KTM MotoGP: Ανανέωσαν με Pedrosa και Kallio

Επεκτείνεται η συνεργασία με τους δύο έμπειρους αναβάτες
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/12/2020

Η ομάδα της Red Bull KTM ανακοίνωσε ότι ανανέωσε τα συμβόλαια με τους Dani Pedrosa και Mika Kallio, για να εξακολουθήσουν να αποτελούν την "ραχοκοκαλιά" της ομάδας δοκιμών του εργοστασίου και για το 2021, συνεχίζοντας παράλληλα και την εξέλιξη του RC16.

O 38 ετών Mika Kallio, ο οποίος έχει αναλάβει αυτόν τον ρόλο εδώ και μία πενταετία, έκανε το ντεμπούτο του με το ΚΤΜ Rc16 στο GP της Valencia το 2016, συμμετέχοντας και ως wild card ή ως αντικαταστάτης αναβατών από το 2017. Μάλιστα, το 2019 αγωνίστηκε σε έξι αγώνες με την Red Bull KTM Factory Racing, αλλά και το 2020 στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς με τα χρώματα της Red Bull KTM Tech3.

O Pedrosa, ο οποίος έχει συμπληρώσει τα 35 του χρόνια, εντάχθηκε στην ομάδα το 2018 –όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση- κουβαλώντας μαζί 13 χρόνια πολύτιμης εμπειρίας από την κατηγορία των MotoGP.

Τα αποτελέσματα της δουλειάς των δύο αναβατών εξέλιξης ήταν κάτι παραπάνω από εμφανή, καθώς οι μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ ανέβηκαν τρεις φορές στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου το 2020, με δύο διαφορετικούς αναβάτες, ενώ τερμάτισαν οκτώ φορές συνολικά στο βάθρο.

Και οι δύο πολύπειροι αναβάτες εξέφρασαν με τις δηλώσεις τους την ικανοποίησή τους για την επέκταση της συμφωνίας με την εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ. Ο Kallio στάθηκε ιδιαίτερα στα συνολικά 11 χρόνια της συνεργασίας του με τους Αυστριακούς (και ως ενεργός αναβάτης στους αγώνες) που αποτελούν την μισή αγωνιστική του καριέρα, ενώ είπε πως πλέον θεωρεί την ΚΤΜ ως την δεύτερη οικογένειά του.

Ο Pedrosa με την σειρά του ήταν πιο λακωνικός –όπως συνηθίζει άλλωστε- λέγοντας ότι αισθάνεται ιδιαίτερα ικανοποιημένος που θα συνεχίσει να βοηθά τους αναβάτες της ΚΤΜ να πετυχαίνουν τα μεγαλύτερα όνειρά τους, εκτιμώντας βαθύτατα την εμπιστοσύνη που του δείχνουν.

Ο Pit Beirer, ο αγωνιστικός διευθυντής της ΚΤΜ, είπε πως το σημαντικότερο ήταν να διατηρηθεί η σταθερότητα και όλη η γνώση που έχουν αποκομίσει μέχρι τώρα από την ομάδα δοκιμών του εργοστασίου,  ενώ τόνισε και την αλματώδη πρόοδο που πέτυχαν μέσα στο σύντομο διάστημα των τεσσάρων ετών, γεμίζοντας με περηφάνεια κάθε εργαζόμενο στο αυστριακό εργοστάσιο.

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!