MotoGP 2023, Κατάρ, FP1 - Ταχύτερος ο Martin, όμως ο Bagnaia δείχνει να έχει πολλά αποθέματα...

Εφιαλτικό session για τη Honda, με τους 4 αναβάτες της να καταλαμβάνουν τις 4 τελευταίες θέσεις της κατάταξης
MotoGP 2023, Qatar, FP1
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

17/11/2023

Τα πρώτα δοκιμαστικά του Κατάρ ξεκινούν με πολλή σκόνη στην πίστα του Losail που έχει στρωθεί με νέο ασφαλτοτάπητα -και έχει αλλαγμένη την ευθεία τερματισμού-, σκόνη που ευθύνεται για δυο πτώσεις πρωτοκλασάτων αναβατών με το καλημέρα, με τον Aleix Espargaro να ανοίγει τον χορό και με τον Alex Marquez να τον ακολουθεί, ευτυχώς χωρίς να χτυπήσει κανείς τους.

Στους αρχικούς γύρους η πρώτη θέση όπως είναι φυσικό αλλάζει συνεχώς χέρια, παίρνοντας από τον Jorge Martin στον Fabio Digiannantonio, στον Enea Bastianini, στον Pecco Bagnaia, με τον τελευταίο να "γράφει" 1:57.936.

Κύρια θέματα στο GP του Κατάρ, η ενδοοικογενειακή μάχη των Bagnaia-Martin για τον τίτλο, η πιθανή μετακίνηση του Luca Marini στη Honda, αλλά και ο θυμός όλων για τον κανονισμό περί χαμηλής πίεσης ελαστικών που πιθανώς να κρίνει το Πρωτάθλημα. Ο Alex Rins συνεχίζει τον μακρύ δρόμο της ανάρρωσης, με τον Iker Lecuona να παίρνει τη θέση του εδώ, ενώ παρατηρούμε την ΚΤΜ να έχει φέρει νέο αεροδυναμικό βοήθημα / αεροτομή για την ουρά της RC16.

Να σημειωθεί πως μαθηματικά ο Bagnaia μπορεί να κερδίσει τον τίτλο στο Qatar -δύσκολο έως αδύνατο να χάσει 23 βαθμούς ο Martin στο Losail-, με τον αναβάτη της Prima Pramac Martin να έχει πιθανότητες μόνο στον τελευταίο αγώνα, στη Valencia, ΑΝ όλα πάνε καλά για εκείνον και στους δύο αγώνες.

Είκοσι λεπτά πριν το τέλος των FP1 οι 4 πρώτες μοτοσυκλέτες ανήκουν στη Ducati με τους Bagnaia, Bastianini, Digianantonio και Martin, με 5ο τον... Franco Morbidelli της Yamaha!

Δεκαεπτά λεπτά πριν την καρό σημαία, έξοδο στα χαλίκια έχει ο Marco Bezzecchi, δίχως όμως να πέσει.

Πλησιάζοντας το δεκάλεπτο, πρώτος περνά ο Fabio Di Giannantonio με 1:57.475, ενώ αμέσως μετά ο Aleix Espargaro καταφέρνει να γράψει τον 4ο ταχύτερο χρόνο, φέρνοντας την Aprilia RS GP στο προσκήνιο.

Ο Digia συνεχίζει να γυρίζει γρήγορα, ρίχνοντας θεαματικά τον χρόνο του, για να περάσει τη γραμμή του τερματισμού στο 1:56.830, ο πρώτος αναβάτης στο 1:56.

Δεύτερος περνά ο Alex Marquez, με τον αδερφό του να βρίσκεται μόλις... 16ος, και με τον Quartararo στην 18η θέση.

Με φρέσκο ελαστικό στον πίσω τροχό πολλοί αναβάτες ξεκινούν να γράφουν γρήγορους γύρους, αναβάτες όπως ο Maverick Vinales, όσο και ο Jorge Martin, ο Miguel Oliveira, ο Augusto Fernandez, κλπ., με την κατάταξη να αλλάζει ταχύτατα.

