Jorge ‘Aspar' Martinez και CFMOTO για MotoGP – Καραμπόλα με Tech3 που μιλά με Honda

Μια ακόμη σημαντική εξέλιξη ψήνεται στο παρασκήνιο του MotoGP ενόψει της νέας εποχής των 850 cc
aspar
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/4/2026

Ο Jorge Martinez, γνωστός και από το αγωνιστικό του παρατσούκλι Aspar, εκτός από τετράκις παγκόσμιος πρωταθλητής στις κατηγορίες 80 και 125 κυβικών των Grand Prix τη δεκαετία του 1980, είναι ιδιοκτήτης των δύο ομάδων CFMOTO Aspar Team σε Moto3 και Moto2.

Μετά από μια πορεία γεμάτη με σημαντικές επιτυχίες, ο Aspar εύλογα σκέφτεται την επέκταση στην κορυφαία κλάση MotoGP και οι πληροφορίες που κυκλοφορούν αυτόν τον καιρό στο paddock του παγκοσμίου πρωταθλήματος μιλούν ακριβώς γι’ αυτό.

aspar

Υπάρχουν λοιπόν σοβαρότατες πιθανότητες να δούμε ομάδα CFMOTO Aspar Racing στη μεγάλη κατηγορία MotoGP με μοτοσυκλέτες προερχόμενες από την ΚΤΜ, συνεργάτιδα της κινέζικης εταιρείας εδώ και χρόνια τόσο στα μοντέλα παραγωγής, όσο και στις δύο μικρότερες κλάσεις των Grand Prix.

Για να γίνει αυτό ωστόσο, θα πρέπει να βρεθεί χώρος και αυτός μαθαίνουμε πως ενδέχεται να δημιουργηθεί με την αποχώρηση της Tech 3 από το σχήμα της ΚΤΜ. Η Tech 3 μάλιστα φέρεται να είναι σε συζητήσεις με τη Honda για συνεργασία από το 2027 και μετά, στο οποίο σενάριο η ομάδα του Aspar θα σπεύσει να αναλάβει τις δύο KTM RC16 που τρέχει σήμερα η γαλλική ομάδα με Maverick Vinales και Enea Bastianini.

aspar
O Jorge Martinez με τον David Alonso

Ο Jorge Martinez έχει χτίσει μια σπουδαία υποδομή στη Βαλένθια με επίκεντρο την ιδιόκτητη πίστα Aspar Circuit, στην οποία θα βρει κανείς συχνά όλους τους μεγάλους Ισπανούς πρωταθλητές (αδελφοί Marquez, Jorge Martin κ.ά.) να προπονούνται, αλλά η σημαντικότερη δουλειά που γίνεται εκεί είναι σε επίπεδο ακαδημιών, καθώς ο Aspar έχει ήδη αναδείξει πολλά ταλέντα μέσω του εκπαιδευτικού του προγράμματος και του MIR Racing Aspar Cup.

aspar
Max Quilles

Πρόκειται για έναν θεσμό που συγκεντρώνει νεαρούς αναβάτες από δεκάδες χώρες του κόσμου και μέχρι τώρα έχει χαρίσει στην Ισπανία έναν παγκόσμιο πρωταθλητή, τον David Alonso που το 2024 έφερε στη CFMOTO έναν σπουδαίο τίτλο τιμής: το πρώτο πρωτάθλημα Grand Prix (Moto3) για κινέζικη ομάδα, έστω και με μοτοσυκλέτα ΚΤΜ. Επιπλέον, από το ίδιο πρόγραμμα έχει βγει ένα από τα νέα μεγάλα ταλέντα της Ισπανίας, ο Max Quilles που αυτή τη στιγμή προηγείται στην κατάταξη της Moto3 και μοιάζει με το μεγαλύτερο φαβορί για τον φετινό τίτλο – και είναι επίσης προστατευόμενος του Marc Marquez και τακτικός παρτενέρ του στις προπονήσεις – ενώ δύο ακόμη αναβάτες που έχουν φτάσει στο κορυφαίο πρωτάθλημα μέσω του προγράμματος του Aspar είναι οι Dani Holgado και Marco Morelli.

aspar
Dani Holgado

Φέτος μάλιστα ο Aspar επέκτεινε το πρόγραμμα αυτό στην Ασία με τη συνεργασία της CFMOTO, αναζητώντας τα επόμενα μεγάλα ταλέντα των Grand Prix στην άλλη άκρη του κόσμου και πρωτίστως στην Κίνα, μια χώρα ουσιαστικά “παρθένα” για τον κόσμο του MotoGP και διακαής πόθος της Liberty Media.

Όλα μοιάζουν να δένουν όμορφα και τακτικά, καθώς το όραμα Aspar και CFMOTO ευθυγραμμίζεται ιδανικά με τα θέλω των διοργανωτών, Libery Media και Moto Grand Prix Sports Entertainment (Dorna), τόσο που αρχίζει να μοιάζει περισσότερο με θέμα χρόνου παρά με φήμη.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.