατέχει η Yamaha από το 2017
24h
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/4/2026

Από το 1978, ο αγώνας μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans συνιστά ένα ξεχωριστό ορόσημο το Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Endurance (EWC). Την παραμονή της 49ης διοργάνωσης του 24ωρου αγώνα, θυμόμαστε τους νικητές των προηγούμενων 48.

Το ρεκόρ του αγώνα κατέχει η Yamaha από το 2017, καθώς οι Checa, Canepa και Di Meglio διάνυσαν 3.599,1 χιλιόμετρα σε 24 ώρες στην πίστα Bugatti. Τις πρώτες δύο σεζόν οι Christian Léon και ο Jean-Claude Chemarin κέρδισαν τον αγώνα με Honda, ενώ οι πιο επιτυχημένοι αναβάτες του θεσμού είναι οι Alex Vieira και Grégory Leblanc με πέντε νίκες.

Παρακάτω όλοι οι νικητές του αγώνα μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans από το 1978:

Χρονιά

Αναβάτης 1

Αναβάτης 2

Αναβάτης 3

Μοτοσυκλέτα

Ομάδα

1978

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Léon

 

Honda RCB 1000

 

1979

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Léon

 

Honda RCB 1000

 

1980

France Marc Fontan

France Hervé Moineau

 

Honda RCB 1000

 

1981

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Huguet

 

Kawasaki Z 1000 J

 

1982

France Pierre-Étienne Samin

France Dominique Pernet

 

Suzuki GS 1000 R

 

1983

France Gérard Coudray

Switzerland Jacques Cornu

Switzerland Sergio Pellandini

Kawasaki Z 1000 R

 

1984

Netherlands Dirk Brand

Netherlands Henk Van der Mark

 

Suzuki GS 1000 R

 

1985

France Bernard Millet

France Guy Bertin

France Philippe Guichon

Suzuki GSX-R 750

 

1986

France Alex Vieira

France Gérard Coudray

France Patrick Igoa

Honda VFR 750 R RC30

 

1987

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

France Jean-Louis Battistini

Honda VFR 750 R RC30

 

1988

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

France Christophe Bouheben

Honda VFR 750 R RC30

 

1989

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

United Kingdom Roger Burnett

Honda VFR 750 R RC30

 

1990

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

Belgium Stéphane Mertens

Honda VFR 750 R RC30

 

1991

France Philippe Monneret

France Bruno Bonhuil

France Rachel Nicotte

Yamaha YZF 750 R (FZR 750 R OW01)

 

1992

United Kingdom Terry Rymer

United Kingdom Carl Fogarty

Belgium Michel Simul

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1993

France Adrien Morillas

United Kingdom Brian Morrison

France Wilfried Veille

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1994

France Adrien Morillas

France Jean-Louis Battistini

United Kingdom Terry Rymer

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1995

France Alex Vieira

France Rachel Nicotte

United Kingdom Brian Morrison

Honda RVF 750 R RC45

Honda France

1996

France Jehan D'Orgeix

Italy Piergiorgio Bontempi

United Kingdom Brian Morrison

Kawasaki ZX-7R

Kawasaki France

1997

United States Doug Polen

France Juan-Éric Gomez

Australia Peter Goddard

Suzuki GSX-R 750

SERT

1998

France Bertrand Sebileau

France Thierry Paillot

Slovenia Igor Jerman [it]

Kawasaki ZX-7RR

Kawasaki France

1999

France Bertrand Sebileau

United Kingdom Steve Hislop

United Kingdom Chris Walker

Kawasaki ZX-7RR

Kawasaki France

2000

France Sébastien Charpentier

France William Costes

France Sébastien Gimbert

Honda VTR RC51

Honda France

2001

France Christophe Guyot

France Sébastien Scarnato

France Nicolas Dussauge

Suzuki GSX-R 750

GMT94

2002

France Jean-Michel Bayle

France Sébastien Gimbert

France Nicolas Dussauge

Suzuki GSX-R 750

SERT

2003

United Kingdom Brian Morrison

France Philippe Dobé

France Vincent Philippe

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2004

France Stéphane Chambon

Japan Keiichi Kitagawa

Australia Warwick Nowland

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2005

Spain David Checa

France William Costes

France Sébastien Gimbert

Yamaha YZF-R1

GMT94 Yamaha

2006

France Olivier Four

France Frédéric Protat

Spain Daniel Ribalta-Bosch

Honda CBR 1000 RR

National Moto

2007

France William Costes

France Guillaume Dietrich

Germany Max Neukirchner

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2008

France William Costes

France Guillaume Dietrich

Netherlands Barry Veneman

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2009

France Gwen Giabbani

Australia Steve Martin

Slovenia Igor Jerman [it]

Yamaha YZF-R1

Yamaha Austria Racing Team

2010

France Julien Da Costa

France Olivier Four

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2011

France Julien Da Costa

France Olivier Four

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2012

France Julien Da Costa

France Freddy Foray [fr]

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2013

France Grégory Leblanc [fr]

France Fabien Foret

France Nicolas Salchaud

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2014

France Vincent Philippe

France Anthony Delhalle

France Erwan Nigon [fr]

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2015

France Vincent Philippe

France Anthony Delhalle

France Étienne Masson

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2016

France Grégory Leblanc

France Matthieu Lagrive

France Fabien Foret

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2017

France Mike Di Meglio

Spain David Checa

Italy Niccolò Canepa

Yamaha YZF-R1

GMT94 Yamaha

2018

Australia Josh Hook

France Freddy Foray

France Alan Techer

Honda CBR 1000 RR

FCC TSR Honda France

2019

France Jérémy Guarnoni

Spain David Checa

France Erwan Nigon

Kawasaki ZX-10RR

Team SRC Kawasaki France

2020

Australia Josh Hook

France Freddy Foray

France Mike Di Meglio

Honda CBR 1000 RR-R

FCC TSR Honda France

2021

France Gregg Black [fr]

Belgium Xavier Simeon

France Sylvain Guintoli

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2022

France Gregg Black

Belgium Xavier Simeon

France Sylvain Guintoli

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2023

Australia Josh Hook

France Mike Di Meglio

France Alan Techer

Honda CBR 1000 RR-R

FCC TSR Honda France

2024

France Gregg Black

France Etienne Masson

United Kingdom Dan Linfoot

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2025

Czech Republic Karel Hanika

Germany Marvin Fritz

AustraliaJason O'Halloran

Yamaha YZF-R1

Yamaha Austria Racing Team

Ετικέτες