Marc Marquez για Acosta: “o Marquez του 2013 κέρδισε το Πρωτάθλημα στο ντεμπούτο του” [VIDEO]

“Είμαι αναβάτης, όχι κριτής, δεν θα διαμαρτυρηθώ ποτέ επίσημα, αλλά η κόκκινη γραμμή το 2026 μπήκε χαμηλά”
Marquez-Acosta
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/3/2026

Σε εκδήλωση της χορηγού Estrella Galicia με τους Ισπανούς Πρωταθλητές Marc Marquez, Jose Antonio Rueda και τον Βραζιλιάνο Diogo Moreira, μέσα σε άλλες ενδιαφέρουσες δηλώσεις, ο Marquez -που όπως ήταν φυσικό μονοπώλησε το ενδιαφέρον των δημοσιογράφων, απάντησε αιχμηρότατα σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν στον Pedro Acosta βλέπει τον νεαρό Marc Marquez του 2013.

“O Marquez του 2013 κέρδισε στην πρώτη του χρονιά”, ήταν η απάντηση του 8 φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή, απάντηση που συνοδεύτηκε από μια εύγλωττη κίνηση με τα χέρια που θα μεταφράζαμε ως “τι άλλο να πω”, εννοώντας σαφέστατα πως για εκείνον δεν υπάρχει σύγκριση.

Θυμίζουμε πως στο εκπληκτικό ντεμπούτο του στο MotoGP το 2013 με τη Honda, ο Marc Marquez ανέβηκε στο βάθρο στον πρώτο του αγώνα, κέρδισε τον δεύτερο και τελικά πήρε και τον τίτλο με 6 νίκες, ο πρώτος αναβάτης που έκανε κάτι τέτοιο στο ντεμπούτο του από το 1978 και τον “King” Kenny Roberts. Από την πλευρά του, ο Pedro Acosta στην Τρίτη του χρονιά στο Πρωτάθλημα και μετά από 42 GP δεν έχει καταφέρει να πάρει όχι τίτλο, αλλά ούτε νίκη σε αγώνα Κυριακής.

Acosta

Η πρώτη νίκη του αναβάτη της KTM ήρθε πριν λίγες ημέρες στον αγώνα Sprint της Ταϊλάνδης, αφού όμως οι αγωνοδίκες υποχρέωσαν τον Marquez να χάσει μια θέση λίγο πριν τον τερματισμό για την αμφιλεγόμενη προσπέρασή του στον Acosta. Μια προσπέραση που κάποτε θα θεωρούνταν τυπική για αγώνα μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια οι κριτές έχουν αναπτύξει εντελώς διαφορετικά και σαφώς πιο “clean cut” και αυστηρά κριτήρια για το πόσο μπορεί κανείς να πιέσει σε μια ανάλογη περίσταση.

I will never cry

Αν και ο Marquez ενοχλήθηκε από την απόφαση των κριτών στο Sprint, που έδωσαν τη νίκη στον Acosta, δήλωσε αμέσως μετά σε δημοσιογράφο που τον ρώτησε “θα μιλήσεις με τον Simon Crafar για το συμβάν”, “Όχι. Είμαι αγωνιζόμενος και όχι κριτής, δεν διαμαρτύρομαι και δεν θα διαμαρτυρηθώ ποτέ”. Οι ακριβείς λέξεις που χρησιμοποίησε ήταν “I’m not a steward, I’m a racer, I never cry and I will never cry”. Το ρήμα cry που συνήθως αποδίδεται σε κλαίω, σημαίνει όμως και φωνάζω / διαμαρτύρομαι. Επειδή έχουμε δει πολλές φορές τον Marquez να κλαίει από συγκίνηση, και επειδή τα αγγλικά του δεν είναι τέλεια, και σε συνδυασμό με τα συμφραζόμενα και τη γενικότερη συμπεριφορά του εναντίον κάποιας ένστασης στους κριτές, το συμπέρασμα τείνει προς το φωνάζω / διαμαρτύρομαι, κάτι που όντως δεν έκανε ούτε ο Marc ούτε η Ducati, τουλάχιστον επίσημα.

O Marquez δήλωσε πως “οι αγωνοδίκες θέτουν πάντα ένα όριο, και φαίνεται πως το 2026 μετακίνησαν την κόκκινη γραμμή προς τα κάτω, και αυτή τη γραμμή θα πρέπει να σεβαστούν και για την υπόλοιπη σεζόν. Πρέπει να προσαρμοστούμε.” Δήλωση που προετοιμάζει το έδαφος για μελλοντικές αντίστοιχες κινήσεις από τους ανταγωνιστές του, οι οποίες θα πρέπει να αντιμετωπιστούν από τους κριτές με την ίδια αυστηρότητα.

