MotoGP 2022 - GP Μαλαισίας FP1 & FP2

Brad Binder ταχύτερος όλων, εκτός δεκάδας ο Pecco Bagnaia!

Από τον

Κώστα Γκαζή

21/10/2022

Η πρώτη ημέρα των δοκιμαστικών για το GP της Μαλαισίας κρίθηκε ουσιαστικά στο πρώτο -και στεγνό- session, με τον Brad Binder ταχύτερο, τον Fabio Quartararo έβδομο και τον Francesco Bagnaia μόλις 11^ο. Καθώς τώρα το δεύτερο session ήταν βρεγμένο, ο Pecco Bagnaia έμεινε τελικά εκτός πρώτης δεκάδας για μόλις 0.003 δευτερόλεπτα και τώρα πρέπει να περάσει από τη διαδικασία των Q1!

Η επίδοση του Pecco στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Μαλαισίας θα μπορούσε να κοστίσει στον Ιταλό, που στους τελευταίους αγώνες έκανε τη μεγάλη ανατροπή για να προηγηθεί με 233 βαθμούς στη γενική βαθμολογία, με τον Fabio Quartararo να έπεται, με 219 και τον Aleix Espargaro να βρίσκεται τρίτος με 206 βαθμούς.

Στα στεγνά FP1, ο Brad Binder σημείωσε τον ταχύτερο γύρο με χρόνο 1:59.479, με τον νικητή του προηγούμενου GP στην Αυστραλία, Alex Rins της Suzuki να έρχεται δεύτερος και με τον Marc Marquez τρίτο, να συνεχίζει να εντυπωσιάζει στην επιστροφή του.

Τέταρτος, και πρώτος αναβάτης με Ducati, ήταν ο Enea Bastianini, ενώ η πρώτη πεντάδα έκλεισε με τον έτερο αναβάτη της Suzuki, Joan Mir.

Ο Fabio Quartararo της εργοστασιακής Yamaha ήταν 7^ος, αλλά αν αυτή σας φαίνεται μέτρια απόδοση, ήταν σίγουρα καλύτερη από εκείνη του Pecco, καθώς ο Γάλλος ήταν ο μόνος από τους τρεις πρώτους της γενικής βαθμολογίας που πέρασε άμεσα στα Q2.

H μεγάλη ελπίδα της Ducati για να πάρει επιτέλους Τίτλο Αναβατών μετά τον Casey Stoner, ήταν εκτός δεκάδας στα FP1, και κατόπιν βρέθηκε να παλεύει επικίνδυνα να βελτιώσει τον χρόνο του στο τέλος των FP2, φορώντας slick με την πίστα ακόμα βρεγμένη, δίχως να καταφέρει να βελτιώσει τον χρόνο των FP1. Τουλάχιστον δεν έπεσε, ενώ σειρά για εκείνον έχουν τα Q1. Η πίεση στους ώμους του μεγάλη, και περιμένουμε να δούμε πώς θα τη διαχειριστεί. Στατιστικά μπορεί να κερδίσει τον τίτλο στον αγώνα της Κυριακής, αλλά η αρχή που έκανε την Παρασκευή ήταν κάθε άλλο παρά ελπιδοφόρα. Παρόλα αυτά είναι εν δυνάμει αναστρέψιμη.

Τα λάθη της ομάδας του, για μια ακόμη φορά δεν άφησαν τον Aleix Espargaro να δείξει το καλό του πρόσωπο, με τον Ισπανό να καταλήγει στην… 20^η θέση!

Μίζερη ήταν η πρώτη ημέρα και για τον Pol Espargaro του HRC, που πέρα από τους κακούς του χρόνους πήρε ποινή συν τριών θέσεων από τους αγωνοδίκες, για επικίνδυνη οδήγηση (ο πιο ακριβής όρος είναι “για μη ασφαλή οδήγηση”), καθώς βγήκε χωρίς να κοιτάξει από τα pits και παραλίγο να συγκρουστεί με τον Johann Zarco.

Στα βρεγμένα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά, ταχύτερος όλων απεδείχθη ο Cal Crutchlow της WithU Yamaha RND, με χρόνο 2:05.710, ενώ στο τέλος του session η πίστα είχε ξεκινήσει να στεγνώνει με κάποιους τολμηρούς (ή απελπισμένους όπως ο Pecco) να φορούν slick και να προσπαθούν -δίχως αποτέλεσμα- να βελτιώσουν τους πρωινούς τους χρόνους.

Ακολουθεί η πρώτη δεκάδα αναβατών της Παρασκευής, που είναι αυτούσια εκείνη από τα FP1. Για τα πλήρη συνδυαστικά αποτελέσματα δείτε ΕΔΩ.

1. Brad Binder (Red Bull KTM Factory Racing) – 1:59.479

2. Alex Rins (Team Suzuki Ecstar) + 0.097

3. Marc Marquez (Repsol Honda Team) + 0.144

4. Enea Bastianini (Gresini Racing MotoGP™) + 0.396

5. Joan Mir (Team Suzuki Ecstar) + 0.472

6. Jorge Martin (Prima Pramac Racing) + 0.487

7. Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP™) + 1.064

8. Fabio Di Giannantonio (Gresini Racing MotoGP™) + 1.073

9. Luca Marini (Mooney VR46 Racing Team) + 1.254

10. Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team) + 1.288

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!