MotoE Cup 2019 - Sachsenring: Κόκκινη αντί για καρό σημαία!

Πέντε γύροι με μπόλικο θέαμα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/7/2019

Η Moto3 είναι η κατηγορία που παραδοσιακά σηματοδοτεί την έναρξη της δράσης σε κάθε αγωνιστικό τριήμερο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP, όμως φέτος στο Sachsenring ήταν ο αγώνας του MotoE Cup που είχε την τιμή. Έτσι, έδωσε την ευκαιρία σε αυτούς που έχουν πάρει με κακό μάτι την έλευση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών στους αγώνες, να χουζουρέψουν λίγο περισσότερο στο κρεβάτι τους πριν σηκωθούν για να παρακολουθήσουν τους υπόλοιπους αγώνες. Όμως, η αλήθεια είναι πως ο αγώνας των ηλεκτρικών ήταν εξίσου συναρπαστικός και γεμάτος θέαμα. Ο ήχος των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών μπορεί να μην ανατριχιάζει τους θεατές, όπως οι μοτοσυκλέτες της κορυφαίας κατηγορίας, κάτι το οποίο σχολιάστηκε και από πολλούς αναβάτες, όμως δεν είναι ανύπαρκτος. Στην πραγματικότητα ο ήχος που κάνουν οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες θυμίζει ηλεκτρικές υπερταχείες, αλλά δεν έχει καμία σχέση με τις "κανονιές" των MotoGP. Η διοργάνωση απ' τη πλευρά της, για να δώσει περισσότερο ενδιαφέρον στον αγώνα, φρόντισε να επιστρατεύσει αρκετούς από τους παλιότερους αναβάτες των GP -ακι όχι μόνο- για να οδηγήσουν τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες της Energica, φέρνοτνας μαζί τους και την αίγλη του παρελθόντος.

Η εκκίνηση του αγώνα ήταν εντυπωσιακή με τον Niki Tuuli να μην εκμεταλλεύεται το πλεονέκτημα της pole position και τον Bradley Smith να ηγείται του αγώνα. Ο Tuuli μετά από πολλές μάχες στον τρίτο και τέταρτο γύρο κατάφερε να τεθεί επικεφαλής του αγώνα, ενώ ο ρυθμός των περισσότερων αναβατών ήταν στο 1:28. Ένας χρόνος αντίστοιχος με αυτόν που έκανε ο Max Biaggi πριν από 15 χρόνια στην ίδια πίστα όταν αγωνιζόταν στην κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος…  Ο αγώνας όμως έληξε πρόωρα λόγω της πτώσης του Savadori στην όγδοη στροφή, με τη μοτοσυκλέτα του να καρφώνεται στο φουσκωτό προστατευτικό μετά το τέλος της αμμοπαγίδας. Οι κόκκινες σημαίες σηκώθηκαν και με πάνω απ’ το μισό του αγώνα να έχει συμπληρωθεί (πέντε από τους επτά γύρους), θεωρήθηκε λήξας. Ο Niki Tuuli έγραψε ιστορία, αποτελώντας τον πρώτο αναβάτη που νίκησε στους αγώνες του MotoE Cup, ενώ ο Bradley Smith ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου. Ο Mike Di Meglio ανέβηκε στο τρίτο σκαλί και οι Hector Garzo και Matteo Ferrari ολοκλήρωσαν τη πεντάδα, τερματίζοντας τέταρτος και πέμπτος αντίστοιχα. Ο Alex de Angelis κατέκτησε την έκτη θέση μετά τις μάχες που είχε με τον Xavier Simeon, ο οποίος τελικά τερμάτισε πίσω του. Ο Eric Granado παρά το γεγονός οτι ξεκίνησε απ' τη πρώτη σειρά του grid βρέθηκε στην όγδοη θέση, ενώ ο Sete Gibernau την ώρα που σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες ήταν ένατος και ουσιαστικά κέρδισε τέσσερεις θέσεις. Τη δεκάδα έκλεισε ο Nicolas Terol. Όπως μπορείτε να δείτε και εδώ, ο επόμενος αγώνας του Κυπέλλου θα πραγματοποιηθεί τον Αύγουστο στην Αυστρία, που είναι ο δεύτερος αγώνας των GP μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα.

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες