Marc Marquez - “Η Ισπανία να βοηθήσει όσους έχασαν τα σπίτια τους, όχι την πίστα της Valencia”

Πληθαίνουν οι φωνές που πιστεύουν πως πρέπει να βρεθεί άλλη τοποθεσία για τον τελευταίο γύρο του MotoGP
Marc Marquez, Sepang
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

31/10/2024

Λίγο πριν το GP της Μαλαισίας, οι Marc Marquez, Alex Marquez και Jorge Martin μίλησαν για τις καταστροφικές πλημμύρες της Valencia, με τον 8 φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή να παροτρύνει την ισπανική κυβέρνηση να φροντίσει πρώτα τους ανθρώπους που έχασαν τα σπίτια τους και όχι τις εγκαταστάσεις της πίστας του Ricardo Tormo.

Όπως σας είχαμε γράψει, μετά την πρωτόγνωρη πλημμύρα της Τρίτης 29 Οκτωβρίου, μετά την οποία οι νεκροί έχουν φτάσει τους 95 και αναμένονται να αυξηθούν, μεγάλες ζημιές σημειώθηκαν και στην πίστα Ricardo Tormo που πρόκειται να φιλοξενήσει τον τελευταίο γύρο του MotoGP για το 2024 σε δύο εβδομάδες.

Σε δηλώσεις του λίγο πριν το GP της Μαλαισίας, ο Marc Marquez αναφέρθηκε στην παραπάνω πλημμύρα, και έκανε σαφές πως για εκείνον οι εγκαταστάσεις της πίστας της Βαλένθια δεν πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα των κυβερνητικών προσπαθειών για την ανοικοδόμηση των περιοχών που επλήγησαν από τις πλημμύρες.

Marc Marquez

“Ως Ισπανός, είναι εξαιρετικά δύσκολο να βλέπεις τέτοιου είδους εικόνες και θεωρητικά έχουμε ένα GP εκεί. Αλλά τώρα νομίζω ότι όλες οι προσπάθειες και οι πόροι της ισπανικής κυβέρνησης πρέπει να πάνε για αυτούς τους ανθρώπους που έχασαν το σπίτι τους, ενώ έχουμε χάσει 100 ανθρώπους διάβασα στις ειδήσεις. Πρέπει να κατανοήσουμε καλά την κατάσταση, αλλά όλες οι διευκολύνσεις πρέπει να πάνε για αυτούς τους ανθρώπους που έχασαν τα σπίτια τους. Θέλω να πω, βλέπω τις ζημιές του κυκλώματος στη Βαλένθια, αλλά δεν έχει νόημα να αρχίσουμε να επισκευάζουμε την πίστα ενώ έχουμε τόσους άστεγους.”

Alex Marquez

Από την πλευρά του ο Alex Marquez δήλωσε πως: “δεν είναι η κατάλληλη στιγμή νομίζω για να δούμε αν θα γίνει GP εκεί ή όχι. Τώρα πρέπει να ασχοληθούμε με τους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί, που δεν έχουν σπίτι, πολλοί θάνατοι, πολλές απώλειες. Τώρα δεν μπορούμε να επικεντρωθούμε μόνο στο να προσπαθήσουμε να βάλουμε τα πάντα σωστά για τις εγκαταστάσεις της πίστας, πιο σημαντικό είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν σπίτι ή χάνουν την οικογένειά τους, από το να σκεφτόμαστε αν έχουμε GP εκεί ή όχι.

Όσον αφορά στο αν θα γίνει τελικά το GP στη Valencia ο Alex απαντά πως του φαίνεται δύσκολο να γίνει αγώνας στην πίστα του Ricardo Tormo σε δύο εβδομάδες, με τα πληρώματα των ομάδων να φτάνουν εκεί σε μιάμιση βδομάδα από τώρα.

Francesco Bagnaia, Jorge Martin

Ο Pecco Bagnaia από την πλευρά του δεν πιστεύει ότι είναι σωστό να διεξαχθεί αγώνας στη Valencia, αλλά πιστεύει ότι υπάρχουν “πολλές περισσότερες επιλογές που πρέπει να δοκιμάσουμε για να διασφαλίσουμε ότι θα διεξαχθεί κάπου ένας τελικός γύρος. Το πιο δύσκολο πράγμα για μένα είναι η ηθική πλευρά, γιατί ειλικρινά οι αγώνες εκεί είναι σαν πάρτι”, δήλωσε την Πέμπτη ενόψει του GP Μαλαισίας. 

Ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος Martin κινήθηκε στην ίδια γραμμή με τον Bagnaia, λέγοντας: “νομίζω ότι είναι μια πολύ δύσκολη κατάσταση, σίγουρα για τους ανθρώπους εκεί πέρα. Η επιλογή να αγωνιστούμε στη Valencia θα είναι δύσκολη, γιατί ακόμα και αν όλα είναι καλά με την πίστα, είναι μια δύσκολη κατάσταση και νομίζω ότι μόνο για το σεβασμό των ανθρώπων εκεί πέρα, νομίζω ότι και από άποψη υλικοτεχνικής υποδομής - δεν ξέρω πώς ακριβώς είναι η πίστα - ίσως δεν μπορούμε να περιμένουμε πολλούς θεατές. Νομίζω ότι η καλύτερη επιλογή θα ήταν να αγωνιστούμε αλλού. Αλλά πιστεύω ότι η Dorna, ή το MotoGP, θα κάνουν την καλύτερη επιλογή.”

Σημειώστε πάντως πως η διεξαγωγή του γύρου σε άλλη πίστα είναι κάτι μάλλον αδύνατο να οργανωθεί σε μιάμιση εβδομάδα, ενώ μια πιθανή ακύρωση του γύρου της Valencia θα έχει δυσβάσταχτες οικονομικές συνέπειες για την πίστα Ricardo Tormo και για όλους τους Ισπανούς που εργάζονται για το GP της πόλης. Επίσης, οι κινήσεις και οι ανακοινώσεις της Dorna θα πρέπει να είναι ταχύτατες, για να γνωρίζουν και οι διεκδικητές του τίτλου αν το GP της Μαλαισίας θα σημάνει το τέλος του Πρωταθλήματος, ή αν θα έχουν έναν ακόμη γύρο να αγωνιστούν.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.