Στο τελευταίο πεντάλεπτο έχουμε πτώση του Augusto Fernandes, ενώ λίγο πριν ο Jorge Martin γράφει νέο ταχύτερο γύρο όλων με 1:56.393. Φυσικά οι χρόνοι αυτοί θα πέσουν δραματικά το βράδυ, με τις χαμηλότερες θερμοκρασίες, με το ρεκόρ ταχύτερου γύρου να είναι 1m 52.772, ρεκόρ που είχε πετύχει ο Pecco το 2021.

Από τους αναβάτες ιαπωνικών μοτοσυκλετών ο Morbidelli συνεχίζει να εντυπωσιάζει στο Losail, κατέχοντας αυτή τη στιγμή τον 2ο ταχύτερο γύρο!

Λίγο πριν λήξει ο χρόνος, ο Johann Zarco έρχεται από το πουθενά (18ος) για να σημειώσει τον 2ο ταχύτερο χρόνο, με την Prima Pramac να έχει για την ώρα το 1-2, ενώ Bezzecchi και Pol Espargaro έχουν μια… “τρυφερή” στιγμή καθώς στην προσπάθεια τους για επίτευξη χρόνου παραλίγο να έχουν επαφή, με τον Bezzecchi κατόπιν να πλησιάζει τον Pol που ετοιμάζεται για εξάσκηση εκκίνησης και να του… χτυπά επανειλημμένα τον πίσω τροχό με τον μπροστινό τροχό της μοτοσυκλέτας του! Ευτυχώς ο Pol δεν “τσίμπησε” και δεν είχαμε συνέχεια τουε επεισοδίου.

Τα πρώτα δοκιμαστικά ήταν πραγματικός εφιάλτης για τους αναβάτες της Honda, με ταχύτερο όλων τον Joan Mir στην 19η θέση, ενώ οι 4 τους καταλαμβάνουν τις… 4 τελευταίες θέσεις του session.

Και μια λεπτομέρεια που έχει μεγάλη σημασία. Ο Pecco Bagnaia παρέμεινε ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ SESSION με σκληρή γόμα ελαστικών, κι έτσι ο 3ος ταχύτερο χρόνος του έχει άλλο αέρα, και δείχνει πως ο Πρωταθλητής του 2022 έχει προβάδισμα από τον Martin που δεν μπόρεσε να απομακρυνθεί με πιο μαλακές γόμες, δείχνοντας απογοητευμένος στα pits...

Ακολουθεί η κατάταξη των FP1

ΘΕΣΗ ΑΝΑΒΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑ
1 Jorge Martin Pramac Ducati (GP23)
2 Johann Zarco Pramac Ducati (GP23)
3 Francesco Bagnaia Ducati Lenovo (GP23)
4 Raul Fernandez RNF Aprilia (RS-GP22)
5 Franco Morbidelli Monster Yamaha (YZR-M1)
6 Luca Marini Mooney VR46 Ducati (GP22)
7 Aleix Espargaro Aprilia Factory (RS-GP23)
8 Fabio Di Giannantonio Gresini Ducati (GP22)
9 Pol Espargaro Tech3 GASGAS (RC16)
10 Brad Binder Red Bull KTM (RC16)
11 Fabio Quartararo Monster Yamaha (YZR-M1)
12 Maverick Viñales Aprilia Factory (RS-GP23)
13 Jack Miller Red Bull KTM (RC16)
14 Augusto Fernandez Tech3 GASGAS (RC16)*
15 Miguel Oliveira RNF Aprilia (RS-GP22)
16 Alex Marquez Gresini Ducati (GP22)
17 Enea Bastianini Ducati Lenovo (GP23)
18 Marco Bezzecchi Mooney VR46 Ducati (GP22)
19 Joan Mir Repsol Honda (RC213V)
20 Marc Marquez Repsol Honda (RC213V)
21 Iker Lecuona LCR Honda (RC213V)
22 Takaaki Nakagami LCR Honda (RC213V)

Επίσημα ρεκόρ του Losail

  • Best lap: Francesco Bagnaia 1m 52.772s (2021)
  • Fastest race lap: Enea Bastianini 1m 54.338s (2022)

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.