MotoGP 2022, Misano, FP2: Τέσσερα Ducati στις 4 πρώτες θέσεις
Bastianini ταχύτερος, πέμπτος ο Quartararo
Από τον
Κώστα Γκαζή
2/9/2022
Στα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά του Misano, είχαμε απόλυτη κυριαρχία των μοτοσυκλετών της Ducati, που θύμισε τα δοκιμαστικά του προηγούμενου GP, στην Αυστρία. Ταχύτερος όλων αναδείχθηκε ο Enea Bastianini, με τον πρωτοπόρο στη βαθμολογία Fabio Quartararo στην 5η θέση.
Στην αρχή των FP2 ο Fabio βρέθηκε όπως και στο τέλος των FP1 στην κορυφή των χρόνων με 1.32.264, και όλοι πιστέψαμε πως θα είχαμε μια επανάληψη των πρώτων δοκιμαστικών. Αμ δε.
Οι καιρικές συνθήκες ήταν και πάλι ηλιόλουστες, με αρκετή ζέστη. Πρώτος στον χορό των πτώσεων ήταν ο Johann Zarco, με ένα lowside στην 1 από μπροστινό, δίχως ευτυχώς να τραυματιστεί.
Τριάντα λεπτά πριν το τέλος των FP2, πίσω από τον Quartararo βρισκόταν ο Pecco Bagnaia, τρίτος ήταν ο Jack Miller, τέταρτος ο Michele Pirro και πέμπτος ο Aleix Espargaro.
Και εκεί ο Pecco έβαζε τα δυνατά του για να αντισταθμίσει την ποινή των τριών θέσεων στη σχάρα εκκίνησης, ποινή που δέχθηκε στα FP1 για αργή οδήγηση στην αγωνιστική γραμμή, μάλλον το παράκανε λιγάκι, και είχε μια ανώδυνη πτώση 33 λεπτά πριν το τέλος του session στην 13.
Λίγο αργότερα, ο Aleix Espargaro πέρασε μπροστά από τον Quartararo, με 1.32.177, ενώ εικοσιπέντε λεπτά πριν το τέλος ο Maverick Vinales σημείωσε τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο, χαρίζοντας στην Aprilia το 1-2 στην κορυφή των χρόνων.
Τρίτος αναβάτης που έπεσε στο δεύτερο αυτό session ήταν ο Alex Rins της Suzuki, και αυτός από μπροστινό στην 15, όπου είχαμε κι ένα μικρό επεισόδιο όταν οι κριτές εμπόδισαν τον Ισπανό να κόψει δρόμο για να πάει στα pits κι εκείνος τους έβαλε τις φωνές. Πρόσεχε Alex, γιατί οι ποινές και οι κίτρινες κάρτες καραδοκούν.
Είκοσι λεπτά πριν το τέλος, ο Vinales περνά πρώτος με 1.32.111, ενώ δέκα λεπτά αργότερα, ο Fabio παίρνει ξανά την πρωτιά με 1.31.878.
Πέντε λεπτά περίπου πριν το τέλος, όλοι οι αγωνιζόμενοι έχουν μπει στην πίστα για να ρίξουν τους χρόνους, και εκεί, πέρα από μια επίσης ανώδυνη πτώση του Miguel Oliveira, γίνεται η μεγάλη ανατροπή.
Οι αναβάτες της Ducati γράφουν ο ένας μετά τον άλλον ταχύτερους χρόνους, και στο τέλος των FP2 έχουμε πρώτο τον Enea Bastianini, δεύτερο τον Pecco Bagnaia (πέμπτο δηλαδή με την ποινή), τρίτο τον Jack Miller, και τέταρτο τον Johann Zarco, με το Borgo Panigale να “κλειδώνει” τις πρώτες 4 θέσεις, αφήνοντας πέμπτο τον Fabio Quartararo.
Καλά ήταν τα νέα για τον rookie Kazuki Watanabe που αντικαθιστά τον Joan Mir, με τον Ιάπωνα να κατεβάζει τον χρόνο του, από το 1.37.2940 στο 1.36.0190 –χρησιμοποιώντας και για πρώτη φορά το Ride Height Device της Suzuki. Ο χρόνος αυτός είναι μέσα στο όριο, και παρόλο που είναι ο τελευταίος αναβάτης, 4,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο, τουλάχιστον δεν έχει αποκλειστεί λόγω χρόνου όπως στα FP1.
H ιστορία πίσω από το πορτογαλικό GP, εννοώντας τον αγώνα και όχι την πίστα, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, καθώς ο αγώνας με αυτή την ονομασία έχει διοργανωθεί στο παρελθόν σε διάφορες πίστες, κάποιες εκ των οποίων μάλιστα… εκτός Πορτογαλίας!
