Με την MOTUL στο Sachsenring: Το πιο κρίσιμο αποτέλεσμα του πρωταθλήματος…

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/7/2016

Ταλέντο, ομαδικότητα, στρατηγική και συγχρονισμός, ήταν ο μαγικός συνδυασμός που χρειάστηκε για να αλλάξουν οι… μπότες που θα πατούσαν στην πρώτη θέση του βάθρου! Η ομάδα που θα κατάφερνε την υψηλότερη βαθμολογία στους παραπάνω παράγοντες θα κέρδιζε και τον αγώνα και αυτό ακριβώς έγινε. Ωστόσο δεν υπήρχε σίγουρη συνταγή επιτυχίας, γιατί ακόμα κι αν ξανά γινόταν τα πάντα από την αρχή με τον ίδιο τρόπο, υπήρχε σοβαρή πιθανότητα να μην είναι ίδια η κατάταξη, καθώς το ρίσκο που πήρε ο Marquez ήταν τεράστιο. Το γεγονός ότι τα κατάφερε δείχνει για άλλη μία φορά το ταλέντο του, αλλά όπως είπε ο ίδιος σήμερα, υπήρχε σοβαρή πιθανότητα να μην τελείωνε τον αγώνα!

Ο Marquez κέρδισε με μία τεράστια διαφορά είκοσι και βάλε δευτερολέπτων, και η κίνηση που του έδωσε την νίκη, ήταν η αλλαγή σε slick μόλις στον 13 γύρο, παρόλο που για τρεις γύρους γλιστρούσε σε επικίνδυνο βαθμό. Η ομάδα είδε πόσο γρήγορα στέγνωνε η πίστα, μελέτησε και τον Iannone που είχε μπει πρώτος σε μία απροσδόκητη στιγμή, έχοντας γενικότερα ένα από τα πιο περίεργα Σαββατοκύριακα, και αξιολόγησε γρήγορα την εικόνα, αλλάζοντας σε slick και όχι σε ενδιάμεσα ελαστικά! Όπως θα δούμε παρακάτω, δεν σκεφτόντουσαν και άλλη περίπτωση…

Επειδή στις κερκίδες οι οπαδοί που ξεχωρίζουν είναι του Rossi, και καθώς ο ίδιος πάλευε μέχρι εκείνη την στιγμή για την πρώτη θέση, μ’ έναν Marquez που μετρούσε ήδη μία ανώδυνη έξοδο και έχανε θέσεις κι ένα Lorenzo να μην δείχνει κανένα απολύτως σημάδι αγωνιστικής διάθεσης, δεν γίνεται να μην σχολιάσουμε την αλλαγή στην διάθεσή τους. Ένα πέπλο απογοήτευσης είχε απλωθεί πάνω από το Sachsenring, που τιναζόταν προς τα πάνω και ξανά έπεφτε βαρύ στην πίστα, κάθε φορά που ο Rossi προσπερνούσε την είσοδο των pit και συνέχιζε τον αγώνα με τα ίδια ελαστικά… Όταν πλέον μπήκε μαζί με τους υπόλοιπους που διεκδικούσαν τις πρώτες θέσεις, ούτε η αλλαγή, ούτε και η επιλογή του βγήκε σε καλό. Και δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που κάνει ακριβώς το ίδιο λάθος. Ο Rossi έχασε από κακές αποφάσεις κι αυτό είναι πάντοτε δυσκολότερο να το χωνέψει κανείς.

Τα θερμά συγχαρητήρια και εκείνο το φιλικό χτύπημα στην πλάτη που σημαίνει «επιτέλους τα κατάφερες» αξίζει ο Cal Crutchlow, ο μόνιμος άτυχος του MotoGP για μεγάλο διάστημα που πέρσι είχε πέσει και στο Sachsenring, και φέτος τα κατάφερε με τον καλύτερο τρόπο να βρεθεί στην δεύτερη θέση του βάθρου. Ο Dovizioso, ο ευγενικότερος στις δηλώσεις του ανάμεσα στους Ιταλούς αναβάτες, συμπλήρωσε το βάθρο κάνοντας έναν εξαιρετικό αγώνα και μάλιστα από την αρχή, εκεί που η πίστα ήταν τόσο βρεγμένη που έκανε τα πράγματα επικίνδυνα.

