Το μισθολόγιο των αναβατών του MotoGP – “Οι πλούσιοι και οι φτωχοί” του grid

Με διαφορά ο Marquez ο πιο ακριβοπληρωμένος αναβάτης αν και απέχει πολύ από το μισθό άλλων αθλητών όπως του ποδοσφαιριστή Christiano Ronaldo
motomag Το μισθολόγιο των αναβατών του MotoGP – “Οι πλούσιοι και οι φτωχοί” του grid
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

9/1/2024

Το MotoGP τα τελευταία χρόνια έχει αυξανόμενη απήχηση και αυτό μεταφράζεται σε κέρδη εμπορικά και οικονομικά. Οι αναβάτες ταυτόχρονα έχουν καταφέρει να αποκτήσουν μεγάλη δημοσιότητα σε σχέση με το παρελθόν ενώ και τα έσοδα τους έχουν αυξηθεί σημαντικά. Το 2023 αρκετοί αναβάτες του grid είδαν τις απολαβές τους να παίρνουν την ανιούσα, ωστόσο κανείς τους δεν κατάφερε να πλησιάσει έναν αστέρα του ποδοσφαίρου ή του μπάσκετ όσον αφορά το μισθολογικό κομμάτι.

Στην κορυφή της λίστας με τους μισθούς των αναβατών του MotoGP συναντάμε και φέτος των οκτώ φορές πρωταθλητή Marc Marquez, ο Ισπανός λάμβανε έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023 από την Honda 15 εκατομμύρια ευρώ ετησίως (δεν περιλαμβάνονται οι χορηγίες του Ισπανού). Αυτό το 2024 θα αλλάξει καθώς η μετακόμιση του στην Gresini Racing Team σημαίνει πως θα δει τις οικονομικές του απολαβές να μειώνονται, πάντως όπως ο ίδιος ξεκαθάρισε δεν θα αγωνίζεται αμισθί με την GP23. Στη δεύτερη θέση της λίστας συναντάμε τους Pecco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) και Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha Factory Racing), αμφότεροι αμείβονται με 5 εκατομμύρια ευρώ κάτι που σημαίνει πως απέχουν πολύ από τον μισθό του Marquez. Στην τρίτη θέση της λίστας βρίσκονται οι Maverick Viñales (Aprilia Racing) και Johann Zarco (Prima Pramac Racing), οι οποίοι αμείβονται με 4 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, ωστόσο μάλλον οι απολαβές του Zarco την νέα χρονιά θα αλλάξουν καθώς ο Γάλλος μετακόμισε στην LCR Honda.

Το μισθολόγιο των αναβατών του MotoGP – “Οι πλούσιοι και οι φτωχοί” του grid

Στην τέταρτη θέση της λίστας συναντάμε τρεις αναβάτες, τους Joan Mir (Repsol Honda Team), Jack Miller (Red Bull KTM Factory Racing) και Aleix Espargaró (Aprilia Racing), οι οποίοι έχουν απολαβές 3 εκατομμύρια ευρώ. Στην πέμπτη θέση συναντάμε τον Enea Bastianini (Ducati Lenovo Team), με τον Ιταλό να αμείβεται με 2.5 εκατομμύρια ετησίως. Μία θέση πιο κάτω στην έκτη συναντάμε τον πρώην αναβάτη της LCR Honda Castrol Team, Alex Rins. Ο νέος αναβάτης της (Monster Energy Yamaha Factory Racing), λάμβανε από την προηγούμενη ομάδα του 2,2 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, με τον Pol Espargaro αναβάτη της GasGas Factory Racing Team, να βρίσκεται στην έβδομη θέση της λίστας με μισθό 2 εκατομμύρια ευρώ. Οι Franco Morbidelli (Monster Energy Yamaha MotoGP Team), Αlex Márquez (Gresini Racing Team) και Brad Binder (Red Bull KTM Factory Racing), φιλοξενούνται στην όγδοη θέση της μισθολογικής λίστας του MotoGP, με τους τρεις αναβάτες να λαμβάνουν 1 εκατομμύριο το χρόνο.

Το μισθολόγιο των αναβατών του MotoGP – “Οι πλούσιοι και οι φτωχοί” του grid

Ο Miguel Oliveira (CryptoDATA RNF MotoGP Team), ο οποίος από το 2024 θα αγωνίζεται στην Trackhouse Racing MotoGP, λάμβανε από την ομάδα του την περσινή χρονιά 750.000 ευρώ, με τον Πορτογάλο να φιγουράρει στην ένατη θέση της λίστας. Ο μισθός του Jorge Martin (Prima Pramac Racing), ο οποίος τερμάτισε στη δεύτερη θέση του φετινού πρωταθλήματος ήταν στα 675.000 ευρώ, αν και είμαστε σίγουροι πως το 2024 ο Ισπανός θα δει τις απολαβές του να αυξάνονται “ξεφεύγοντας” ταυτόχρονα από την δέκατη θέση της λίστας. Ο μοναδικός Ιάπωνας αναβάτης του πρωταθλήματος Takaaki Nakagami (LCR Honda Idemitsu Team), αμείβεται με 650.000 ευρώ. Αρκετά πιο κάτω από τις 500.000 ευρώ θα δούμε τις απολαβές των Luca Marini (Mooney VR46 Racing Team), Augusto Fernández (GasGas Factory Racing Tech3), Fabio Di Giannantonio (Gresini Racing Team), Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team) και Raúl Fernández (CryptoDATA RNF MotoGP Team/Aprilia). Ο Marini που από το 2024 θα αγωνίζεται στην Repsol Honda, λάμβανε 350.000 ευρώ, με τους Bezzecchi, Augusto Fernández, Raúl Fernández και τον νέο αναβάτη της Pertamina Enduro VR46 Racing Team Fabio Di Giannantonio να αμείβονται με 300.000 τον χρόνο.

Το μισθολόγιο των αναβατών του MotoGP – “Οι πλούσιοι και οι φτωχοί” του grid

Βλέποντας τις αποδοχές των αναβατών θα πει κάποιος πως τα χρήματα είναι αρκετά ενώ θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως οι αναβάτες του MotoGP κερδίζουν και άλλα χρήματα από χορηγούς, μπόνους κλπ., παρολαυτά σε καμία των περιπτώσεων δεν συγκρίνονται με τις αποδοχές που κερδίζει ετησίως ένας πρωτοκλασάτος αθλητής του ποδοσφαίρου ή του μπάσκετ όπως για παράδειγμα ο Christiano Ronaldo ή ο Γιάννης Αντετοκούνμπο.

Οι μισθοί των αναβατών του MotoGP του 2023

1η θέση: Marc Marquez – 15 εκατομμύρια ευρώ

2η θέση: Pecco Bagnaia, Fabio Quartararo – 5 εκατομμύρια ευρώ

3η θέση: Maverick Viñales, Johann Zarco – 4 εκατομμύρια ευρώ

4η θέση: Joan Mir, Jack Miller, Aleix Espargaró – 3 εκατομμύρια ευρώ

5η θέση: Enea Bastianini – 2,5 εκατομμύρια ευρώ

6η θέση: Alex Rins – 2,2 εκατομμύρια ευρώ

7η θέση: Pol Espargaro – 2 εκατομμύρια ευρώ

8η θέση: Franco Morbidelli, Αlex Márquez, Brad Binder – 1 εκατομμύριο ευρώ

9η θέση: Miguel Oliveira – 750.000 ευρώ

10η θέση: Jorge Martin – 675.000 ευρώ

11η θέση: Takaaki Nakagami – 650.000 ευρώ

12η θέση: Luca Marini – 350.000 ευρώ

13η θέση: Augusto Fernández, Fabio Di Giannantonio, Marco Bezzecchi, Raúl Fernández – 300.000 ευρώ

Το μισθολόγιο των αναβατών του MotoGP – “Οι πλούσιοι και οι φτωχοί” του grid

 

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες