MotoE Cup 2019 - Sachsenring: Κόκκινη αντί για καρό σημαία!

Πέντε γύροι με μπόλικο θέαμα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/7/2019

Η Moto3 είναι η κατηγορία που παραδοσιακά σηματοδοτεί την έναρξη της δράσης σε κάθε αγωνιστικό τριήμερο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP, όμως φέτος στο Sachsenring ήταν ο αγώνας του MotoE Cup που είχε την τιμή. Έτσι, έδωσε την ευκαιρία σε αυτούς που έχουν πάρει με κακό μάτι την έλευση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών στους αγώνες, να χουζουρέψουν λίγο περισσότερο στο κρεβάτι τους πριν σηκωθούν για να παρακολουθήσουν τους υπόλοιπους αγώνες. Όμως, η αλήθεια είναι πως ο αγώνας των ηλεκτρικών ήταν εξίσου συναρπαστικός και γεμάτος θέαμα. Ο ήχος των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών μπορεί να μην ανατριχιάζει τους θεατές, όπως οι μοτοσυκλέτες της κορυφαίας κατηγορίας, κάτι το οποίο σχολιάστηκε και από πολλούς αναβάτες, όμως δεν είναι ανύπαρκτος. Στην πραγματικότητα ο ήχος που κάνουν οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες θυμίζει ηλεκτρικές υπερταχείες, αλλά δεν έχει καμία σχέση με τις "κανονιές" των MotoGP. Η διοργάνωση απ' τη πλευρά της, για να δώσει περισσότερο ενδιαφέρον στον αγώνα, φρόντισε να επιστρατεύσει αρκετούς από τους παλιότερους αναβάτες των GP -ακι όχι μόνο- για να οδηγήσουν τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες της Energica, φέρνοτνας μαζί τους και την αίγλη του παρελθόντος.

Η εκκίνηση του αγώνα ήταν εντυπωσιακή με τον Niki Tuuli να μην εκμεταλλεύεται το πλεονέκτημα της pole position και τον Bradley Smith να ηγείται του αγώνα. Ο Tuuli μετά από πολλές μάχες στον τρίτο και τέταρτο γύρο κατάφερε να τεθεί επικεφαλής του αγώνα, ενώ ο ρυθμός των περισσότερων αναβατών ήταν στο 1:28. Ένας χρόνος αντίστοιχος με αυτόν που έκανε ο Max Biaggi πριν από 15 χρόνια στην ίδια πίστα όταν αγωνιζόταν στην κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος…  Ο αγώνας όμως έληξε πρόωρα λόγω της πτώσης του Savadori στην όγδοη στροφή, με τη μοτοσυκλέτα του να καρφώνεται στο φουσκωτό προστατευτικό μετά το τέλος της αμμοπαγίδας. Οι κόκκινες σημαίες σηκώθηκαν και με πάνω απ’ το μισό του αγώνα να έχει συμπληρωθεί (πέντε από τους επτά γύρους), θεωρήθηκε λήξας. Ο Niki Tuuli έγραψε ιστορία, αποτελώντας τον πρώτο αναβάτη που νίκησε στους αγώνες του MotoE Cup, ενώ ο Bradley Smith ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου. Ο Mike Di Meglio ανέβηκε στο τρίτο σκαλί και οι Hector Garzo και Matteo Ferrari ολοκλήρωσαν τη πεντάδα, τερματίζοντας τέταρτος και πέμπτος αντίστοιχα. Ο Alex de Angelis κατέκτησε την έκτη θέση μετά τις μάχες που είχε με τον Xavier Simeon, ο οποίος τελικά τερμάτισε πίσω του. Ο Eric Granado παρά το γεγονός οτι ξεκίνησε απ' τη πρώτη σειρά του grid βρέθηκε στην όγδοη θέση, ενώ ο Sete Gibernau την ώρα που σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες ήταν ένατος και ουσιαστικά κέρδισε τέσσερεις θέσεις. Τη δεκάδα έκλεισε ο Nicolas Terol. Όπως μπορείτε να δείτε και εδώ, ο επόμενος αγώνας του Κυπέλλου θα πραγματοποιηθεί τον Αύγουστο στην Αυστρία, που είναι ο δεύτερος αγώνας των GP μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα.

Ετικέτες

Ποιο Isle of Man; Motovelocidad Colombia κι όποιος αντέξει! [Βίντεο]

Η πιο δημοκρατική μορφή αγώνων είναι αυτή που τρέχεις με ό,τι έχεις σε δημόσιους δρόμους
motovelocidad-colombia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/10/2026

Στο μυαλό του μέσου Ευρωπαίου η Κολομβία δεν είναι ακριβώς η “μοτοσυκλετομάνα” χώρα με παράδοση στους αγώνες μοτοσυκλέτας, ενώ το παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 που έχρισε ως ήρωα στην πατρίδα του πριν δύο χρόνια τον David Alonso – γεννημένο και μεγαλωμένο στην Ισπανία πάντως – περισσότερο μοιάζει με την εξαίρεση παρά με τον κανόνα.

Παρόλα αυτά η χώρα της Νότιας Αμερικής διαθέτει έντονη αθλητική δραστηριότητα γύρω από τη μοτοσυκλέτα και, μεταξύ των θεσμών που την υπηρετούν, βρίσκεται και το πρωτάθλημα Motovelocidad Colombia, το οποίο εκτυλίσσεται σε ένα μίγμα πιστών ταχύτητας και δημόσιων δρόμων.

Με κατηγορίες που ξεκινούν από παπιά και φτάνουν ως μεγάλα μονοκύλινδρα supermoto, το Motovelocidad Colombia απευθύνεται πρωτίστως στους οικονομικά ασθενέστερους ερασιτέχνες, οι οποίοι μπορούν να βρουν εύκολα μια κατηγορία που να τους χωρά, με αυτοσχέδια μικρά δίχρονα μοντέλα 100, 150 και 200 κυβικών εκατοστών, καθώς και ειδικές κατηγορίες για παπιά και supermoto, αλλά και μια Open που ο καθένας μπορεί να έρθει με ό,τι έχει – στην τελευταία εμφανίζονται κατά καιρούς στην ίδια σχάρα εκκίνησης μικρά πάμφθηνα και προχείρως τροποποιημένα δίχρονα δίπλα σε KTM 1290 Super Adventure. Είπαμε, ό,τι έχει ο καθένας.

Χαζεύοντας τα αμέτρητα βίντεο που ανεβάζει η οργάνωση του Motovelocidad Colombia στα κοινωνικά δίκτυα και το YouTube, δεν μπορούμε παρά να θαυμάσουμε τους αγώνες που στήνονται μέσα σε πόλεις και χωριά, με μόνη περίφραξη μεταλλικά φορητά κάγκελα και δεμάτια σανό σε κάποια επίμαχα σημεία.

Το θέαμα είναι εντυπωσιακό, αν και δείχνει εξόχως επικίνδυνο, ειδικά όταν προσέχουμε πως οι θεατές κάθονται όπου τους κάνει κέφι, συχνά στις εξόδους στροφών που εγγυώνται πως όποια μοτοσυκλέτα φύγει εκεί θα τους έρθει κατευθείαν στα μούτρα.

Ασχέτως της οργάνωσης πάντως, αυτοί οι αγώνες δρόμου της Κολομβίας δείχνουν ως η πιο ευπρόσιτη και δημοκρατική μορφή αγώνων που μπορούμε να σκεφτούμε. Απλές, φτηνές μοτοσυκλέτες που απλά ξεφορτώνεις άχρηστο εξοπλισμό δρόμου, φοράς μια δερμάτινη στολή και βουρ στην εκκίνηση!