KTM Red Bull MotoGP 2017

Ο νέος παίκτης στα MotoGP
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/2/2017

Η πρώτη απόπειρα της ΚΤΜ στην κορυφαία κατηγορία των GP ήταν μόλις ξεκινούσε η τετράχρονη εποχή, όταν είχε φτιάξει ένα V5 κινητήρα 1000cc και τον είχε παραχωρήσει στην ομάδα του Kenny Roberts.

Το project εκείνο σταμάτησε όμως πολύ γρήγορα και οι αυστριακοί επικεντρώθηκαν στη μικρή κατηγορία Moto3 όπου είχαν και έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο.

 Όμως φέτος, η KTM κάνει μια πολύ δυναμική παρουσία σε όλες τις κατηγορίες των GP, αφού όχι μόνο θα έχει δική της μοτοσυκλέτα (με κινητήρα Honda όπως ορίζουν οι κανονισμοί) στη Moto2, αλλά θα συμμετάσχει κανονικά, με εντελώς δική της μοτοσυκλέτα και στην κορυφαία κατηγορία.

 Μάλιστα για αναβάτες θα έχει δύο μεταγραφές από την περσινή ομάδα της Tech3, τον  Bradley Smith και τον Pol Espargaro, δηλαδή ψώνισε από το επάνω ράφι. Αμέσως μετά τις τελευταίες επίσημες δοκιμές στο Phillip Island της Αυστραλίας, έγινε και η επίσημη παρουσίαση της ομάδας στους δημοσιογράφους. Γνωρίζαμε ότι ο βασικός χορηγός θα είναι η επίσης αυστριακή εταιρεία Red Bull, όμως είναι πρώτη φορά που είδαμε “έγχρωμη” την μοτοσυκλέτα και όχι σε μαύρο ματ χρώμα.

 Σύμφωνα με τους δύο αναβάτες, η RC 16 βρίσκεται ακόμα στο στάδιο της εξέλιξης και κάθε φορά που μπαίνουν στην πίστα προσπαθούν να βελτιώσουν και έναν τομέα της. Ο Pol Espargaro είπε ότι ακόμα η μοτοσυκλέτα είναι κάπως άγρια σε συμπεριφορά – ίσως υπερβολικά άγρια, αλλά ότι κάθε φορά κάνουν πολύ μεγάλα βήματα προόδου και πιστεύει ότι στα τελευταία δοκιμαστικά του Qatar θα έχουν γίνει πολύ ανταγωνιστικοί. 

 

Χθες πραγματοποιήθηκε η επίσημη παρουσίαση της ομάδας, με τα νέα γραφικά των GP μοτοσυκλετών να κάνουν την πρώτη τους εμφάνιση και την χορηγία της Red Bull να κυριαρχεί οπτικά.

Η παρουσίαση έγινε στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας στις εγκαταστάσεις της Red Bull, εκεί όπου φιλοξενούνται τα αεροσκάφη για την φόρμουλα των αιθέρων…

Εκτός από τις δηλώσεις του Stefan Pierer για την Honda, αυτό που μας έκανε εντύπωση ήταν η αγωνία της ομάδας να ξεκινήσει το πρωτάθλημα, δείχνοντας ότι είναι έτοιμοι να δώσουν το 100% των δυνάμεών τους, βάζοντας πραγματικά υψηλό στόχο, να βρίσκονται ανάμεσα στους κορυφαίους μέσα σε μόλις τρία χρόνια…

Παρακολουθήστε την παρουσίαση της ομάδας:

 

 

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!