Σε αυτή την κατάσταση είναι που εκμηδενίζονται οι διαφορές και βλέπουμε αναβάτες με λιγότερο ανταγωνιστικές μοτοσυκλέτες, ή μικρότερη εμπειρία, να  ζουν το όνειρό τους οδηγώντας τον αγώνα. Και πέρα από εξαιρετικές περιπτώσεις, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα είναι για σύντομο χρόνο καθώς η πτώση καραδοκεί. Ο Jack MILLER ήταν η εξαίρεση που είδαμε στο Assen να κερδίζει σε αυτές τις συνθήκες ενώ βρέθηκε εκεί στις αλλαγές να οδηγεί και τον χθεσινό αγώνα για σχεδόν δύο γύρους, και ο Danilo Petrucci ήταν εκείνος που έζησε το όνειρό του για σχεδόν επτά γύρους και μετά επιβεβαίωσε τον κανόνα, με πτώση στον δέκατο γύρο…

Οι αναβάτες που έχουν στόχο το πρωτάθλημα δεν πρόκειται να ριψοκινδυνέψουν ποτέ μία πτώση και μειώνουν ρυθμό όταν η βροχή κάνει την εμφάνισή της, με αποτέλεσμα τότε να έχουμε πάντοτε νέες παρουσίες στις πρώτες θέσεις. Και ακριβώς επειδή γνωρίζουν τον παραπάνω κανόνα, δεν μπαίνουν και στην λογική του κυνηγητού… Συγχαρητήρια όμως στον Petrucci γιατί είχε όλα όσα χρειαζόταν για να γίνει εξαίρεση όπως ο Miller στον προηγούμενο αγώνα, κάνοντας πολύ καλό χρόνο και στα δοκιμαστικά, με άδοξο όμως τέλος…

Ο Marquez κατάφερε μία καθαρή νίκη, χωρίς να μπορείς να του προσάψεις το παραμικρό, ενώ και οι θεωρίες που ακούστηκαν από ιταλικά κυρίως site, πως ίσως πήδηξε σε μοτοσυκλέτα που είχε ήδη ταχύτητα, δεν ευσταθούν. Τα δεδομένα της τηλεμετρίας το αποδεικνύουν αυτό, όπως και αυτό το video!

 

Αν κάτι μπορείς να πεις ότι «έσωσε» τον Marquez από τις πίσω θέσεις της κατάταξης, πέρα από όλα τα παραπάνω, είναι η μηδενική του εμπειρία με τα ενδιάμεσα ελαστικά! Όπως είπε ο ίδιος στην συνέντευξη τύπου, η δική του ομάδα δεν έχει τρίτη επιλογή, είναι είτε βρόχινα, είτε slick ελαστικά. Καλό είναι να υπάρχουν πολλές επιλογές, αλλά οι πολλές επιλογές μερικές φορές γυρνάνε boomerang, όπως ακριβώς έγινε με την περίπτωση του Rossi αλλά και του καημένου Redding. Το «καημένος» ταιριάζει με την όψη που είχε το πρόσωπό του, όταν εξαιτίας των ελαστικών έχασε μία τεράστια ευκαιρία για το βάθρο και τερμάτισε τέταρτος.

Η πολυφωνία των πολλών επιλογών που σαστίζουν και τους καλύτερους ακόμη, καθώς και η απουσία σαφέστατου πλάνου σε πολλές ομάδες, ήταν τα χαρακτηριστικά που ανέδειξε ο καιρός στον χθεσινό αγώνα, που είχαμε πει χαρακτηριστικά ότι θα είναι ο πρωταγωνιστής για άλλη μία φορά.

Ευχαριστούμε την MOTUL για την φιλοξενία της και την ευκαιρία που έδωσε σ’ έναν αναγνώστη μας, (Γεώργιος Πασιόπουλος) να ζήσει από κοντά τον μαγικό κόσμο των MotoGP! Θα ακολουθήσει άρθρο του με την εμπειρία του, όπως την έζησε! 

Ετικέτες

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”