MotoGP 2023, Ινδία-Buddh, PR - O Luca Marini ταχύτερος και… όλοι μέσα στην αμμοπαγίδα της 1

Πολλά τα θύματα της πρώτης στροφής της πίστας, με εξόδους και πτώσεις στους γρήγορους γύρους
Luca Marini, Budh
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

22/9/2023

Πρωταγωνιστής των πρώτων χρονομετρημένων δοκιμαστικών στη Buddh ήταν… η πρώτη στροφή, όπου έγινε το έλα να δεις από εξόδους και πτώσεις στην αμμοπαγίδα, καθώς σχεδόν μετά από κάθε ταχύτερο προσωπικό γύρο, ο αναβάτης είχε και εκδρομή στην άμμο. Εν τέλει, οι χρόνοι έπεσαν για πρώτη φορά στο 1:44, με τον Luca Marini να αποδεικνύεται ελάχιστα ταχύτερος από τον δεύτερο Jorge Martin, με τη Ducati να κάνει το 1-2.

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Η μέρα οδεύει προς το τέλος της, με τον ήλιο να έχει πέσει χαμηλά λόγω και της καθυστέρησης που είχαμε στην Moto3. Οι αναβάτες έχουν στη διάθεση τους 110 λεπτά για τα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά, μεγαλύτερος χρόνος από ότι συνήθως, όπως προβλέπεται για την πρώτη δοκιμή σε νέες πίστες.

Μετά τα ελεύθερα δοκιμαστικά οι δυσκολίες στα φρένα της 1 συνεχίζονται και στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά, με αρκετούς αναβάτες να μην μπορούν να σταματήσουν και να βγαίνουν στην αμμοπαγίδα, είτε παραμένοντας όρθιοι, είτε πέφτοντας.

Ο αναβάτης που ξεκινά τις πτώσεις είναι ο Miller -στην 1 πού αλλού-, ο οποίος κατόπιν φωνάζει και χειρονομεί στους κριτές που παλεύουν να τον... ξεκολλήσουν από την άμμο. Ίδια ιστορία και με τον Aleix, ο οποίος μπορεί να μην πέφτει αλλά με τη φόρα που έχει φτάνει στο τέλος της αμμοπαγίδες λίγο πριν το φράγμα αέρα! Κι εκείνος έχει νεύρα, με τους κριτές να ακούνε τα σχολιανά τους...

Πενήντα λεπτά πριν το τέλος, η πρώτη πεντάδα -με χρησιμοποιημένα ελαστικά- έχει ως εξής: Aleix Espargaro, 1:46.182, Jorge Martin, Marco Bezzecchi, Fabio di Giannantonio και Joan Mir. Νωρίς είναι ακόμα, οι αγωνιζόμενοι προσπαθούν να βρουν τον δρόμο τους στη νέα πίστα, ενώ όλα προβλέπεται να αλλάξουν μέχρι το τέλος των PR.

Εικοσιπέντε λεπτά μετά την έναρξη του session, ο Bezzecchi βρίσκει κάποια δέκατα, γράφοντας νέο ταχύτερο γύρο για τα PR με 1:45.993, ο δεύτερος αναβάτης που πέφτει στο 1:45, μετά τον Martin στα FP1 -με τον Ισπανό να έχει γυρίσει ελαφρώς ταχύτερα.

Τριάντα τέσσερα λεπτά πριν το τέλος, ο "Martinator" σημειώνει τον καλύτερο χρόνο της ημέρας -και της ιστορίας του MotoGP- με 1:45.672.

Επόμενο θύμα της 1, ο Luca Marini, που δείχνει να έχει γλιτώσει τα χειρότερα μετά από αποτυχημένο φρενάρισμα, όμως πλαγιάζει ελαφρώς τη μοτοσυκλέτα του στον διάδρομο διαφυγής, ο οποίος δεν κρατάει και έχει και σκόνη, και πέφτει με... 5 χλμ/ώρα.

Και η μεγάλη ευθεία της Buddh συνεχίζει να πιάνει αδιάβαστους τους αναβάτες του MotoGP, με τον Pirro να καταλήγει κι αυτός στο τέρμα της αμμοπαγίδας, δίχως να πέσει, οργώνοντας την άμμο.

