Με τον Bezzecchi να κερδίζει τον αγώνα Sprint το Σάββατο και να είναι αισθητά πιο γρήγορoς απ’ όλους με soft ελαστικά, τόσο σε απόλυτους χρόνους (έκανε ρεκόρ), όσο και σε ρυθμό αγώνα λίγων γύρων όπως του Sprint, έμενε να δούμε αν θα είναι το ίδιο γρήγορος με το medium πίσω ελαστικό και στον μεγαλύτερης διάρκειας αγώνα της Κυριακής.
Στους τελευταίους γύρους του Sprint είδαμε το Yamaha του Quartararo να κερδίζει έδαφος, όπως και το Aprilia του Aleix Espargaro, ενώ και το KTM του Brad Binder έδειξε να αντέχει έως το τέλος, οπότε η μεγαλύτερη διάρκεια του σημερινού αγώνα άφηνε ελπίδες για κάτι περισσότερο από μια “απλή” μάχη μεταξύ Bezzecchi και Bagnaia για την πρώτη θέση. Στο λογαριασμό για σήμερα έπρεπε να βάλουμε και τον Martin, που ξεκινά μεν από πίσω λόγω της πτώσης του στα χρονομετρημένα, όμως τόσο στα ελεύθερα δοκιμαστικά, όσο και στον αγώνα Sprint είχε πολύ δυνατό γυρολόγιο.
Για δεύτερο συνεχόμενο αγώνα, ο Marc Marquez αποφάσισε να μην τρέξει την Κυριακή, λόγω του τραυματισμού του στα πλευρά, που κληρονόμησε σε μία από τις πολλές πτώσεις που είχε την Παρασκευή και το Σάββατο στη Γερμανία και έκανε ακόμα χειρότερη την κατάσταση η σύγκρουση που είχε με τον Bastianini στο Assen εχθές.
Να θυμίσουμε πως μόνο ο Rossi έχει καταφέρει να κερδίσει δύο φορές στη σειρά στο ASSEN, δηλαδή πρόκειται για μια πίστα που παραδοσιακά δημιουργεί εκπλήξεις και δικαίως μάζεψε φέτος 175.000 θεατές.
Η εκκίνηση απέδειξε άλλη μια φορά το πλεονέκτημα των KTM στο… dragster, με τον Binder να φτάνει πρώτος στην Κ1 και πίσω του τον Bagnaia.
Παρά την καλή εκκίνηση ο Bezzechi έμεινε στην τρίτη θέση, ενώ η τραγική εκκίνηση του Quartararo τον ανάγκασε να μπλέξει με το πίσω μπουλούκι, κάτι που με τη σειρά του είχε την “λογική” κατάληξη να πιέσει υπέρμετρα για να πλησιάσει τους πρώτους και να πέσει από γλίστρημα του εμπρός τροχού, παρασύροντας μαζί του τον Zarco (μια πτώση που φυσικά μας έδειξε ο σκηνοθέτης της Dorna μισή ώρα μετά…).
Στο μπλοκάκι με τις πτώσης είχε προλάβει να γράψει το όνομά του ο Miller όταν του γλίστρησε ο εμπρός τροχός και μετά τους Quartararo και Zarco, προστέθηκε και το όνομα του Vinales που εκείνη τη στιγμή ήταν ο ταχύτερος όλων.
Κάπως έτσι στο δέκατο γύρο ο Bagnaia έχοντας προσπεράσει τον Binder οδηγούσε τον αγώνα με τον Binder πίσω του (έχοντας soft ελαστικό στην KTM του) και τρίτο τον Bezzecchi. Πίσω τους στο ένα δευτερόλεπτο διαφορά ήταν η Aprilia του Espargaro με σπασμένο εμπρός δεξί φτερό λόγω επαφής του με τον Marini στην εκκίνηση του αγώνα.
Όλα αυτά ωφέλησαν τον Μartin που άρχισε να κάνει τους ταχύτερους χρόνους εκείνη τη στιγμή και να πλησιάζει τους πρώτους.
Τα πράγματα άρχισαν να αποκτούν ξανά ενδιαφέρον δέκα γύρους πριν το τέλος όπου ο Espargaro και ο Martin μπήκαν σε όλα τα πλάνα και την ίδια στιγμή ο Bezzecchi πέρασε τον Binder, δείχνοντας πως ο αναβάτης της KTM άρχισε να πληρώνει το τίμημα της επιλογής του Soft πίσω ελαστικού.
Τώρα πια ήταν στα χέρια του Bezzecchi και του Espargaro να δώσουν λίγη δράση και πράγματι το έκαναν, με τον Espargaro να απειλεί ανοιχτά τον Binder επτά γύρους πριν το τέλος του αγώνα και τον Bezzecchi να ροκανίζει τη διαφορά του ενός δευτερολέπτου που είχε ο Bagnaia εκείνη τη στιγμή.
Παρά την πίεση του Bezzecchi, ο Bagnaia έδειξε την απαραίτητη ψυχραιμία και με ένα “ρομποτικής” ακρίβειας γυρολόγιο κράτησε σταθερή την απόσταση.
Την ίδια στιγμή ο Binder με ηρωική οδήγηση δεν έδινε ευκαιρίες στον Espargaro να τον περάσει και έτσι φτάσαμε μέχρι τον τελευταίο γύρο όπου έπεσε η καρό σημαία χωρίς να δούμε κάποια ανατροπή της τελευταίας στιγμής.
Άλλη μια νίκη για τον Bagnaia, με τον Bezzecchi να προτιμά τους βαθμούς της δεύτερη θέσης παρά μια “ηρωική” πτώση και στην τρίτη να ανεβαίνει ο... Espargaro γιατί για δεύτερη φορά μέσα σε δύο μέρες ο Binder έφαγε ποινή για οδήγηση εκτός ορίων πίστας!
Πραγματικά άτυχη κατάληξη για τον Νοτιο Αφρικανό που έφτα σε με soft ελαστικό έως το τέλος του αγώνα.
