MotoGP 2022, Misano, FP2: Τέσσερα Ducati στις 4 πρώτες θέσεις

Bastianini ταχύτερος, πέμπτος ο Quartararo
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/9/2022
Στα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά του Misano, είχαμε απόλυτη κυριαρχία των μοτοσυκλετών της Ducati, που θύμισε τα δοκιμαστικά του προηγούμενου GP, στην Αυστρία. Ταχύτερος όλων αναδείχθηκε ο Enea Bastianini, με τον πρωτοπόρο στη βαθμολογία Fabio Quartararo στην 5η θέση.
 
Στην αρχή των FP2 ο Fabio βρέθηκε όπως και στο τέλος των FP1 στην κορυφή των χρόνων με 1.32.264, και όλοι πιστέψαμε πως θα είχαμε μια επανάληψη των πρώτων δοκιμαστικών. Αμ δε.
 
Οι καιρικές συνθήκες ήταν και πάλι ηλιόλουστες, με αρκετή ζέστη. Πρώτος στον χορό των πτώσεων ήταν ο Johann Zarco, με ένα lowside στην 1 από μπροστινό, δίχως ευτυχώς να τραυματιστεί.
Τριάντα λεπτά πριν το τέλος των FP2, πίσω από τον Quartararo βρισκόταν ο Pecco Bagnaia, τρίτος ήταν ο Jack Miller, τέταρτος ο Michele Pirro και πέμπτος ο Aleix Espargaro.
 
Και εκεί ο Pecco έβαζε τα δυνατά του για να αντισταθμίσει την ποινή των τριών θέσεων στη σχάρα εκκίνησης, ποινή που δέχθηκε στα FP1 για αργή οδήγηση στην αγωνιστική γραμμή, μάλλον το παράκανε λιγάκι, και είχε μια ανώδυνη πτώση 33 λεπτά πριν το τέλος του session στην 13.
 
Λίγο αργότερα, ο Aleix Espargaro πέρασε μπροστά από τον Quartararo, με 1.32.177, ενώ εικοσιπέντε λεπτά πριν το τέλος ο Maverick Vinales σημείωσε τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο, χαρίζοντας στην Aprilia το 1-2 στην κορυφή των χρόνων.
 
Τρίτος αναβάτης που έπεσε στο δεύτερο αυτό session ήταν ο Alex Rins της Suzuki, και αυτός από μπροστινό στην 15, όπου είχαμε κι ένα μικρό επεισόδιο όταν οι κριτές εμπόδισαν τον Ισπανό να κόψει δρόμο για να πάει στα pits κι εκείνος τους έβαλε τις φωνές. Πρόσεχε Alex, γιατί οι ποινές και οι κίτρινες κάρτες καραδοκούν.
 
Είκοσι λεπτά πριν το τέλος, ο Vinales περνά πρώτος με 1.32.111, ενώ δέκα λεπτά αργότερα, ο Fabio παίρνει ξανά την πρωτιά με 1.31.878.
Πέντε λεπτά περίπου πριν το τέλος, όλοι οι αγωνιζόμενοι έχουν μπει στην πίστα για να ρίξουν τους χρόνους, και εκεί, πέρα από μια επίσης ανώδυνη πτώση του Miguel Oliveira, γίνεται η μεγάλη ανατροπή.
 
Οι αναβάτες της Ducati γράφουν ο ένας μετά τον άλλον ταχύτερους χρόνους, και στο τέλος των FP2 έχουμε πρώτο τον Enea Bastianini, δεύτερο τον Pecco Bagnaia (πέμπτο δηλαδή με την ποινή), τρίτο τον Jack Miller, και τέταρτο τον Johann Zarco, με το Borgo Panigale να “κλειδώνει” τις πρώτες 4 θέσεις, αφήνοντας πέμπτο τον Fabio Quartararo.
 
Καλά ήταν τα νέα για τον rookie Kazuki Watanabe που αντικαθιστά τον Joan Mir, με τον Ιάπωνα να κατεβάζει τον χρόνο του, από το 1.37.2940 στο 1.36.0190 –χρησιμοποιώντας και για πρώτη φορά το Ride Height Device της Suzuki. Ο χρόνος αυτός είναι μέσα στο όριο, και παρόλο που είναι ο τελευταίος αναβάτης, 4,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο, τουλάχιστον δεν έχει αποκλειστεί λόγω χρόνου όπως στα FP1.
 
Ακολουθεί το TOP-10 των FP2
 
ΘΕΣΗΑΝΑΒΑΤΗΣΧΡΟΝΟΣΔΙΑΦΟΡΑ
1Enea BASTIANINI1'31.517 
2Francesco BAGNAIA1'31.6310.114
3Jack MILLER1'31.7020.185
4Johann ZARCO1'31.8370.320
5Fabio QUARTARARO1'31.8430.326
6Maverick VIÑALES1'31.8820.365
7Aleix ESPARGARO1'31.9290.412
8Jorge MARTIN1'32.1660.649
9Marco BEZZECCHI1'32.1910.674
10Franco MORBIDELLI1'32.2420.725

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.