Tardozzi

Όσον αφορά στο κλατάρισμα του πίσω ελαστικού της Michelin και την λυγισμένη ζάντα της Marchesini σε δυο σημεία, ο Ισπανός είχε τα εξής να πει: “Ας πούμε ότι ήμουν τυχερός την Κυριακή, γιατί διαφορετικά ίσως να μην ήμουν εδώ. Δεν υπάρχει σαφής εξήγηση για το τι συνέβη και δεν προσπαθώ καν να τη βρω. Δεν νομίζω ότι ήταν ευθύνη της Michelin ούτε της ζάντας. Ο Davide (Tardozzi) έλεγξε τα πάντα και ήταν σε άριστη κατάσταση.” Ακόμα λοιπόν απάντηση δεν υπάρχει για το αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα (αν έσκασε το ελαστικό πρώτα ή αν έσκασε στο κερμπ), όμως αν βάλετε τους υπότιτλους στα αγγλικά στο βίντεο της Estrella Galicia, ο Marquez αφήνει αιχμές, καθώς όπως λέει μετά από εξέταση του κερμπ, αυτό δεν έδειξε να έχει κάποιο κατασκευαστικό ελάττωμα, και ήταν μέσα στις προδιαγραφές όσον αφορά στη μελετημένη κλίση του που επιτρέπει σε έναν αναβάτη που θέλει να κάνει έξοδο για να μην πέσει να κάνει μικρό άλμα προς την έξοδο διαφυγής και την αμμοπαγίδα χωρίς η μοτοσυκλέτα να πάρει ύψος.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ταχύτητα που έδειξε ο Marco Bezzecchi με τη μοτοσυκλέτα της Aprilia Racing: “Ακόμη και αν είχα πιέσει για τον ταχύτερο γύρο στις δοκιμές, δεν θα ήμουν ο πιο γρήγορος. Όταν προσπάθησα να ακολουθήσω τον ρυθμό του Bez, έπεσα”.

Όταν τώρα οι δημοσιογράφοι ρώτησαν τον Marquez αν είναι στο 100% της φυσικής του κατάστασης εκείνος έδωσε μια εξαιρετικά οξυδερκή απάντηση. “Ποιο 100%; Το 100% του Marquez τώρα; Γιατί ακόμα και σε ένα πρώτο ατύχημα, το προηγούμενο 100% φθίνει κατά ένα ποσοστό. Δεν θα είσαι ποτέ ξανά στο προηγούμενο 100%. Κατά πόσο φθίνει το νούμερο; Κατά 1%, 20%. Δεν ξέρω το 100% μου σήμερα σε σχέση με πριν. Απλώς θέλω να αισθάνομαι καλά, και να καταλαβαίνω το πώς εξελίσσεται το σώμα μου μετά από τους τραυματισμούς.”

Αν δεν γνωρίζετε ισπανικά, αξίζει να κάνετε μια μικρή ρύθμιση στους υπότιτλους του παρακάτω βίντεο, ώστε να το μεταφράσετε στα αγγλικά, καθώς οι δηλώσεις ενός αναβάτη του επιπέδου του Marquez, ιδίως σε αυτή την ώριμη περίοδο της καριέρας του είναι ανεκτίμητες για όσους αγαπούν τους αγώνες ταχύτητας μοτοσυκλέτας.

Ετικέτες

MotoGP: Από 2 έως 2184 ημέρες – Είναι όλοι τους ήρωες

Όλοι αγαπάνε ένα comeback - Ο Nick Harris θυμάται τις πιο εντυπωσιακές επιστροφές στην ιστορία του MotoGP
MotoGP Comebacks
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/10/2025

Από τον Mike Hailwood ως τον Marc Márquez, η ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας είναι γεμάτη με αναβάτες που αρνήθηκαν να τα παρατήσουν. Άλλοι χρειάστηκαν λίγες μέρες. Άλλοι, όπως ο Márquez, πάνω από έξι χρόνια. Όλοι όμως απέδειξαν πως η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στο γκάζι, αλλά στο κουράγιο

Μπορεί να διαρκέσει δυο μέρες. Μπορεί να κρατήσει πάνω από μια δεκαετία. Όμως όλοι αγαπάμε ένα ηρωικό comeback, όσο μακρύ κι αν είναι. Από τον Mike Hailwood, τον Barry Sheene και τον Mick Doohan, μέχρι τον Jorge Lorenzo και τον σημερινό “βασιλιά των comeback” Marc Márquez, όλοι τους κέρδισαν επάξια μια θέση στις καρδιές μας.

