Με εργοστασιακές μοτοσυκλέτες η Avintia το 2020 (αλλά δεν είναι βέβαιο αν θα είναι Ducati!)

Μένει ο Tito Rabat στα MotoGP και έρχεται νέος μεγάλος χορηγός
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/8/2019

Τριπλή είδηση μας ήρθε από την ομάδα της Avintia, λίγο πριν την εκκίνηση του δεύτερου κύκλου αγώνων των MotoGP. Η πρώτη αφορά την ανανέωση του συμβολαίου του Tito Rabat, δίνοντας τέλος στις φήμες που τον ήθελαν να μεταπηδά στα SBK. Όμως για να γίνει αυτό, φαίνεται πως έπρεπε η ομάδα της Avintia να βρει πρώτα τα χρήματα (δηλαδή τον σπόνσορα) που θα αναλάμβανε το κόστος συμμετοχής του στον κορυφαίο και πανάκριβο θεσμό των MotoGP. Στην ανακοίνωσή της η Avintia δεν κατονομάζει τον νέο χορηγό, όμως λέει πως είναι πολύ μεγάλη εταιρεία. Τόσο μεγάλη, που το 2020 η ομάδα θα έχει την οικονομική δυνατότητα να χρησιμοποιεί ίδιες μοτοσυκλέτες με τις εργοστασιακές και όχι της προηγούμενης χρονιάς ή υβρίδια και μάλιστα θα έχει στα box της μόνιμο εργοστασιακό μηχανικό! Όμως εκείνο που δεν μας είπε, είναι αν αυτές οι εργοστασιακές μοτοσυκλέτες θα είναι της Ducati. Θυμίζουμε πως η Ducati έχει υποσχεθεί στην Pramac πως ο Jack Miller θα έχει εργοστασιακή Desmosedici το 2020, δηλαδή δύο επιπλέον εργοστασιακές μοτοσυκλέτες, αφού κάθε αναβάτης χρειάζεται τουλάχιστον δύο σε κάθε αγώνα. Θα μπορέσει άραγε η μικρή ιταλική εταιρεία να έχει την επόμενη σεζόν (τουλάχιστον) οκτώ, εργοστασιακών προδιαγραφών, μοτοσυκλέτες σε κάθε αγώνα; Η Yamaha και η KTM φέτος έχουν τόσες, όμως η Honda έχει έξι και η Aprilia με την Suzuki μόλις τέσσερις. Αν η Ducati δώσει σε όλους τους αναβάτες της εργοστασιακές μοτοσυκλέτες το 2020, τότε δεν μιλάμε για οκτώ αλλά για δώδεκα full-factory μοτοσυκλέτες! Δεν έχει γινεί ποτέ ξανά κάτι τέτοιο.

Ήδη κυκλοφορούν φήμες, πως η Avintia θα γίνει το 2020 δορυφορική ομάδα της Suzuki. Προφανώς θα μάθουμε ακριβώς τι θα γίνει πολύ πριν τελειώσει το φωτεινό πρωτάθλημα, καθώς ένας χορηγός που μπορεί να αντέξει οικονομικά τη συμμετοχή εργοστασιακών μοτοσυκλετών στα MotoGP είναι πολύ μεγάλος ελέφαντας για να τον κρύψεις για πολύ καιρό. Το ίδιο ισχύει και για τις εργοστασιακές μοτοσυκλέτες που είναι μετρημένα κουκιά. 

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!