MotoGP: 100% συνθετικά καύσιμα από το 2027, αλλά με 86 ευρώ το λίτρο οι ομάδες είναι ήδη στα κάγκελα!

Το κόστος μπορεί να ξεπεράσει τα 3 εκατομμύρια ευρώ για κάποιες ομάδες
MotoGP
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/9/2026

Μέχρι το 2026 η βενζίνη του MotoGP περιέχει τουλάχιστον 40% μη ορυκτά καύσιμα, μα από το 2027 το καύσιμο πρέπει να είναι 100% συνθετικό. Η συγκεκριμένη όμως αλλαγή ίσως οδηγήσει την τιμή ανά λίτρο στα 86 ευρώ, από τα 10-15 που κοστίζει τώρα!

Μια νέα εποχή ξεκινά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP την επόμενη σεζόν. Για τέταρτη φορά από την έναρξη της σύγχρονης εποχής των τετράχρονων κινητήρων το 2002, αλλάζει η χωρητικότητα των κινητήρων. Οι αγώνες MotoGP διεξήχθησαν με κινητήρες 990 κ.εκ. από το 2002 έως το τέλος του 2006, ακολουθούμενοι από κινητήρες 800 κ.εκ. από το 2007 έως το τέλος του 2011, ενώ το 2012 ο μέγιστος κυβισμός αυξήθηκε στα 1.000 κ.εκ.

Την επόμενη σεζόν, οι τετρακύλινδροι κινητήρες θα περιοριστούν στα 850 κυβικά. Αλλαγή θα έχουμε και στα ελαστικά, όπου η Pirelli θα αντικαταστήσει την Michelin, ενώ οι μοτοσυκλέτες θα πρέπει πλέον να χρησιμοποιούν 100% συνθετικό καύσιμο.

MotoGP

Στο Αυστριακό GP μάλιστα κυκλοφόρησαν πληροφορίες που ανέφεραν πως αυτό το συνθετικό καύσιμο αγώνων θα μπορούσε να κοστίζει 86 ευρώ ανά λίτρο. Πρόκειται για μια εξωφρενική τιμή, ειδικά για ιδιωτικές ομάδες όπως οι LCR, Pramac, Tech3, Trackhouse, Gresini και VR46.

Στελέχη του διοργανωτή του MotoGP έχουν προτείνει να καλύψουν το κόστος καυσίμων για όλες τις ομάδες το 2027, υπό την προϋπόθεση ότι θα καταφέρουν να υπογράψουν σύμβαση με έναν μεγάλο πετρελαϊκό κολοσσό ως αποκλειστικό προμηθευτή - ρόλο που ήδη κατέχει η Μαλαισιανή Petronas στις Moto2 και Moto3. Ωστόσο, η εκάστοτε εργοστασιακή ομάδα θα προτιμούσε να συνεχίσει την επικερδή συνεργασία της με τον προμηθευτή καυσίμων της επιλογής της για πολλούς λόγους, όπως έσοδα από διαφημιστικά συμβόλαια, άμεση συνεργασία για βελτίωση επιδόσεων κλπ. Έτσι, η Liberty Media ενδέχεται να καλύψει το κόστος καυσίμων για τις ομάδες του MotoGP το 2027, επιτρέποντας παράλληλα και στις έντεκα ομάδες να διαφημίζουν τους δικούς τους συνεργάτες στον τομέα των καυσίμων και των πετρελαϊκών προϊόντων.

Τα συνθετικά καύσιμα αναφέρονται συχνά ως βιοκαύσιμα, αλλά είναι πραγματικά βιολογικά μόνο εάν παράγονται κατά 100% από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως η αιολική, η ηλιακή (φωτοβολταϊκά) ή η υδροηλεκτρική ενέργεια. Τα συνθετικά καύσιμα (ή e-fuels) ορίζονται ως τεχνητά υγρά καύσιμα που παράγονται από υδρογόνο και διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) με τη χρήση ανανεώσιμης ηλεκτρικής ενέργειας. Επιτρέπουν την κλιματικά ουδέτερη λειτουργία των υφιστάμενων οχημάτων που είναι εξοπλισμένα με κινητήρες εσωτερικής καύσης.

Πάμε όμως να δούμε και τα νούμερα, με βάση πληροφορίες που έχουν κυκλοφορήσει από ομάδες. Ένας αναβάτης του MotoGP καταναλώνει κατά μέσο όρο 54 λίτρα καυσίμου σε κάθε ημέρα αγώνα, ενώ αν συνυπολογίσουμε τα 22 τριήμερα των αγώνων και τα τεστ, ο κάθε αναβάτης καταναλώνει περίπου 3.940 λίτρα βενζίνης σε μία σεζόν, δηλαδή με 86 ευρώ το λίτρο το κόστος ανέρχεται σε σχεδόν 339.000 ευρώ! Φανταστείτε ότι μία ομάδα με δύο αναβάτες θα ξοδεύει 678.000 ευρώ μόνο για τα καύσιμα των μόνιμων αναβατών της και μόνο για τους αγώνες. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως μία ομάδα μπορεί να καταναλώσει έως και 40.000 λίτρα ανά σεζόν (αν συνυπολογίσουμε τα πολλά ιδιωτικά τεστ των δοκιμαστών, τις δοκιμές στο δυναμόμετρο κλπ), κάτι που συνεπάγεται ένα εκτιμώμενο κόστος 3.440.000 ευρώ μόνο για τα καύσιμα!

Φέτος τα καύσιμα στο MotoGP κοστίζουν από 10 έως και 15 ευρώ το λίτρο, κάτι που σημαίνει πως αν επιβεβαιωθεί το παραπάνω σενάρια θα υπάρξει μία αύξηση από 570% έως 860% που θα αποτελέσει έναν πολύ μεγάλο πονοκέφαλο για πολλές ομάδες!

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.