MotoGP 2023, Κατάρ, FP1 - Ταχύτερος ο Martin, όμως ο Bagnaia δείχνει να έχει πολλά αποθέματα...

Εφιαλτικό session για τη Honda, με τους 4 αναβάτες της να καταλαμβάνουν τις 4 τελευταίες θέσεις της κατάταξης
MotoGP 2023, Qatar, FP1
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

17/11/2023

Τα πρώτα δοκιμαστικά του Κατάρ ξεκινούν με πολλή σκόνη στην πίστα του Losail που έχει στρωθεί με νέο ασφαλτοτάπητα -και έχει αλλαγμένη την ευθεία τερματισμού-, σκόνη που ευθύνεται για δυο πτώσεις πρωτοκλασάτων αναβατών με το καλημέρα, με τον Aleix Espargaro να ανοίγει τον χορό και με τον Alex Marquez να τον ακολουθεί, ευτυχώς χωρίς να χτυπήσει κανείς τους.

Στους αρχικούς γύρους η πρώτη θέση όπως είναι φυσικό αλλάζει συνεχώς χέρια, παίρνοντας από τον Jorge Martin στον Fabio Digiannantonio, στον Enea Bastianini, στον Pecco Bagnaia, με τον τελευταίο να "γράφει" 1:57.936.

Κύρια θέματα στο GP του Κατάρ, η ενδοοικογενειακή μάχη των Bagnaia-Martin για τον τίτλο, η πιθανή μετακίνηση του Luca Marini στη Honda, αλλά και ο θυμός όλων για τον κανονισμό περί χαμηλής πίεσης ελαστικών που πιθανώς να κρίνει το Πρωτάθλημα. Ο Alex Rins συνεχίζει τον μακρύ δρόμο της ανάρρωσης, με τον Iker Lecuona να παίρνει τη θέση του εδώ, ενώ παρατηρούμε την ΚΤΜ να έχει φέρει νέο αεροδυναμικό βοήθημα / αεροτομή για την ουρά της RC16.

Να σημειωθεί πως μαθηματικά ο Bagnaia μπορεί να κερδίσει τον τίτλο στο Qatar -δύσκολο έως αδύνατο να χάσει 23 βαθμούς ο Martin στο Losail-, με τον αναβάτη της Prima Pramac Martin να έχει πιθανότητες μόνο στον τελευταίο αγώνα, στη Valencia, ΑΝ όλα πάνε καλά για εκείνον και στους δύο αγώνες.

Είκοσι λεπτά πριν το τέλος των FP1 οι 4 πρώτες μοτοσυκλέτες ανήκουν στη Ducati με τους Bagnaia, Bastianini, Digianantonio και Martin, με 5ο τον... Franco Morbidelli της Yamaha!

Δεκαεπτά λεπτά πριν την καρό σημαία, έξοδο στα χαλίκια έχει ο Marco Bezzecchi, δίχως όμως να πέσει.

Πλησιάζοντας το δεκάλεπτο, πρώτος περνά ο Fabio Di Giannantonio με 1:57.475, ενώ αμέσως μετά ο Aleix Espargaro καταφέρνει να γράψει τον 4ο ταχύτερο χρόνο, φέρνοντας την Aprilia RS GP στο προσκήνιο.

Ο Digia συνεχίζει να γυρίζει γρήγορα, ρίχνοντας θεαματικά τον χρόνο του, για να περάσει τη γραμμή του τερματισμού στο 1:56.830, ο πρώτος αναβάτης στο 1:56.

Δεύτερος περνά ο Alex Marquez, με τον αδερφό του να βρίσκεται μόλις... 16ος, και με τον Quartararo στην 18η θέση.

Με φρέσκο ελαστικό στον πίσω τροχό πολλοί αναβάτες ξεκινούν να γράφουν γρήγορους γύρους, αναβάτες όπως ο Maverick Vinales, όσο και ο Jorge Martin, ο Miguel Oliveira, ο Augusto Fernandez, κλπ., με την κατάταξη να αλλάζει ταχύτατα.