Mike Hailwood – Η επιστροφή του θρύλου

Όταν η Honda αποχώρησε από τους αγώνες Grand Prix στο τέλος του 1967, πλήρωσε τον Hailwood, τετράκις παγκόσμιο πρωταθλητή, για να μην αγωνιστεί με άλλη εργοστασιακή ομάδα. Εκείνος στράφηκε στη Formula 1, ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και μάλιστα βραβεύτηκε με το George Medal όταν έσωσε τον Clay Regazzoni από φλεγόμενο μονοθέσιο στο Kyalami.
Όμως το μικρόβιο των δύο τροχών δεν έσβησε ποτέ. Το 1978, στα 38 του χρόνια, επέστρεψε στο Isle of Man TT με Ducati και φυσικά… νίκησε. Το επανέλαβε και το 1979, πριν αποσυρθεί οριστικά. Τραγικά, δύο χρόνια αργότερα, σκοτώθηκε σε τροχαίο μαζί με την 9χρονη κόρη του Michelle.

MotoGP Comebacks

Barry Sheene – Ο ήρωας με το τσιγάρο στο χέρι

Ήταν 1975 όταν η κάμερα της Thames Television κατέγραφε τον Barry Sheene να πετάγεται στον αέρα με 250 km/h στη Daytona. Το φρικτό ατύχημα τον έκανε εθνικό ήρωα, σπασμένος μηρός, σπασμένο χέρι, καμένα γόνατα, αλλά ο Barry προσπαθούσε να λύσει το κράνος του μόνος του, ενώ περιέγραφε τις κακώσεις του χαμογελώντας στην κάμερα, ζητώντας ένα τσιγάρο.
Μόλις επτά εβδομάδες αργότερα, επέστρεψε στους αγώνες στο Cadwell Park και σε τέσσερις μήνες κέρδισε το πρώτο του Grand Prix στο Assen. Ακολούθησαν δύο παγκόσμιοι τίτλοι και 18 νίκες. Ακόμα και μετά το τρομακτικό ατύχημα στο Silverstone το 1982, ο Sheene γύρισε πίσω επτά μήνες αργότερα για να συνεχίσει να αγωνίζεται.

MotoGP Comebacks

Mick Doohan – Από τη διάσωση στο μεγαλείο

Το 1992, ο Mick Doohan βρισκόταν ένα βήμα πριν από τον πρώτο του τίτλο, όταν ένα ατύχημα στο Assen του κόστισε σοβαρό τραυματισμό στο πόδι. Το νοσοκομείο δεν αντέδρασε σωστά, και όταν απειλήθηκε ακρωτηριασμός, ο θρυλικός Dr. Costa τον ”απήγαγε” για να τον μεταφέρει στην κλινική του στην Ιταλία.
Ο Doohan επέστρεψε επτά εβδομάδες αργότερα, σχεδόν ανίκανος να περπατήσει, αλλά αποφασισμένος να μην αφήσει τον Wayne Rainey να του πάρει τον τίτλο. Έχασε εκείνο το πρωτάθλημα για μόλις τέσσερις βαθμούς, αλλά έναν χρόνο μετά ξανακέρδισε, και στη συνέχεια κατέκτησε πέντε συνεχόμενα παγκόσμια πρωταθλήματα.

MotoGP Comebacks

Jorge Lorenzo – Ο άνθρωπος των δύο ημερών

Το 2013, ο Lorenzo έσπασε την κλείδα του σε πτώση στις ελεύθερες δοκιμές του Assen. Όλοι υπέθεσαν πως η σεζόν του τελείωσε. Όμως δύο μέρες μετά, γύρισε στην πίστα με δέκα βίδες και μια πλάκα τιτανίου και τερμάτισε πέμπτος μέσα σε αφόρητο πόνο. Δύο εβδομάδες αργότερα έπεσε ξανά και ξανατραυματίστηκε, αλλά δεν εγκατέλειψε ποτέ. Μέσα σε ενάμιση χρόνο, το 2015, έγινε τριπλός παγκόσμιος πρωταθλητής MotoGP.

MotoGP Comebacks

Marc Márquez – Ο βασιλιάς των comebacks

Κανείς δεν έχει γράψει ιστορία όπως ο Marc Márquez. Μετά τον τραυματισμό του το 2020, πέρασε πέντε μεγάλες επεμβάσεις, 108 πτώσεις, και 2184 μέρες μέχρι να ξανασηκώσει το τρόπαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Motegi το 2025.
Περισσότερα από 1000 μέρες χωρίς νίκη, μια ατελείωτη διαδρομή αποκατάστασης και ψυχικής αντοχής — και τελικά, μια από τις πιο συγκλονιστικές επιστροφές στην ιστορία του αθλητισμού.

MotoGP Comebacks

Δεν έχει σημασία ο χρόνος, οι τραυματισμοί ή οι συνθήκες.
Όλοι αυτοί οι αναβάτες αλλά και πολλοί ακόμη, απέδειξαν ότι το θάρρος, η επιμονή και η ψυχή είναι τα πραγματικά χαρακτηριστικά ενός πρωταθλητή.
Και για αυτό είναι όλοι τους ήρωες.