Δεκαέξι λεπτά πριν το τέλος, και ο Maverick Vinales κατεβάζει κι άλλο τον καλύτερο χρόνο, με 1:45.361, μην μπορώντας όμως να φρενάρει κατόπιν στην 1, για να καταλήξει κι αυτός στην αμμοπαγίδα, δίχως να πέσει. Γενικά, οι περισσότεροι αναβάτες που σημειώνουν τον καλύτερο χρόνο τους, κατόπιν αδυνατούν να φρενάρουν στην 1...

Στο δεκαπεντάλεπτο πριν το τέλος του session, η πρώτη πεντάδα απαρτίζεται από τους Vinales, Martin, Mir (!), Marini και... Morbidelli! O Quartararo είναι 10ος, και ο Marc Marquez 14ος, ενώ καλύτερα τοποθετημένο ΚΤΜ είναι ο Brad Binder στην... 19η θέση! Ο Bagnaia είναι 12ος.

Επόμενος αναβάτης που σημειώνει ρεκόρ είναι ο Bezzecchi, 13 λεπτά πριν το τέλος, με χρόνο 1:45.246, ενώ κατόπιν... τι άλλο... δεν μπορεί να φρενάρει στην 1.

Στο δεκάλεπτο πριν το τέλος, εντυπωσιακές είναι οι επιδόσεις του Quartararo που περνά 2ος, και του Marc Marquez που περνά 5ος, όμως ακόμα δεν έχει ξεκινήσει η... λύσσα με τα φρέσκα ελαστικά.

Ο Πρωταθλητής του 2022 και πρωτοπόρος στη βαθμολογία μέχρι στιγμής Pecco Bagnaia δεν δείχνει να βρίσκει τον καλό του εαυτό, έχει μια τρομακτική στιγμή με ένα απότομο γλίστρημα πίσω, και 8 λεπτά πριν το τέλος είναι μόλις... 18ος. Βιάσου Pecco!

Εφτά λεπτά πριν την καρό σημαία, και ξεκινά το time attack, με φρέσκα μαλακά ελαστικά. Προσοχή στην 1 παιδιά!

Τέσσερα λεπτά πριν το τέλος, και ο Jorge Martin είναι ο πρώτος αναβάτης που πέφτει στο 1:44, με 1:44.790, βγαίνοντας φυσικά κατόπιν στην αμμοπαγίδα, χωρίς όμως πτώση.

Πέμπτος ανεβαίνει ο Bagnaia, που αμέσως... υποβιβάζεται μια θέση πιο πίσω από τον Aleix, που με τη δεύτερη θέση του γίνεται ο δεύτερος αναβάτης στο 1:44. Ποιος είναι τρίτος 1 λεπτό πριν το τέλος; Ο Marc Marquez!

Τριάντα δευτερόλεπτα πριν το τέλος και ο Luca Marini περνά εκείνος πρώτος για μόλις 0,008 δευτερόλεπτα από τον Martin.

Η καρό σημαία πέφτει ταυτόχρονα με κίτρινη σημαία, λόγω της 2ης σημερινής πτώσης του Nakagami.

Κι εκεί που νομίζουμε πως όλα έχουν τελειώσει, ο Brad Binder καταφέρνει να σημειώσει τον 4ο καλύτερο χρόνο, για να φάει όμως στο καπάκι ακύρωση του χρόνου του λόγω υπέρβασης των ορίων της πίστας, και να παραμείνει εκτός δεκάδας.

Αξίζει να σημειωθεί πως οι προβλέψεις για κατάρριψη του ρεκόρ ταχύτητας στην ινδική πίστα δεν δείχνουν να επαληθεύονται, καθώς η στροφή πριν τη μεγάλη ευθεία είναι κλειστή, ενώ κλειστή είναι και η ένα, με τους αναβάτες να κινδυνεύουν συνεχώς με έξοδο στην άμμο όταν αργούν στα φρένα. Παράλληλα, άσχημη εικόνα προκαλεί η έλλειψη θεατών την Παρασκευή, με λίγους σκόρπιους Ινδούς φίλους του αθλήματος να βρίσκονται διάσπαρτοι στις κερκίδες της πίστας...

Στο τέλος των πρώτων χρονομετρημένων δοκιμαστικών, η πρώτη δεκάδα έχει ως εξής:

1. Luca Marini, Ducati, 1:44.782

2. Jorge Martin, Ducati

3. Aleix Espargaro, Aprilia

4. Marc Marquez, Honda

5. Marco Bezzecchi, Ducati

6. Maverick Vinales, Aprilia

7. Francesco Bagnaia, Ducati

8. Fabio Quartararo, Yamaha

9. Johann Zarco, Ducati

10. Joan Mir, Honda

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες