Κράζει τον Zarco ο Aleix Espargaro!

Δεν του αξίζει να μείνει Honda
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/11/2019

Λάβρος εναντίον του Johann Jarco ήταν ο Aleix Espargaro σε συνέντευξη που έδωσε κατά τη διάρκεια του τελευταίου αγώνα της χρονιάς στη Valencia. Φυσικά αφορμή ήταν η κενή θέση στο HRC που δημιούργησε η απόφαση “συνταξιοδότησης” του Jorge Lorenzo, αλλά και η διαρκώς βελτιωμένη αγωνιστική εικόνα του Johann Jarco στους αγώνες που συμμετείχε ως αντικαταστάτης του τραυματία Nakagami στην LCR. Ο αναβάτης της Aprilia είπε από την αρχή ορθά-κοφτά πως όποιος πιστεύει πως ο Zarco αξίζει να πάει στην εργοστασιακή ομάδα του HRC κάνει λάθος. Πιστεύει πως ο αδερφός του Marc Marquez, o  Alex Marquez αξίζει πολύ περισσότερο να ανέβει από τα Moto2 στα MotoGP. Όχι μόνο αυτό, αλλά έγινε ακόμα πιο σκληρός, λέγοντας πως δεν του αξίζει του Jarco να πάει στην  κορυφαία ομάδα και την κορυφαία μοτοσυκλέτα των MotoGP. Οι αντιρρήσεις τους Aleix Espargaro δεν έχουν να κάνουν τόσο με τις οδηγητές ικανότητες του γάλλου, όσο με τον χαρακτήρα του. “Η ομάδα μου ξέρει πόσες φορές έχω βάλει τα κλάματα πέρσι και φέτος. Δεν τα παράτησα όμως γιατί υπάρχουν άνθρωποι με οικογένειες στην ομάδα, που δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους κάθε μέρα και υπάρχουν άνθρωποι που χαλάνε πάρα πολλά χρήματα για αυτό το project. Οπότε όταν βγαίνεις και να λες σταματάω γιατί η μοτοσυκλέτα σας είναι σκατά, τότε δεν σου αξίζει μια θέση στην καλύτερη ομάδα με την καλύτερη μοτοσυκλέτα των MotoGP (σ.σ. αναφέρεται στην Repsol Honda). Αν αυτός το αξίζει μία φορά, τότε ο αδερφός μου κι εγώ το αξίζουμε δέκα! Για μένα, αν η Honda αποφασίσει να πάρει τον Alex Marquez από την Moto2 είναι πολύ καλύτερη επιλογή. Είναι πρωταθλητής της Moto2 και του αξίζει. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη”.

Αν γίνει πράξη αυτό το σενάριο, ο Jarco θα βρεθεί στη σέλα της μοτοσυκλέτας του Alex Marquez στη Marc VDS στην Moto2. Κάτι που φαίνεται πως είναι μέσα στις προτιμήσεις του γάλλου, αφού αρνήθηκε να συζητήσει το ενδεχόμενο να πάει στην δορυφορική ομάδα Avintia Ducati, λέγοντας πως δεν θέλει να ξαναζήσει τα “δυσάρεστα χρόνια” που είχε στην ΚΤΜ, πηγαίνοντας ξανά σε μια ομάδα με αμφίβολη αποτελεσματικότητα και αμφίβολης απόδοσης μοτοσυκλέτα! 

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!