MotoGP 2023, Αυστραλία, PR - Το 1-2 η KTM με Binder και Miller, σε μπελάδες ξανά ο Bagnaia

Το δράμα των Ιαπώνων συνεχίζεται καθώς η ταχύτερη ιαπωνική μοτοσυκλέτα είναι αυτή του Rins στην δωδέκατη θέση

motomag MotoGP 2023, Αυστραλία, PR, Ταχύτερος ο Binder, σε μπελάδες ο Bagnaia

Από τον

Γιάννη Τσινάβο

20/10/2023

Έκπληξη με πορτοκαλί χρώμα στα PR για το GP της Αυστραλίας, καθώς ο Brad Binder της Red Bull KTM Factory Racing ήταν ταχύτερος όλων στο PR της Παρασκευής, μπροστά από τον teammate του Jack Miller, με τον Maverick Viñales (Aprilia Racing), να σημειώνει τον τρίτο χρόνο. Όσον αφορά τη μάχη του τίτλου, ο Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team), θα πρέπει να περάσει από το Q1 καθώς ολοκλήρωσε την προσπάθεια του στην ενδέκατη θέση , με τον Jorge Martin (Prima Pramac Racing), να τερματίζει τέταρτος.

Με τα βλέμματα όλων να βρίσκονται στους δύο μονομάχους του τίτλου Bagnaia και Martin, ξεκίνησε η διαδικασία του PR στην πίστα του Philip Island. Η απογευματινή περίοδος της Παρασκευής -θυμίζουμε τη διαφορά ώρας που έχουμε με την Αυστραλία- είχε μεγάλη σημασία καθώς θα βλέπαμε ποιοι αναβάτες θα περνούσαν στο Q2, έχοντας ένα πλεονέκτημα σε σχέση με αυτούς που θα πρέπει να παλέψουν από τo Q1. Με γνώμονα όλα αυτά οι περισσότεροι αναβάτες τοποθέτησαν στις μοτοσυκλέτες τους τη μαλακή γόμα ώστε να σημειώσουν έναν χρόνο που θα τους έφερνε στην πρώτη δεκάδα. Το μόνο απρόοπτο που διατάραξε την διαδικασία ήταν δύο μεγάλα πτηνά της τοπικής πανίδας τα οποία έκαναν την βόλτα τους στην πίστα με αποτέλεσμα να βγει για λίγο η κόκκινη σημαία ώστε να απομακρυνθούν.

Πολύ καλό ξεκίνημα στην Αυστραλία έκαναν οι Binder, Miller, Viñales οι οποίοι έδειχναν πως έχουν βρει με το καλημέρα το σωστό set-up των μοτοσυκλετών τους. Λίγο αργότερα σε αυτή την παρέα θα έμπαινε και ο Aleix Espargaro (Aprilia Racing), με τον Ισπανό να ανεβαίνει προσωρινά στην πρώτη θέση. Με τις Aprilia να κρατούν την πρωτοπορία δέκα λεπτά πριν τη λήξη της διαδικασίας, είδαμε την αντεπίθεση της Ducati και συγκεκριμένα των αναβατών της Prima Pramac Racing, με τους Jorge Martin και Johann Zarco να κατεβάζουν τους χρόνους. Ωστόσο το ιταλικό πάρτυ θα χαλούσαν λίγο αργότερα οι δύο αναβάτες της KTM. Στα τελευταία λεπτά της διαδικασίας ο Binder κατεβάζοντας συνεχώς τους χρόνους κατάφερε να βρεθεί στην πρώτη θέση, με τον αναβάτη της KTM να είναι ο μόνος που κατέβηκε κάτω από το 1:28, καθώς σημείωσε χρόνο 1:27.943. Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο teammate τού Miller, με τον τοπικό ήρωα να καταφέρνει στο τέλος να βρεθεί πίσω από τον Binder. Την τριάδα συμπλήρωσε ο Viñales, ο οποίος μετά τον εξαιρετικό αγώνα που έκανε στην Ινδονησία δείχνει δυνατός και στην Αυστραλία.

Τέταρτος ήταν ο Martin, με τον Ισπανό να αποκτά ένα σαφές προβάδισμα σε σχέση με τον αντίπαλο του στη μάχη του τίτλου, Bagnaia. Στην πέμπτη θέση συναντάμε τον Pol Espargaro (GASGAS Factory Racing Tech3), ο οποίος δείχνει σιγά σιγά να επανέρχεται σε ανταγωνιστικό ρυθμό μετά τον σοβαρό τραυματισμό του. Μία θέση πιο πίσω στην έκτη τερμάτισε ο Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team), με τον Fabio Di Giannantonio (Gresini Racing MotoGP), να ολοκληρώνει την προσπάθεια του στην έβδομη θέση. Στην όγδοη θέση βρίσκουμε την πρώτη εργοστασιακή Ducati του Enea Bastianini, με τους Espargaro και Zarco να τερματίζουν στο PR, στην ένατη και δέκατη θέση αντίστοιχα.

Από την άλλη ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team), όπως και στην Ινδονησία δεν ξεκίνησε καλά με τον Ιταλό να ολοκληρώνει την προσπάθεια του στην ενδέκατη θέση και να είναι αναγκασμένος να περάσει από το Q1. Στην δωδέκατη θέση συναντάμε την “καλύτερη” ιαπωνική μοτοσυκλέτα αυτή της LCR Honda, με τον Alex Rins να δείχνει σημάδια αγωνιστικής επιστροφής μετά από τον τραυματισμό στο πόδι του. Όσον αφορά τον Marc Marquez (Repsol Honda), τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο, ο Ισπανός είχε δύο πτώσεις στο FP1 και μία στο PR, με την φράση "zero expectations" -μηδενικές προσδοκίες- την οποία είπε την Πέμπτη να τα λέει όλα για το πως θα κυλήσει το GP στην Αυστραλία για τον ίδιο. Ο Ισπανός αναβάτης της Honda τερμάτισε στην δέκατη έκτη θέση με τον Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP), να τον ακολουθεί μία θέση πιο πίσω στην δέκατη έβδομη.

Μετά το τέλος της διαδικασίας οι οργανωτές ανακοίνωσαν πως θα υπάρξει αλλαγή στο πρόγραμμα λόγω των κακών καιρικών συνθηκών που προβλέπονται για την Κυριακή 22 Οκτωβρίου. Ο αγώνας της Κυριακής μεταφέρεται το Σάββατο 21 Οκτωβρίου στις 15:10 τοπική ώρα Αυστραλίας -07:10 ώρα Ελλάδας-, με τον Sprint Race αγώνα να διεξάγεται την Κυριακή 22 Οκτωβρίου στις 14:00 τοπική ώρα Αυστραλίας -06:00 ώρα Ελλάδας-, εφόσον το επιτρέψουν οι καιρικές συνθήκες.

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_682

Race News

Επικαιρότητα

Paulo Pinheiro - Απεβίωσε ο άνθρωπος πίσω από την πίστα του Portimao

Ο Pinheiro έδωσε νέα πνοή στο όραμα των Πορτογάλων για το δικό τους GP

Από τον

Κώστα Γκαζή

11/7/2024

Σε ιδιαίτερα νεαρή ηλικία απεβίωσε ο CEO του Autodromo Internacional do Algarve, ο άνθρωπος που ήταν η κινητήρια δύναμη πίσω από τη δημιουργία της εξαιρετικής πίστας του Portimao, φέρνοντας με αυτό τον τρόπο το MotoGP, το WorldSBK και την F1 στην Πορτογαλία.

H ιστορία πίσω από το πορτογαλικό GP, εννοώντας τον αγώνα και όχι την πίστα, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, καθώς ο αγώνας με αυτή την ονομασία έχει διοργανωθεί στο παρελθόν σε διάφορες πίστες, κάποιες εκ των οποίων μάλιστα… εκτός Πορτογαλίας!

Το πρώτο πορτογαλικό GP διοργανώθηκε το 1987 στην πίστα της Jarama στην Ισπανία. Ο λόγος ήταν πως η πορτογαλική πίστα του Estoril που βρίσκεται λίγο έξω από τη Λισσαβόνα δεν ήταν ακόμα έτοιμη να δεχθεί αγώνες, όμως η Πορτογαλία ήθελε έτσι κι αλλιώς τη διοργάνωση ενός πορτογαλικού GP, ακόμα και σε πίστα άλλης χώρας. Η περίεργη αυτή περίπτωση συνεχίστηκε και το 1988, όπου το πορτογαλικό GP διοργανώθηκε στη Jerez, κάτι που κάνει την Πορτογαλία τη μόνη χώρα στην ιστορία που έχει διοργανώσει αγώνες μοτοσυκλέτας κάτω από την πορτογαλική σημαία, και με πορτογαλικό όνομα, σε πίστες… εκτός Πορτογαλίας!

Το 2000 τα GP επέστρεψαν στην Πορτογαλία, αφού το Estoril πιστοποιήθηκε για διεθνείς αγώνες μοτοσυκλέτας. Αυτή ήταν η τρίτη φορά που η Πορτογαλία διοργάνωσε GP με το όνομά της, αλλά η πρώτη στην οποία ο αγώνας πραγματοποιήθηκε στην Πορτογαλία.

Το πορτογαλικό GP συνέχισε να λαμβάνει χώρα στο Estoril μέχρι το 2012, όμως το 2013 η Dorna προτίμησε τη διοργάνωση στην πίστα Circuit of the Americas, με το πορτογαλικό GP να μην πραγματοποιείται.

Πέρασαν αρκετά χρόνια, με το επόμενο πορτογαλικό GP να πραγματοποιείται το 2020, στα χρόνια της COVID-19, στη νεότευκτη πίστα Algarve International Circuit, πιο γνωστή ως πίστα του Portimao, που βρίσκεται στην περιοχή Algarve. Το πρώτο GP στο Portimao διοργανώθηκε μάλιστα χωρίς την παρουσία θεατών, λόγων της πανδημίας, ενώ στη συνέχεια το πορτογαλικό GP καθιερώθηκε στο καλεντάρι του MotoGP, του WorldSBK αλλά και της F1.

Πίσω από τη δημιουργία της εξαιρετικής απ’ όλες τις πλευρές πίστας του Portimao που άνοιξε τις πύλες της στο κοινό το 2008, βρισκόταν ο Paulo Pinheiro, που είχε ξεκινήσει την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως μηχανικός, για να γίνει κατόπιν ο άνθρωπος πίστα από την πίστα της Algarve, κοντά στην πόλη που γεννήθηκε, το Portimao.

O Pinheiro ήταν φανατικός οπαδών των μηχανοκίνητων αθλημάτων, ενώ το 2004 δημιούργησε την αγωνιστική ομάδα Parkalgar Racing Team της οποίας και ήταν Διευθυντής. Η ομάδα είχε κλάδο αυτοκινήτου αλλά και μοτοσυκλέτας, συμμετέχοντας και στην κατηγορία WSSP του WorldSBK, αλλά και σε αγώνες Endurance, με ονόματα όπως των Miguel Oliveira και Eugene Laverty.

Κατά τη θητεία του ως CEO της πίστας, ο Pinheiro ευτύχησε να δει το Portimao να διοργανώνει επιτυχημένους αγώνες MotoGP, WorldSBK & F1, ενώ δυστυχώς έφυγε εξαιρετικά νωρίς, στην ηλικία των 56 ετών, παλεύοντας με μια δύσκολη ασθένεια σε νοσοκομείο του Παρισιού.

Παρά τη μικρή ακόμα θητεία της στις διοργανώσεις MotoGP & F1, η πίστα του Portimao έχει ήδη αναγνωριστεί από όλους ως συγκλονιστική σε σχεδίαση, με old school σχεδίαση, μεγάλες υψομετρικές διαφορές και τυφλές στροφές που εξιτάρουν αγωνιζόμενους και θεατές, ενώ έχει πολύ καλή ροή, δίχως αχρείαστα stop and go που στοχεύουν πιο πολύ στους 4 τροχούς. Τέλος ευνοεί τις προσπεράσεις λόγω μεγάλου πλάτους. Σχεδιάστηκε από το γραφείο Ricardo Pina, Arquitectos, με το κόστος κατασκευής της να φτάνει τα 195 εκατομμύρια ευρώ.