Jorge Martin - “Αισθάνομαι πως μου έκλεψαν τον τίτλο. Το ελαστικό ήταν σκληρό σαν πέτρα!”

Τι κι αν οι αναβάτες του MotoGP απαγορεύεται να κριτικάρουν τα ελαστικά της Michelin, ο Ισπανός ήταν χείμαρρος
Jorge Martin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/11/2023

Όπως είδαμε όλοι, στον αγώνα της Κυριακής, ο θριαμβευτής του αγώνα Sprint του Σαββάτου, Jorge Martin, αντιμετώπισε μεγάλα προβλήματα με το πίσω ελαστικό του, από την εκκίνηση κιόλας μέχρι και τον τερματισμό. Κι όταν ο αγώνας τελείωσε, μετά από κάποιες βρισιές στα ισπανικά, ο Martin είχε πολλά να πει για το ελαστικό της Michelin…

Κι εκεί που περιμέναμε να δούμε την επανάληψη του συναρπαστικού αγώνα Sprint, με μάχες σώμα με σώμα μεταξύ Pecco και Jorge, βλέπουμε στην εκκίνηση τον αναβάτη της Prima Pramac να κάνει… “παντιλίκια”, μια δεξιά, μια αριστερά, χάνοντας πολλές θέσεις για να ξεκινήσει έτσι το μαρτύριο του Ισπανού, που αντιμετώπισε μεγάλο πρόβλημα στο πίσω ελαστικό του, μέχρι και τον τερματισμό.

Εκκίνηση Qatar

“Είδατε την εκκίνηση, με την τρελή πλαγιολίσθηση του πίσω ελαστικού μου”, δήλωσε αμέσως μετά τις βρισιές στον τερματισμό ο Martin. “Το ελαστικό ήταν σκληρό σαν πέτρα!” Και συνέχισε στο ίδιο ύφος: “Οι θεατές ίσως πίστεψαν πως σε μια νύχτα ξέχασα να οδηγώ. Συνήθως τέτοιο σπινάρισμα συμβαίνει μετά από 30 γύρους σε βρώμικη και σκονισμένη άσφαλτο, όχι στην εκκίνηση, με ολοκαίνουργιο ελαστικό. Μπορείτε να μαντέψετε τι συνέβη. Προσπάθησα απελπισμένα να διαχειριστώ την κατάσταση, αλλά έφτανα κοντά στην πτώση σε κάθε στροφή. Είναι κρίμα που ένα Πρωτάθλημα κρίνεται με αυτό τον τρόπο, μετά από μια σπουδαία σεζόν κατά την οποία εργάστηκα πολύ σκληρά. Αισθάνομαι πως μου έκλεψαν τον τίτλο! Πριν τον αγώνα της Κυριακής ήμουν βέβαιος πως θα μπορούσα να γίνω Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Αλλά αυτός ο στόχος είναι πλέον πολύ δύσκολος. Τέλος πάντων… είναι πολύ δύσκολο να μάθουμε τι ακριβώς συνέβη. Εντωμεταξύ ήμουν ο μόνος αναβάτης σε 3 κατηγορίες που συνέβη αυτό. Οπότε κάτι έτρεχε με το ελαστικό. Το Σάββατο είχα ταχύτερο ρυθμό απ’ όλους, ενώ την Κυριακή γύριζα 1,3-1,5 δευτερόλεπτα πιο αργά από τον πρώτο! Η Michelin σίγουρα δεν θέλει να αποφασίζει εκείνη ποιος θα πάρει τον τίτλο, εσκεμμένα. Τουλάχιστον αυτό ελπίζω… αλλά πρέπει να βελτιωθούν, δεν θέλω να έχω ποτέ ξανά αντίστοιχη εμπειρία.”

Martin

Φυσικά το παραπάνω γεγονός φούντωσε τις φήμες και τις θεωρίες συνωμοσίας, ενώ σε πιο ρεαλιστικό επίπεδο το πιθανότερο είναι το πίσω ελαστικό να ήταν προβληματικό, να είχε διαφορετική γόμα από ότι νόμιζε η ομάδα, ή να είχε ζεσταθεί πολλές φορές και έτσι να είχε “καεί / πετρώσει”. Όλα αυτά είναι που ακούγονται από εχθές, αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις είναι καλύτερο να μην προσπαθεί κανείς από το κεφάλι του μέσα, να καταλάβει τι έχει συμβεί. Ο Taramasso ήταν ξεκάθαρος πως το ελαστικό του Martin ήταν ολοκαίνουριο και δεν είχε ζεσταθεί ξανά. Δεν θα ρίσκαρε άλλωστε ποτέ η Michelin ένα τέτοιο λάθος. Αυτό βέβαια δεν αναιρεί το γεγονός πως ο Martin αισθάνεται άτυχος και κατηγορεί το ελαστικό για την απόδοσή του.

Michelin

Μην ξεχνάμε όμως πως προβλήματα με τα ελαστικά της Michelin δεν είχε μόνο ο Martin, αλλά και ο Bagnaia σε προηγούμενο αγώνα, κάτι που παραδέχθηκε και ο Ισπανός: “Ο Pecco είχε δηλώσει πως το ίδιο είχε συμβεί και σε εκείνον, αλλά αυτή ήταν η πρώτη φορά που συνέβη σε εμένα. Και είναι κρίμα που έγινε ειδικά τώρα. Είμαι περήφανος που έφερα τη μοτοσυκλέτα στον τερματισμό, καθώς η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα περίπλοκη.” Θυμίζουμε πως μόλις ο Martin πέρασε τη γραμμή του τερματισμού το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να γυρίσει να κοιτάξει το πίσω ελαστικό, κουνώντας απογοητευμένος δεξιά-αριστερά το κεφάλι του.

Μετά από τις ιδιαίτερα επικριτικές δηλώσεις Martin, μένει τώρα να δούμε αν θα υπάρξει κάποιο ανακοινωθέν από τη γαλλική εταιρεία ελαστικών για το συμβάν.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.