Το πρώτο πορτογαλικό GP διοργανώθηκε το 1987 στην πίστα της Jarama στην Ισπανία. Ο λόγος ήταν πως η πορτογαλική πίστα του Estoril που βρίσκεται λίγο έξω από τη Λισσαβόνα δεν ήταν ακόμα έτοιμη να δεχθεί αγώνες, όμως η Πορτογαλία ήθελε έτσι κι αλλιώς τη διοργάνωση ενός πορτογαλικού GP, ακόμα και σε πίστα άλλης χώρας. Η περίεργη αυτή περίπτωση συνεχίστηκε και το 1988, όπου το πορτογαλικό GP διοργανώθηκε στη Jerez, κάτι που κάνει την Πορτογαλία τη μόνη χώρα στην ιστορία που έχει διοργανώσει αγώνες μοτοσυκλέτας κάτω από την πορτογαλική σημαία, και με πορτογαλικό όνομα, σε πίστες… εκτός Πορτογαλίας!
Το 2000 τα GP επέστρεψαν στην Πορτογαλία, αφού το Estoril πιστοποιήθηκε για διεθνείς αγώνες μοτοσυκλέτας. Αυτή ήταν η τρίτη φορά που η Πορτογαλία διοργάνωσε GP με το όνομά της, αλλά η πρώτη στην οποία ο αγώνας πραγματοποιήθηκε στην Πορτογαλία.
Το πορτογαλικό GP συνέχισε να λαμβάνει χώρα στο Estoril μέχρι το 2012, όμως το 2013 η Dorna προτίμησε τη διοργάνωση στην πίστα Circuit of the Americas, με το πορτογαλικό GP να μην πραγματοποιείται.
Πέρασαν αρκετά χρόνια, με το επόμενο πορτογαλικό GP να πραγματοποιείται το 2020, στα χρόνια της COVID-19, στη νεότευκτη πίστα Algarve International Circuit, πιο γνωστή ως πίστα του Portimao, που βρίσκεται στην περιοχή Algarve. Το πρώτο GP στο Portimao διοργανώθηκε μάλιστα χωρίς την παρουσία θεατών, λόγων της πανδημίας, ενώ στη συνέχεια το πορτογαλικό GP καθιερώθηκε στο καλεντάρι του MotoGP, του WorldSBK αλλά και της F1.
Πίσω από τη δημιουργία της εξαιρετικής απ’ όλες τις πλευρές πίστας του Portimao που άνοιξε τις πύλες της στο κοινό το 2008, βρισκόταν ο Paulo Pinheiro, που είχε ξεκινήσει την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως μηχανικός, για να γίνει κατόπιν ο άνθρωπος πίστα από την πίστα της Algarve, κοντά στην πόλη που γεννήθηκε, το Portimao.
O Pinheiro ήταν φανατικός οπαδών των μηχανοκίνητων αθλημάτων, ενώ το 2004 δημιούργησε την αγωνιστική ομάδα Parkalgar Racing Team της οποίας και ήταν Διευθυντής. Η ομάδα είχε κλάδο αυτοκινήτου αλλά και μοτοσυκλέτας, συμμετέχοντας και στην κατηγορία WSSP του WorldSBK, αλλά και σε αγώνες Endurance, με ονόματα όπως των Miguel Oliveira και Eugene Laverty.
Κατά τη θητεία του ως CEO της πίστας, ο Pinheiro ευτύχησε να δει το Portimao να διοργανώνει επιτυχημένους αγώνες MotoGP, WorldSBK & F1, ενώ δυστυχώς έφυγε εξαιρετικά νωρίς, στην ηλικία των 56 ετών, παλεύοντας με μια δύσκολη ασθένεια σε νοσοκομείο του Παρισιού.
Παρά τη μικρή ακόμα θητεία της στις διοργανώσεις MotoGP & F1, η πίστα του Portimao έχει ήδη αναγνωριστεί από όλους ως συγκλονιστική σε σχεδίαση, με old school σχεδίαση, μεγάλες υψομετρικές διαφορές και τυφλές στροφές που εξιτάρουν αγωνιζόμενους και θεατές, ενώ έχει πολύ καλή ροή, δίχως αχρείαστα stop and go που στοχεύουν πιο πολύ στους 4 τροχούς. Τέλος ευνοεί τις προσπεράσεις λόγω μεγάλου πλάτους. Σχεδιάστηκε από το γραφείο Ricardo Pina, Arquitectos, με το κόστος κατασκευής της να φτάνει τα 195 εκατομμύρια ευρώ.