Από τότε που πήγε ο Lorenzo στη Honda τα πράγματα μόνο ομαλά δεν εξελίχθηκαν για αυτόν. Αφότου κατάφερε να ανακάμψει απ’ τους τραυματισμούς που είχε στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς, κλήθηκε να εξοικειωθεί πάνω σε μια μοτοσυκλέτα που δεν είναι φτιαγμένη για αυτόν. Ως εκ τούτου, στο πρώτο τρίτο του πρωταθλήματος τον είδαμε να παλεύει για μια θέση μέσα στη δεκάδα και να μην είναι όσο ανταγωνιστικός ήταν στη Ducati. Στην αρχή έλεγε πως ήταν ιδιαίτερα αισιόδοξος από τη συνεργασία του με το HRC, διότι η ομάδα ήταν παραπάνω από πρόθυμη να εκπληρώσει όλες τις επιθυμίες του. Μάλιστα, τον είδαμε να ταξιδεύει μέχρι τα κεντρικά του HRC ώστε να σχεδιαστούν ειδικά “αυτάκια” πάνω στο ρεζερβουάρ, που τον βοηθούν να στηρίζεται καλύτερα κατά το φρενάρισμα, με αποτέλεσμα να μην καταπονούνται τα χέρια –ιδίως οι καρποί- απ’ το μεταφερόμενο βάρος του σώματός του. Όμως, δεν καταφέραμε να δούμε την αποτελεσματικότητά τους στον αγώνα της Catalunya διότι φρόντισε να δώσει ένα απ’ τα πιο πολύτιμα δώρα στον teammate του, τον Marquez. Συγκεκριμένα στο δεύτερο γύρο του αγώνα, ενώ είχε ξεκινήσει δυναμικά και ήταν τέταρτος, αποφάσισε να κάνει μια παράτολμη κίνηση με αποτέλεσμα να πέσει, συμπαρασέρνοντας και βγάζοντας εκτός μάχης τους Rossi, Dovizioso και Vinales.
Τώρα, στα δοκιμαστικά του Assen η Honda παρουσίασε και το νέο φαίρινγκ, που έχει εξελιχθεί για τον ίδιο σκοπό όπως τα “αυτάκια” του ρεζερβουάρ, την μείωση δηλαδή της καταπόνησης των καρπών. O Lorenzo το δοκίμασε αρχικά στις επίσημες δοκιμές μετά τον αγώνα στην Catalunya, όμως είχε πάλι μια σφοδρή πτώση και χτύπησε τόσο το θώρακα όσο και την πλάτη του. Μάλιστα, είπε πως δεν θα καταφέρει να ανακάμψει στο 100% μέχρι τον αγώνα του Sachsenring. Ακόμη, στις δοκιμές του Assen το HRC έχει φέρει κι άλλα εξαρτήματα για να βοηθήσει το Lorenzo να είναι πιο ανταγωνιστικός και πιο κοντά στη μάχη για τη κορυφαία θέση. Όμως, έπεσε για άλλη μια φορά στην FP1 με αποτέλεσμα να ναυαγήσουν τα σχέδια.
Απ’ την άλλη πλευρά του box, ο Marquez δοκίμασε και αυτός ένα νέο φαίρινγκ στις επίσημες δοκιμές, λέγοντας πως ίσως ήταν αυτό που εξέλισσε το HRC για τον Lornezo, καθώς και κάποια άλλα πράγματα όπως εξαρτήματα απ’ τη περσινή RCV. Παρ’ όλα αυτά ανέφερε πως ο ίδιος θα εστιάσει στην εξέλιξη του δικού του πακέτου για τη μοτοσυκλέτα του και όχι για αυτή του Lorenzo.
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.
