Jorge Martin - “Για πρώτη φορά στη ζωή μου χάνω τον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν”

Δηλώσεις που δείχνουν το ψυχικό κόστος των δυο πρόσφατων ατυχημάτων του Παγκόσμιου Πρωταθλητή MotoGP 2024
Jorge Martin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2025

Η δεύτερη συνεχόμενη μέσα σε λίγες εβδομάδες χειρουργική επέμβαση στον Jorge Martin ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Αυτή τη φορά, ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP είχε υποστεί ένα σύνθετο κάταγμα της κερκίδας, κατάγματα σε ορισμένα καρπικά οστά στην αριστερή πλευρά, καθώς και κάταγμα της φτέρνας κατά τη διάρκεια μιας προπόνησης. Τώρα ο Ισπανός έκανε τις πρώτες δηλώσεις μετά το δεύτερο συνεχόμενο highside του, αναφερόμενος τόσο στο σωματικό όσο και στο ψυχικό κόστος των δυο ατυχημάτων του που τον “φιλοδώρησαν” με συνολικά επτά κατάγματα!

Όσον αφορά στο πιο πρόσφατο συμβάν, ο Martin υποβλήθηκε σε επέμβαση στην Κλινική Dexeus στη Βαρκελώνη από τον γνωστό χειρουργό Mir και την ομάδα του. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε με επιτυχία, με την τοποθέτηση δύο βιδών στο επίπεδο του κατάγματος της κερκίδας και μίας στο επίπεδο του αριστερού σκαφοειδούς, προκειμένου να σταθεροποιηθεί η περιοχή και να διευκολυνθεί η διαδικασία επούλωσης. Η επέμβαση πραγματοποιήθηκε με  διαδερμική προσέγγιση και αρθροσκοπική υποβοήθηση. Τις επόμενες ημέρες, η πρόγνωση θα αξιολογηθεί βάσει της κλινικής κατάστασης του Martin.

Τώρα, ο εργοστασιακός αναβάτης της Aprilia έκανε τις πρώτες δηλώσεις του στα social media, στις οποίες μαθαίνουμε περισσότερες λεπτομέρειες τόσο για τη φύση του ατυχήματος όσο και για τις συνέπειες του.

Jorge Martin: “Τα χτυπήματα είναι πάντα δυνατά, αλλά όταν έρχονται επανειλημμένα, ο αντίκτυπος πολλαπλασιάζεται. Αυτή τη φορά ήταν ιδιαίτερα ισχυρά, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά, και για πρώτη φορά στη ζωή μου, θα χάσω τον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν. Η χρονιά δεν ξεκινά όπως θα ήθελα. Τη Δευτέρα, ενώ προπονούμουν για πρώτη φορά μετά την πτώση στη Sepang για να βρεθώ στην καλύτερη δυνατή κατάσταση για την Ταϊλάνδη, είχα ένα highside που μου προκάλεσε τέσσερα νέα κατάγματα, επιπλέον των τριών που με ταλαιπωρούσαν ήδη εδώ και δύο εβδομάδες. Αν κάτι είναι σίγουρο, είναι ότι τα χτυπήματα ξεπερνιούνται. Δεν ξέρω αν αυτό θα με κάνει πιο δυνατό, αλλά ξέρω ότι θα το ξεπεράσω, όπως πάντα. Τώρα, ο μοναδικός μου στόχος είναι να αναρρώσω 100%, ώστε να μπορέσω να επιστρέψω στους αγώνες και να απολαύσω το πάθος μου, που είναι οι μοτοσυκλέτες. Γιατί οι αγώνες είναι πολλοί, αλλά το χέρι είναι μόνο ένα. Ευχαριστώ την Aprilia που με στηρίζει σε κάθε στιγμή, την οικογένειά μου, όλους τους φαν μου και όλους τους ανθρώπους που με ενθαρρύνουν καθημερινά. Από καρδιάς.”

Περαστικά Jorge, και ελπίζουμε να σταματήσει εδώ το κακό με τα συνεχόμενα highside…

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.