KTM - Σενάριο για 3η ομάδα στο MotoGP, με την LCR και τους Marc Marquez και Pedro Acosta

Η ερμηνεία της “εκκωφαντικής σιωπής”, σε συνέντευξη του Lucio Cecchinelo
Marc Marquez και Pedro Acosta στην KTM LCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/7/2023

Όταν προέκυψε το πρόβλημα Acosta για τους πορτοκαλί, με τον Ισπανό να αρνείται να περιμένει μέχρι το 2025 για να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP, ο Carlos Ezpeleta είχε αρνηθεί να παραχωρήσει δυο έξτρα μοτοσυκλέτες στην ΚΤΜ για το 2024, όμως τώρα προκύπτει ένα νέο, δυνατό σενάριο για τρίτη ομάδα του Pierer Group -στα πρότυπα της Ducati- μέσω της… LCR, με αναβάτες τους Pedro Acosta και Marc Marquez!

Καθώς η Dorna κρίνει πως τουλάχιστον για το 2024 οι μοτοσυκλέτες στη σχάρα εκκίνησης του MotoGP δεν μπορούν να αυξηθούν έστω και κατά δύο ακόμα, και μετά την δήλωση της ΚΤΜ πως οι Αυστριακοί κατάφεραν να “βολέψουν” τον Pedro Acosta στη μεγάλη κατηγορία για την επόμενη χρονιά, σε μια θέση “έκπληξη”, έρχεται τώρα η πληροφορία πως Red Bull & KTM βρίσκονται σε συνομιλίες με την LCR, για να φύγει η τελευταία από τις αγκάλες της Honda και να προσέλθει στο “πορτοκαλί” στρατόπεδο το 2024.

Όταν σε συνέντευξη του, ο μάνατζερ της LCR Lucio Cecchinello ρωτήθηκε αν θα εκπληρώσει το τρέχων συμβόλαιο του με τη Honda, που έχει διάρκεια μέχρι το τέλος του 2024, εκείνος απάντησε με “εκκωφαντική σιωπή”.

Η σιωπή αυτή, σε συνδυασμό με την κρίση του HRC, και με τη δήλωση για θέση της ένταξης του Acosta σε ομάδα “έκπληξη” το 2024, βάζουν το σενάριο της αλλαγής στρατοπέδου της LCR σε ρεαλιστικές βάσεις.

Η LCR διανύει αυτή τη στιγμή την 18η της σεζόν με τη Honda, με τους αναβάτες Alex Rins και Takaaki Nakagami, με τον πρώτο να έχει τραυματιστεί άσχημα μετά από πτώση, και με τον δεύτερο να μην μπορεί να διακριθεί με την προβληματική RC213V. Όλα αυτά εν μέσω της μεγάλης κρίσης του HRC, με τους Ιάπωνες να έχουν χάσει πλήρως την επαφή με τις τελευταίες εξελίξεις στον χώρο, με μια μοτοσυκλέτα που δεν μπορεί ούτε ο Marc Marquez να “δαμάσει”, και χωρίς ορατές ελπίδες για μια γρήγορη έξοδο από το τέλμα. Θυμίζουμε πως ακόμα κι ο Nakagami έχει ξεκινήσει τα παράπονα (κάτι σχεδόν αδιανόητο για Ιάπωνα αναβάτη ιαπωνικού εργοστασίου) ενώ ο Rins γκρίνιαζε από την αρχή της σεζόν, βλέποντας τη Honda να μην του παρέχει τα ίδια εξαρτήματα με τους εργοστασιακούς αναβάτες της ομάδας της Repsol, αφήνοντας την υπόθεση “εξέλιξη RCV” στους υπόλοιπους πιλότους της.

Πριν λίγο καιρό, με στόχο τη δημιουργία μιας τρίτης ομάδας από το Pierer Group στη μεγάλη κατηγορία, πληροφορίες ανέφεραν πως Red Bull και KTM ασκούσαν πίεση στην Dorna, μέσω της Ajo Motorsport που δραστηριοποιείται σε Moto2 & Moto3.

Το νέο σχέδιο του Pierer Group, που έχει κάνει θεαματικά βήματα εξέλιξης τα τελευταία χρόνια -και ειδικά το 2023- στο MotoGP, αφορά στην προσέγγιση της LCR, ώστε η τελευταία να κάνει μεταστροφή από τους Ιάπωνες στους Αυστριακούς για το 24.

Το σενάριο σίγουρα δεν είναι εύκολο, καθώς για να γίνει πραγματικότητα θα πρέπει να σπάσουν τα συμβόλαια με τη Honda τόσο ο Marquez -με τους Ιάπωνες όμως να έχουν δηλώσει πως δεν θα τον εμποδίσουν να φύγει αν έτσι θέλει-, όσο και η LCR. Αν και είναι δύσκολο, -και με σίγουρη παρενέργεια την περαιτέρω βύθιση του HRC σε κρίση-, εντούτοις το παραπάνω σενάριο είναι παράλληλα και πραγματοποιήσιμο. Αν πάλι δεν καταφέρει να μετουσιωθεί σε πράξη (σε πρόσφατες δηλώσεις του ο Stefan Pierer είπε πως ο Marquez δεν ταιριάζει στην ΚΤΜ, που εξελίσσει τους αναβάτες της από το φυτώριο του Red Bull Rookies Cup, ανεβάζοντας τους στη συνέχεια σταδιακά κατηγρίες) τότε η κύρια εναλλακτική θα είναι να διακόψει τη συνεργασία της η GASGAS με κάποιον από τους αναβάτες της -ο κλήρος μάλλον πέφτει στον Augusto Fernandez- ώστε να “βολευτεί” τουλάχιστον ο Pedro Acosta στις τάξεις των Αυστριακών, και να μην βρεθεί απέναντι τους ως “εχθρός”.

Ετικέτες

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”