Σήμερα ο Marc Marquez έκανε την πρώτη του “βόλτα” με μοτοσυκλέτα των MotoGP μετά την εγχείριση στον δεξί του ώμο και όπως ο ίδιος δήλωσε, τα πράγματα ήταν χειρότερα απ’ ότι περίμενε. Η μεγάλη διαφορά με πέρσι (που είχε κάνει ακριβώς την ίδια εγχείρηση στον αριστερό ώμο) είναι πως τώρα το πρόβλημα είναι στα νεύρα και όχι στους μυς. Πέρσι πόναγα περισσότερο, όμως είχα περισσότερη δύναμη. “Φέτος οι μυς είναι σε πολύ καλή κατάσταση, όμως τα νεύρα είναι εκείνα που δεν έχουν επανέλθει πλήρως, με αποτέλεσμα να μην έχω τη δύναμη που χρειάζεται”.Σύμφωνα με τον Ισπανό πολυπρωταθλητή, έως και δέκα μέρες πριν ήταν αδύνατον να οδηγήσει μοτοσυκλέτα. “Το περίμενα πριν έρθω εδώ πως τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα, αλλά στους πρώτους γύρους ένοιωσα χειρότερα απ’ ότι πίστευα. Εχθές ο φυσιοθεραπευτής μου που είπε ξεκάθαρα: 10 εβδομάδες, 92 συνεδρίες, 250 ώρες φυσιοθεραπείας – δεν είναι αστείο – δεν είναι ψέμα. Ο στόχος παραμένει ένας και δεν είναι άλλος από το να είμαι έτοιμος για τον πρώτο αγώνα στο Qatar. Σήμερα το πλάνο ήταν να κάνω 30-35 γύρους. Για αύριο ο στόχος είναι οι 45. Την τρίτη ημέρα θα δούμε. Όπως είμαι τώρα, δεν βγάζω τις απαιτήσεις του αγώνα. Ο Marquez δεν έκρυψε πως η ψυχολογική πίεση ήταν εξίσου μια δοκιμασία, καθώς είναι η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά που δεν κάνει διακοπές και μένει στο σπίτι κάνοντας καθημερινά φυσιοθεραπείες δύο φορές την ημέρα. Μάλιστα όταν πήρε την απόφαση για την δεύτερη εγχείρηση, ο Alberto Puig τον ερώτησε αν είναι έτοιμος ψυχολογικά να περάσει ξανά την ίδια δοκιμασία.
Ο Jonathan Rea ξανά σε Honda! Πρώτες εντυπώσεις από την CBR1000RR-R SP στις WSBK δοκιμές! [Video]
“Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki”
Από τον
Παύλο Καρατζά
21/1/2026
Μόλις χτες, 20 Ιανουαρίου 2026, ο Jonathan Rea ξεκίνησε και επίσημα μια νέα καριέρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike ως αναβάτης δοκιμών της Honda.
Τα τελευταία χρόνια τα κατορθώματα της Honda στο WSBK είναι απογοητευτικά και πρέπει να πάμε σχεδόν 20 χρόνια πίσω για να θυμηθούμε τον τελευταίο της τίτλο που ήταν το 2007 με αναβάτη τον James Toseland. Τελευταία νίκη σε στεγνό οδόστρωμα για την Honda ήταν με τον Jonathan Rea το 2014 στο Portimao και τελευταία νίκη σε βρεγμένο πέτυχε ο αείμνηστος Nicky Hayden στην Sepang το 2016.
Οι Ιάπωνες θέλουν να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί και για τον λόγο αυτό προσέλαβαν και τον θρύλο του WSBK, Jonathan Rea ως αναβάτη δοκιμών και εξέλιξης. Ο Rea αγωνιζόταν για πολλά χρόνια με μοτοσυκλέτες Honda, τόσο στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας, όσο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike. Έφυγε το 2014 για να πάει στην Kawasaki, με την συνέχεια να είναι γνωστή σε όλους.
Χτες ο Βορειοϊρλανδός είχε την πρώτη του επαφή με την μοτοσυκλέτα και δήλωσε στο speedweek: “Φυσικά δεν ήμουν 100% καλά, το γόνατό μου, στο οποίο είχα υποβληθεί σε εγχείρηση πριν από δέκα εβδομάδες, εξακολουθούσε να με πονάει πολύ. Είχα κάποια προβλήματα, ειδικά στις δεξιές στροφές. Και μετά, στο αεροπλάνο, κρύωσα. Παρ' όλα αυτά, ήταν ωραίο να ξεκινήσω τη νέα μου δουλειά – είναι διαφορετική. Όταν κοιτάς μια μοτοσυκλέτα από έξω, πάντα είσαι περίεργος να μάθεις πώς είναι να την οδηγείς. Ήταν μια καλή μέρα για να καταλάβω από πού ξεκινάμε με την ομάδα.
Από το 2014, η μοτοσυκλέτα έχει αλλάξει πολύ. Το 2020 ήρθε η εντελώς νέα μοτοσυκλέτα και από τότε έχουν γίνει πολλές αναβαθμίσεις. Το θετικό είναι ότι μετά την περίοδο μου στην Honda, στην Kawasaki και στην Yamaha, μπόρεσα να αποκτήσω επιπλέον εμπειρία και οι πληροφορίες αυτές βοηθούν να κατατάξω τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της μοτοσυκλέτας. Ήμουν ευχάριστα έκπληκτος από τα ηλεκτρονικά, πρέπει να επικεντρωθούμε στο να βρούμε περισσότερη πρόσφυση στο πίσω τροχό. Η Honda εργάζεται σκληρά σε όλους τους τομείς της μοτοσυκλέτας, σπάνια είχα τόσους πολλούς τεχνικούς γύρω μου. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα εργάστηκαν πολύ στα ηλεκτρονικά. Ωστόσο, ο σκοπός τους δεν είναι να δημιουργήσουν πρόσφυση, αυτό είναι πρώτα απ' όλα έργο της μοτοσυκλέτας.
Όταν άνοιγα τέρμα το γκάζι στο πρώτο μου γύρο στην ευθεία, σκέφτηκα πόσο ωραίο είναι να έχεις ισχύ. Στην τέταρτη, πέμπτη και έκτη ταχύτητα, η μοτοσυκλέτα έχει πραγματικά δύναμη, ο κινητήρας είναι ισχυρός. Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki. Τότε δούλευα για πολλά χρόνια με μια εργοστασιακή ομάδα και είχα μηχανικούς στο πλευρό μου που εμπιστεύονταν την κρίση μου. Όταν ήρθε ο Leon Haslam, μπόρεσε να οδηγήσει γρήγορα τη μοτοσυκλέτα, το ίδιο και ο Alex Lowes. Για μένα, λοιπόν, η βελτίωση της μοτοσυκλέτας ήταν πάντα μέρος της δουλειάς μου και νιώθω άνετα με αυτό. Με τα χρόνια, έχω συνεργαστεί με διάφορες ομάδες και αρχιμηχανικούς. Οι μοτοσυκλέτες είχαν διαφορετικούς χαρακτήρες και βρισκόταν σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης. Έχω μια σαφή ιδέα για το πώς να κάνω μια μοτοσυκλέτα γρήγορη. Είναι στο χέρι των τεχνικών να το υλοποιήσουν. Ήμουν επίσης σε ομάδες που δεν ήθελαν να ακούσουν και πίστευαν ότι είχαν καλύτερες ιδέες από εμένα”.