Στο τελευταίο πεντάλεπτο έχουμε πτώση του Augusto Fernandes, ενώ λίγο πριν ο Jorge Martin γράφει νέο ταχύτερο γύρο όλων με 1:56.393. Φυσικά οι χρόνοι αυτοί θα πέσουν δραματικά το βράδυ, με τις χαμηλότερες θερμοκρασίες, με το ρεκόρ ταχύτερου γύρου να είναι 1m 52.772, ρεκόρ που είχε πετύχει ο Pecco το 2021.

Από τους αναβάτες ιαπωνικών μοτοσυκλετών ο Morbidelli συνεχίζει να εντυπωσιάζει στο Losail, κατέχοντας αυτή τη στιγμή τον 2ο ταχύτερο γύρο!

Λίγο πριν λήξει ο χρόνος, ο Johann Zarco έρχεται από το πουθενά (18ος) για να σημειώσει τον 2ο ταχύτερο χρόνο, με την Prima Pramac να έχει για την ώρα το 1-2, ενώ Bezzecchi και Pol Espargaro έχουν μια… “τρυφερή” στιγμή καθώς στην προσπάθεια τους για επίτευξη χρόνου παραλίγο να έχουν επαφή, με τον Bezzecchi κατόπιν να πλησιάζει τον Pol που ετοιμάζεται για εξάσκηση εκκίνησης και να του… χτυπά επανειλημμένα τον πίσω τροχό με τον μπροστινό τροχό της μοτοσυκλέτας του! Ευτυχώς ο Pol δεν “τσίμπησε” και δεν είχαμε συνέχεια τουε επεισοδίου.

Τα πρώτα δοκιμαστικά ήταν πραγματικός εφιάλτης για τους αναβάτες της Honda, με ταχύτερο όλων τον Joan Mir στην 19η θέση, ενώ οι 4 τους καταλαμβάνουν τις… 4 τελευταίες θέσεις του session.

Και μια λεπτομέρεια που έχει μεγάλη σημασία. Ο Pecco Bagnaia παρέμεινε ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ SESSION με σκληρή γόμα ελαστικών, κι έτσι ο 3ος ταχύτερο χρόνος του έχει άλλο αέρα, και δείχνει πως ο Πρωταθλητής του 2022 έχει προβάδισμα από τον Martin που δεν μπόρεσε να απομακρυνθεί με πιο μαλακές γόμες, δείχνοντας απογοητευμένος στα pits...

Ακολουθεί η κατάταξη των FP1

ΘΕΣΗ ΑΝΑΒΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑ
1 Jorge Martin Pramac Ducati (GP23)
2 Johann Zarco Pramac Ducati (GP23)
3 Francesco Bagnaia Ducati Lenovo (GP23)
4 Raul Fernandez RNF Aprilia (RS-GP22)
5 Franco Morbidelli Monster Yamaha (YZR-M1)
6 Luca Marini Mooney VR46 Ducati (GP22)
7 Aleix Espargaro Aprilia Factory (RS-GP23)
8 Fabio Di Giannantonio Gresini Ducati (GP22)
9 Pol Espargaro Tech3 GASGAS (RC16)
10 Brad Binder Red Bull KTM (RC16)
11 Fabio Quartararo Monster Yamaha (YZR-M1)
12 Maverick Viñales Aprilia Factory (RS-GP23)
13 Jack Miller Red Bull KTM (RC16)
14 Augusto Fernandez Tech3 GASGAS (RC16)*
15 Miguel Oliveira RNF Aprilia (RS-GP22)
16 Alex Marquez Gresini Ducati (GP22)
17 Enea Bastianini Ducati Lenovo (GP23)
18 Marco Bezzecchi Mooney VR46 Ducati (GP22)
19 Joan Mir Repsol Honda (RC213V)
20 Marc Marquez Repsol Honda (RC213V)
21 Iker Lecuona LCR Honda (RC213V)
22 Takaaki Nakagami LCR Honda (RC213V)

Επίσημα ρεκόρ του Losail

  • Best lap: Francesco Bagnaia 1m 52.772s (2021)
  • Fastest race lap: Enea Bastianini 1m 54.338s (2022)

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες