MotoGP 2023, Catalunya, PR - Ρεκόρ πίστας από A. Espargaro, οι αναβάτες Honda και Yamaha στις 6 τελευταίες θέσεις!

Η Ευρώπη στο προσκήνιο, με την Ιαπωνία και τρεις Παγκόσμιους Πρωταθλητές στα τάρταρα
Aleix Espargaro
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/9/2023

Είχαμε συνηθίσει στους τελευταίους αγώνες να βλέπουμε τους αναβάτες των ιαπωνικών εργοστασίων να υποφέρουν, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό, που να τερματίζουν στις 6 τελευταίες θέσεις οποιονδήποτε δοκιμαστικών! Σε αντιδιαστολή με την Ασία, η Ευρώπη είναι σταθερά στην κορυφή, με την Aprilia να δείχνει ικανή για τη νίκη στη Βαρκελώνη, ειδικά με τον άπιαστο την 1η μέρα Aleix Espargaro που σημείωσε νέο ρεκόρ πίστας.

Ας δούμε όμως την εξέλιξη των PR (νέο όνομα για τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά P1 της Παρασκευής) από την αρχή τους.

Δεν έχουν περάσει δέκα λεπτά από την έναρξη των PR, και ο Takaaki Nakagami εγκαταλείπει προσωρινά την πίστα με μηχανική βλάβη.

Η πίστα είναι στεγνή και ο καιρός συνεχίζει καλός, με τον Miguel Oliveira να βρίσκεται στην κορυφή αρχικά, με 1:40.345. Από κοντά του ο Vinales, ο Binder, ο Bezzecchi και ο Zarco. Νωρίς είναι όμως ακόμα και το αποτέλεσμα αναμένεται να αλλάξει δραματικά στα επόμενα δεκάλεπτα, όταν μπουν φρέσκα μαλακά ελαστικά.

Είκοσι λεπτά μετά την έναρξη του session, ταχύτερος αναβάτης είναι ο Fabio Di Giannantonio με 1:30

Pecco Bagnaia

Στα μισά του χρόνου, πρώτος έχει περάσει ο Pecco Bagnaia με 1:40.149, με δεύτερο τον Digia και τρίτο τον Aleix Espargaro που είναι ο μόνος αναβάτης μέχρι στιγμής που έχει κάνει χρόνο 1:39, στα FP1.

Marc Marquez

Οι αναβάτες των Yamaha και Honda βρίσκονται από την 13η θέση και πίσω, με τον Marc Marquez να είναι... τελευταίος, 1,765 δευτερόλεπτα πίσω από τον Pecco!

Ο Maverick γλιτώνει την πτώση από ένα τρελό κούνημα της μοτοσυκλέτας του την τελευταία στιγμή καθώς πιέζει για χρόνο, όμως ο Raul Fernandez δεν γλιτώνει, καταλήγοντας στα χαλίκια, ευτυχώς χωρίς να τραυματιστεί.

Η πρωτιά περνά στα χέρια του Maverick με 1:40.095, με τα Aprilia και Ducati να δείχνουν τα φαβορί μέχρι στιγμής, και με τον Binder της ΚΤΜ έτοιμο να κάνει την έκπληξη. Αντίθετα, ο Jack Miller δεν μπορεί ακόμα να βρει ρυθμό, και βρίσκεται μόλις στην 17η θέση.

Δεκάξι λεπτά πριν το τέλος, ο Johann Zarco βάζει φρέσκα ελαστικά και περνά εκείνος πρώτος, με 1:40.061, χρόνο που βελτιώνει στο καπάκι, "γράφοντας" 1:40.047.

Σειρά έχει ο Digia, που γράφει τον καλύτερο χρόνο της ημέρας μέχρι στιγμής, ενώ είναι και ο πρώτος που φτάνει το 1:39 το απόγευμα, με 1:30.621.

Την απάντηση δίνει ο Maverick με 1:39.594, ενώ λίγα δευτερόλεπτα μετά τον περνά ο Aleix με 1:39.389, που είχε πάρει την pole εδώ το 2022.

Κι έρχεται ο Zarco να γράψει ταχύτερο χρόνο, με 1:39.257, με τον Γάλλο να αφήνει μέχρι στιγμής πίσω του τον ομόσταυλο του Jorge Martin (10ος μέχρι στιγμής) μαζί με όλους τους υπόλοιπους αναβάτες.

Η πρωτιά περνά στον Vinales και πάλι, με 1:39.048, με τον Ισπανό να είναι έτοιμος να κατέβει στο 1:38!

Δύο λεπτά πριν την καρό σημαία και στην πίστα επικρατεί χαμός, με Moto3 καταστάσεις, όπου οι αναβάτες προσπαθούν να εκμεταλλευθούν το slip-streaming αλλά παράλληλα να μη βοηθήσουν οι ίδιοι κάποιον άλλο αναβάτη που τους ακολουθεί.

Aleix Espargaro

Και έρχεται ένας φανταστικός Aleix Espargaro να σημειώσει νέο ρεκόρ πίστας, με χρόνο 1:38.686, μην αφήνοντας κανένα περιθώριο στους υπόλοιπους να τον αμφισβητήσουν, ενώ μια κίτρινη σημαία λόγω της εγκατάλειψης του Marini από βενζίνη ή μηχανικό πρόβλήμα ακυρώνει και αρκετούς γρήγορους γύρους -κανένας όμως ταχύτερος από του Aleix.

Aprilia και Ducati λοιπόν στις πρώτες 5 θέσεις, με τον Brad Binder πρώτο αναβάτη του Pierer Group στην 6η θέση.

Fabio Quartararo

Και οι Ιάπωνες; Καταστροφή, αφού κατέλαβαν τις 6... τελευταίες θέσεις! Quartararo και Morbidelli στις θλέσεις 17 και 18, με Marc Marquez 19ο, ακολοθούμενοι από Nakagami, Lecuona και Mir -ναι, ο Mir πίσω από τον Lecuona!

Η πρώτη δεκάδα έχει ως εξής:

1. Aleix Espargaro
2. Maverick Vinales
3. Francesco Bagnaia
4. Johann Zarco
5. Brad Binder
6. Alex Marquez
7. Marco Bezzecchi
8. Fabio Di Giannantonio
9. Enea Bastianini
10. Jorge Martin

Για τα αναλυτικά αποτελέσματα δείτε ΕΔΩ.

Ετικέτες

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα
MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες