MotoGP 2022, GP Ταϊλάνδης, FP2 - Τρία Ducati πρώτα, κι ο Marc Marquez 4ος

Πολλά γλιστρήματα και παράπονα απ’ όλους τους αναβάτες
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/9/2022

Στεγνά ήταν και τα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά στην πίστα της Ταϊλάνδης, με τη Ducati να επαναφέρει το σύνηθες status quo μετά τα FP1, με τους αναβάτες της να καταλαμβάνουν ως συνήθως τις πρώτες θέσεις -τρεις αυτή τη φορά- στα συνδυαστικά αποτελέσματα FP1&FP2, με τον Johann Zarco ταχύτερο όλων, τον Marc Marquez 4ο, και με τον Fabio Quartararo να κλείνει την πρώτη πεντάδα.

Μπορεί τώρα οι καιρικές συνθήκες να ήταν καλές, όμως η πρόγνωση του καιρού δείχνει βροχή για όλη την αυριανή μέρα, όπου θα διεξαχθούν τα τελευταία ελεύθερα και τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά.

Οι αναβάτες μπήκαν αρχικά στην πίστα με τα ίδια ελαστικά που φορούσαν στα FP1, κάνοντας προσομοίωση αγώνα, και μην κυνηγώντας τον απόλυτο χρόνο.

Η στροφή 3 είναι αυτή που μαζεύει σαν μαγνήτης όλες τις πτώσεις, και στα FP2 τον χορό άνοιξε στη συγκεκριμένη στροφή ο Marco Bezecchi, δίχως να τραυματιστεί.

Ο χρόνος περνά, οι αναβάτες μπαίνουν και βγαίνουν στην πίστα, οι χρόνοι παραμένουν απαράλλαχτοι, και στα pits οι ιδρωμένοι αναβάτες κάνουν όλοι το ίδιο νόημα στους μηχανικούς, με την παλάμη να παίζει τον ρόλο της μοτοσυκλέτας, και να κουνιέται κοφτά μπρος-πίσω, υποδηλώνοντας τα κουνήματα από το γλίστρημα του πίσω τροχού.

Η πίστα γλιστράει, με τα φρεσκοβαμμένα κερμπ να αποτελούν πρόβλημα για όλους, με κομμάτια της βαφής να εκτοξεύονται βροχή στην πίστα όποτε περνά από πάνω τους ο πίσω τροχός. Οι αναβάτες δεν μπορούν να βάλουν κάτω τη δύναμη, ο πίσω τροχός γλιστρά και η μοτοσυκλέτα κουνάει.

Ένα μικρό επεισόδιο έχει πρωταγωνιστές τους Quartararo και Marini, με τον Fabio να πιστεύει πως ο Luca ήταν στην αγωνιστική γραμμή πηγαίνοντας αργά, και όντας θυμωμένος περνά τον Ιταλό “φίλερ” καθώς μπαίνουν κι οι δυο τους στα πιτς.

Δεκαέξι λεπτά πριν το τέλος τις πτώσεις στην 3 συνεχίζει ο Cal Crutchlow, ευτυχώς κι αυτός δίχως περαιτέρω παρατράγουδα, ενώ τη σκυτάλη παίρνει 4 λεπτά αργότερα ο DiGia, κι αυτός χωρίς να χτυπήσει, ενώ θα ακολουθούσε ο Darryn Binder, με τα ίδια αποτελέσματα.

Επτά λεπτά πριν το τέλος οι ομάδες τοποθετούν νέα μαλακά ελαστικά στις μοτοσυκλέτες και οι αναβάτες ξεκινούν την προσπάθεια για επίτευξη χρόνου.

Δυστυχώς, μια ακόμα πτώση -αυτή άσχημη με highside- του Crutchlow, η δεύτερη στο session, από τη μια μας θύμισε το παρατσούκλι “τουμπάκιας” που τον ακολουθούσε όταν ο Βρετανός αγωνιζόταν full-time, και από την άλλη η κίτρινη σημαία για το συμβάν έκανε τους αναβάτες να κόψουν ρυθμό, να βρεθούν όλοι μαζί “τρενάκι” και να χάσουμε την ευκαιρία να τους δούμε να σημειώνουν ταχύτερους χρόνους ο ένας μετά τον άλλο.

Τελικά αυτοί που κατάφεραν να αποφύγουν τον συνωστισμό ήταν ο Jorge Martin, ο Pecco Bagnaia και ο Johann Zarco, σημειώνοντας ο ένας μετά τον άλλο ταχύτερους χρόνους, για να αποτελέσουν την πρώτη τριάδα αναβατών στους συνδυασμένους χρόνους των FP1 & FP2.

Με την καρό σημαία να έχει ήδη πέσει, ο Jack Miller έχασε το μπροστινό, ανοίχτηκε πολύ και όταν επέστρεφε στην πίστα παραλίγο να χτυπήσει με τον Marc Marquez, ευτυχώς όμως οι δυο αναβάτες απέφυγαν να έρθουν σε επαφή την τελευταία στιγμή.

Δυστυχώς για ένα ακόμα session οι διεκδικητές του τίτλου Aleix Espargaro και Enea Bastianini δεν κατάφεραν να βρουν τη φόρμα τους, με τον πρώτο να τερματίζει 13ος και με τον δεύτερο στην 11η θέση.

Ακολουθεί το TOP-10 των συνδυαστικών χρόνων σε FP1&FP2 - Για τα αναλυτικά στοιχεία δείτε ΕΔΩ.

1. Johan Zarco, Ducati, 1.30.281

2. Francesco Bagnaia, Ducati

3. Jorge Martin, Ducati

4. Marc Marquez, Honda

5. Fabio Quartararo, Yamaha

6. Jack Miller, Ducati

7. Luca Marini, Ducati

8. Miguel Oliveira, KTM

9. Alex Rins, Suzuki

10. Franco Morbidelli, Yamaha

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.