KTM Factory Racing MotoGP - Στη θέση του Guidotti ο Aki Ajo

Βάζοντας πλώρη για τίτλο το 2025, με τους Pedro Acosta και Brad Binder
Aki Ajo, MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/9/2024

Το νέο για την αποχώρηση του Francesco Cuidotti από τη θέση του Team Manager στην εργοστασιακή ομάδα της KTM για το MotoGP είχε κυκλοφορήσει εδώ και λίγες ημέρες, με την πληροφορία πως ο Dani Pedrosa θα τον αντικαθιστούσε να μην επιβεβαιώνεται τελικά. Αντί για τον γνωστό δοκιμαστή των “πορτοκαλί”, η Pierer Mobility επέλεξε να τοποθετήσει στη θέση του Guidotti τον έμπειρο Διευθυντή Ομάδων Φιλανδό Aki Ajo που είναι επικεφαλής της Ajo Motorsport για περισσότερες από δυο δεκαετίες.

Η κίνηση αλλαγής Team Manager στην εργοστασιακή ομάδα της KTM οφείλεται κυρίως στην αδυναμία επίτευξης των επιθυμητών αποτελεσμάτων στο MotoGP, από μια εταιρεία που ειδικεύεται στην κατάκτηση τίτλων σε κάθε είδους Πρωταθλήματα Μοτοσυκλέτας.

Στις 29 Σεπτεμβρίου η KTM αρχικά ευχαρίστησε για τη συνεργασία τον Francesco Guidotti, δείχνοντας του παράλληλα την έξοδο από την ομάδα, και μια ημέρα αργότερα ανακοινώθηκε ο αντικαταστάτης του.

Ο Guidotti βρισκόταν στη θέση του Διευθυντή Ομάδας για σχεδόν τρία χρόνια, από το 2022, ενώ αυτή ήταν η δεύτερη φορά που αναλάμβανε υπεύθυνος με τα χρώματα της ΚΤΜ. Υπό την καθοδήγησή του η ΚΤΜ πήρε δυο νίκες στο MotoGP και 11 βάθρα, με τον Brad Binder να τερματίζει 4ος το 2023, και με την εταιρεία του Mattighofen δεύτερη στους κατασκευαστές.

Για το 2025 η Red Bull KTM Factory Racing ξεκινά ένα νέο κεφάλαιο, στην 9η σεζόν της στο MotoGP, λίγο πριν τη σαρωτική ανανέωση κυβισμού και κανονισμών του 2027. Με τα στάνταρ της ΚΤΜ, οι πορτοκαλί έπρεπε ήδη να έχουν πάρει Πρωτάθλημα, όμως αυτό δεν έχει συμβεί. Παρόλα αυτά, η μεταγραφή του εξαιρετικά ταλαντούχου Pedro Acosta έχει δώσει νέα ώθηση στις πορτοκαλο-κόκκινες (αφού η RC16 του Acosta είναι βαμμένη στα κόκκινα χρώματα της GASGAS) προσπάθειες για συλλογή βάθρων, νικών και προσεχώς και τίτλων.

Όσον αφορά στον Aki Ajo, ο Φιλανδός έχει στο “ζωνάρι” του πολλές επιτυχίες για την ΚΤΜ στις μικρότερες κατηγορίες του MotoGP, αφού ήταν εκείνος που βοήθησε την εταιρεία να πάρει τον πρώτο Παγκόσμιο Τίτλο της στη Moto3 το 2012, κερδίζοντας δυο ακόμα τίτλους στην κατηγορία, το 2016 με τον Brad Binder και το 2021 με τον Pedro Acosta. Παράλληλα, ήταν υπεύθυνος για τον θεσμό του Red Bull MotoGP Rookies Cup, που αποτελεί το απόλυτο φυτώριο για τους αναβάτες που θέλουν να εισέλθουν στον χώρο των GP -στους οποίους εντάσσεται και ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος που συμμετέχει στη διαδικασία επιλογής του θεσμού για το 2025.

Οι προσπάθειες του Ajo στη Moto3 βοήθησαν 6 αναβάτες να ανέβουν στη μεγάλη κατηγορία MotoGP, ενώ από το 2017 ο Team Manager της KTM επέκτεινε την παρουσία της εταιρείας και στη Moto2, και ενίσχυσε την KTM GP Academy. Τρεις ακόμα από τους αναβάτες του στην ενδιάμεση κατηγορία ανέβηκαν στο MotoGP, ενώ η ομάδα πήρε 3 συνεχόμενους τίτλους μεταξύ 2021-2023.

Για την 9η σεζόν της ΚΤΜ στο MotoGP το 2025, ο Aki Ajo θα έχει υπό την επίβλεψή του τους Brad Binder και Pedro Acosta, με τους πορτοκαλί να πιστεύουν πως μετά την προσαρμογή του Acosta στη μεγάλη κατηγορία φέτος -όπου στο ντεμπούτο του βρίσκεται ήδη στην 5η θέση, έχοντας αφήσει 6ο τον Binder-, του χρόνου ο τίτλος τους καλεί.

Η KTM αναφέρει πως η δομή της Red Bull KTM Ajo σε Moto3 & Moto2 θα διατηρήσει την ίδια εστίαση στην εξέλιξη των νέων ταλέντων με στόχο την τελική τους μετάβαση στη μεγάλη MotoGP κατηγορία.

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.