Max Biaggi - Διαλύει την ομάδα του στη Moto3, αλλά συνεχίζει την αγωνιστική του εμπλοκή

“Ώρα για νέες προκλήσεις” - Μυρίζει MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

25/10/2022

Η είδηση είχε προαναγγελθεί με την πρόσφατη ανακοίνωση της Husqvarna για την είσοδό της στη Moto2 κατηγορία του MotoGP από το 2023, όπου ανακοινώθηκε το όνομα της νέας εργοστασιακής ομάδας της στη Moto3, με το όνομα LIQUI MOLY Husqvarna Intact GP Moto3. Στις 23/10 ήρθε και η επίσημη ανακοίνωση από τον Max Biaggi.

Η ανακοίνωση της Max Racing Team έχει ως αφετηρία την τρομερή επίδοση του John McPhee ο οποίος από 22ος κατάφερε να κερδίσει τον αγώνα στη Μαλαισία, με τον ομόσταυλό του, Ayumu Sasaki να τερματίζει δεύτερος, και με την ομάδα να κάνει το 1-2 στο βάθρο.

Στο δελτίο τύπου διαβάζουμε μεταξύ άλλων: “Φανταστικό double, τώρα είναι η ώρα για νέες προκλήσεις. Ούτε στο πιο όμορφο παραμύθι δεν θα διαβάσεις ένα τόσο όμορφο τέλος. Μια εκπληκτική και άξια νίκη για έναν φοβερό αναβάτη. Ο δικός μας John μετά από μια πολύ δύσκολη αρχή στη σεζόν, με έναν περίπλοκο τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη, που τον κράτησε εκτός αγωνιστικής δράσης για μεγάλο χρονικό διάστημα, επέστρεψε στις νίκες! Και είναι μια φοβερή νίκη, από την 22η θέση! Η δεύτερη θέση του Ayumu, που το 2022 παίρνει το 9ο του βάθρο, σφραγίζει μια υπέροχη μέρα. Είναι το πρώτο double στην ιστορία της Husqvarna, χάρη στο οποίο η Sterilgarda Husqvarna Max Racing ανέβηκε στην τρίτη θέση της κατάταξης ομάδων. Το αποτέλεσμα αυτό αντισταθμίζει όλες τις δύσκολες στιγμές που αντιμετώπισε η ομάδα αυτή την τελευταία περίοδο. Το φανταστικό αυτό double είναι η σωστή στιγμή για τον ιδιοκτήτη της ομάδας, τον 6 φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή Max Biaggi, να κάνει μια σημαντική ανακοίνωση. ”

Κι ακολουθεί η δήλωση του Max Biaggi: “Ένα υπέροχο διπλό βάθρο, μετά από μια δύσκολη περίοδο, που ήταν αναγκαίο να πάρουμε μερικές δύσκολες αποφάσεις. Ξεκινήσαμε τη συμμετοχή μας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3 τέσσερα χρόνια πριν, και κάθε χρόνο πετυχαίναμε τουλάχιστον μια νίκη. Στο ντεμπούτο μας πετύχαμε τρεις, όπως και φέτος. Είχαμε τη χαρά και την τιμή να βοηθήσουμε τρεις διαφορετικούς αναβάτες να κερδίσουν, και χαρίσαμε σε έναν νέο αναβάτη την πρώτη του νίκη. Όλα αυτά με γεμίζουν με υπερηφάνεια και ικανοποίηση. Μέσα σε λίγα χρόνια δημιουργήσαμε μια ομάδα που κερδίζει, αλλά τώρα για μένα ήρθε η στιγμή για νέες προκλήσεις. Η Valencia θα είναι ο τελευταίος Moto3 αγώνας της Max Racing Team. Θέλω να ευχαριστήσω την Sterilgarda Alimenti που πάντα με υποστήριξε και την Husqvarna Motorcycles. Το πάθος μου είναι ανεξάντλητο και θα αντιπροσωπεύει πάντα την κινητήρια δύναμη για νέους στόχους με τους οποίους θα αγωνίζομαι, ήδη από το 2023.”

Θυμίζουμε πως η ομάδα του Max Biaggi είχε το 2022 εμπλακεί σε δύο σκάνδαλα που οδήγησαν στην απόλυση τριών μηχανικών της, ενώ απ’ ότι φαίνεται υπήρχε διαμάχη μεταξύ Biaggi και τον team manager Peter Oettl για το μέλλον της ομάδας της Husqvarna.

Αναμένουμε τώρα την επίσημη ανακοίνωση για τη νέα δραστηριότητα με την οποία θα εμπλακεί ο Max, με τις πρώτες πληροφορίες να αναφέρουν πως θα αναλάβει τον ρόλο του Τεχνικού Συμβούλου και προπονητή για τους αναβάτες της RNF Racing Team του Razlan Razali που το 2023 γίνεται δορυφορική ομάδα της Aprilia (με την οποία ο Biaggi έχει κερδίσει 3 Παγκόσμιους Τίτλους στα 250GP και 2 στα WSBK) στο MotoGP με τους αναβάτες Miguel Oliveira και Raul Fernandez, ενώ παράλληλα ακούγεται πως θα φέρει μαζί του ως χορηγό τη γνωστή ιταλική εταιρεία γαλακτοκομικών προϊόντων Sterilgarda Alimenti.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.