MotoGP 2024, Portimao, P1 - Bastianini, Miller και M. Marquez η πρώτη τριάδα

Στην δεκάδα η Yamaha... στον πάτο η Honda

Από τον

Κώστα Γκαζή

22/3/2024

Σε σχέση με τα ελεύθερα δοκιμαστικά που έγιναν το πρωί της Παρασκευής, το απόγευμα στα P1 η πίστα είχε επιτέλους στεγνώσει, ενώ τα δοκιμαστικά των Moto3, Moto2 και MotoE καθάρισαν την ιδανική γραμμή, στρώνοντας και με φρέσκια γόμα την άσφαλτο. Όλοι λοιπόν περίμεναν τους χρόνους των P1 να πέσουν δραματικά από το 1:40.484 του Marc Marquez το πρωί. Και δεν απογοητεύτηκαν.

Ούτε πέντε λεπτά δεν πέρασαν από την αρχή των P1, και ο καλύτερος χρόνος έπεσε στο 1:39, με αρκετούς αναβάτες να εναλάσσονται στην πρώτη θέση. Οι γρήγοροι γύροι συνέχισαν να έρχονται, ενώ αρχικά τουλάχιστον ακόμα και ο Quartararo έδειχνε να έχει βρει αποθέματα ταχύτητας, καταφέρνοντας να παραμείνει στις πρώτες θέσεις, κάτι που δεν είχε μπορέσει να κάνει στα FP1. Στον αντίποδα βρίσκεται ο Alex Rins, που ενώ είχε ξεχωρίσει θετικά στα FP1, τώρα βρίσκεται στην 18η θέση.

Πενήντα ένα λεπτά πριν το τέλος έχουμε πτώση από τον Jack Miller, από lowside, όπου ευτυχώς ο Αυστραλός δεν τραυματίζεται, ενώ και η μοτοσυκλέτα του γιτώνει με μερικές μόνο γρατζουνιές στο φαίρινγκ.

Δέκα λεπτά μετά την έναρξη των P1, και η πρώτη πεντάδα έχει ως εξής: Binder, Quartararo, Martin, Bezzecchi και M. Marquez.

Εκτός της ιδανικής γραμμής η πίστα συνεχίζει να είναι βρώμικη, με μπόλικη σκόνη που κάνει την εμφάνιση της όποτε χάσουν τις γραμμές τους οι αναβάτες.

Πέρασαν τα πρώτα 20 λεπτά των P1, και οι αναβάτες που είχαν αποσυρθεί στα pits για βελτιωτικές ρυθμίσεις επανέρχονται σιγά-σιγά στην πίστα. Σημειώστε πως στα pits ο Martin δείχνει εξοργισμένος με τις ανάλογες χειρονομίες στους μηχανικούς του για το πόσο κουνά η μοτοσυκλέτα του, κάτι που βλέπουμε και στα πλάνα από την προσπάθειά του για επίτευξη χρόνου.

Στον πάτο του βαρελιού βρίσκεται η Honda, με ταχύτερο τον Nakagami στην 14η θέση, και με τους υπόλοιπους αναβάτες της ιαπωνικής εταιρείας να συμπληρώνουν τις τελευταίες θέσεις της κατάταξης. Απελπισία...

Τριάντα πέντε λεπτά από το τέλος, και ο ταχύτερος χρόνος του Binder παραμένει. Παρόλα αυτά ο Marc δείχνει ικανός για την υπέρβαση, με την πρώτη πεντάδα να έχει ως εξής: Binder, M. Marquez, Martin, Quartararo και Bezzecchi. Ο 8 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής συνεχίζει να πιέζει, γράφοντας ταχύτερους χρόνους στα πρώτα κομμάτια της πίστας, χάνοντας όμως στο τελευταίο. Παρόλα αυτά βρίσκεται μόλις 0.036 δευτερόλεπτα πίσω από τον Νοτιαφρικανό αναβάτη της ΚΤΜ.

Δεν περνά πολύς χρόνος, και ο Marc καταφέρνει να σπάσει τον ταχύτερο γύρο του Binder, γράφοντας 1:39.110 και ανεβαίνοντας στην κορυφή του πίνακα, γεγονός που δίνει κίνητρο στον Binder να πρσπαθήσει περισσότερο, ενώ καλούς χρόνους κάνει και ο Martin που ακόμα δεν έχει μπορέσει να αισθανθεί άνετα στο Portimao, τουλάχιστον στην κατάσταση που είναι αυτή τη στιγμή η πίστα.

Και ο Martin τα καταφέρνει, για να γίνει ο πρώτος αναβάτης που γυρίζε στο 1:38, με νέο ταχύτερο χρόνο το 1:38.979.

Και ξαφνικά, χρόνος-βόμβα από τον Takaaki Nakagami της Honda που γράφει 1:38.9 και περνά πρώτος στην κατάταξη, έστω και για λίγο, αφού ακόμα ταχύτερος αποδεικνύεται ο Vinales με 1:38.629! Επόμενος ταχύτερος αναβάτης της Honda είναι ο Joan Mir στην... 18η θέση!

Και ο Marc Marquez συνεχίζει να ανεβάζει απόδοση, γράφοντας ξανά ταχύτερο χρόνο, με 1:38.629, 17 λεπτά πριν το τέλος, ενώ δεν σταματά να πιέζει, μαθαίνοντας την GP23 του και γυρίζοντας ολοένα και πιο γρήγορα. Επόμενος σταθμός το 1:38.559.

Κι ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής; Για ακόμα μια φορά ο Pecco κάνει εξαιρετικά... ντροπαλό ξεκίνημα σε GP, και 15 λεπτά πριν το τέλςο έχει σημειώσει μόλις τον 17ο χρόνο!

Ποιος θα είναι ο επόμενος αναβάτης που θα βρεθεί στην πρώτη θέση; Ο Enea Bastianini, με 1:38.057, καταφέρνοντας να κόψει μισό δευτερόλεπτο από τον Marquez!

Έντεκα λεπτά πριν το τέλος και έχουμε πτώση για τον Aleix Espargaro, αλλά και για τον Alex Marquez σε διαφορετικές φάσεις από lowside, ευτυχώς χωρίς επιπτώσεις για τους δυο αναβάτες, που τρέχουν στα pits για να πάρουν τις δεύτερες μοτοσυκλέτες τους.

Οκτώ λεπτά πριν το τέλος ο Bagnaia καταφέρνει να βρεθεί στην 8η θέση (επίφοβη για τα Q1), ενώ 2ος περνά ο Marc Marquez που δείχνει να έχει... άπειρα αποθέματα για να πιέσει κι άλλο.

Πέντε λεπτά απέμειναν, και ξεκινά η... μεγάλη έξοδος από τα pits, με όλους τους αναβάτες να κυνηγούν τα πολύτιμα δέκατα που θα τους χαρίσουν μια θέση στην πρώτη δεκάδα για να αποφύγουν τη ζούγκλα της Q1 και να βρεθούν απευθείας στα Q2.

Πτώση έχουμε από τον Morbidelli, που ευτυχώς δεν έχει την κατάληξη που είχε στα δοκιμαστικά των WSBK όταν ο Ισπανός είχε υποστεί διάσειση, ενώ λίγο μετά πέφτει και ο Marc Marquez, με τον Marini να τον ακολουθεί. Όλοι οι πιλότοι σηκώνοντας αμέσως μετά, γλιτώνοντας τραυματισμούς αλλά χάνοντας την ευκαιρία να βελτιώσουν τους χρόνους τους. Αυτό που θα μας μείνει είναι το πλατύ χαμόγελο του Marc στα pits, που δείχνει εντελώς ανεπηρέαστος από τη φάση, και ευδιάθετος όπως ποτέ!

Παρά το χάος των πτώσεων, ελάχιστοι είναι οι ακόμα όρθιοι αναβάτες που καταφέρνουν να βελτιώσουν τους χρόνους τους, με τα δοκιμαστικά να τελειώνουν με τον Enea Bastianini πρώτο, δεύτερο τον Jack Miller, τρίτο τον Marc Marquez, τέταρτο τον Jorge Martin και πέμπτο τον Brad Binder. Ο Bagnaia καταφέρνει την τελευταία στιγμή να αποφύγει την καταστροφή, με μια 8η θέση. Ένατος είναι ο πρώτος αναβάτης ιαπωνικής εταιρείας, Quartararo, ενώ ταχύτερος αναβάτης της Honda είναι ο Nakagami στην... 16η θέση.

ΘΕΣΗ	ΑΝΑΒΑΤΗΣ	ΟΜΑΔΑ	ΧΡΟΝΟΣ	ΔΙΑΦΟΡΑ
1	23E. Bastianini	Ducati Lenovo Team	01:38.057
2	43J. Miller	Red Bull KTM Factory Racing	01:38.175	+0.118 / +0.118
3	93M. Marquez	Gresini Racing MotoGP™	01:38.210	+0.153 / +0.035
4	89J. Martin	Prima Pramac Racing	01:38.288	+0.231 / +0.078
5	33B. Binder	Red Bull KTM Factory Racing	01:38.387	+0.330 / +0.099
6	72M. Bezzecchi	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	01:38.409	+0.352 / +0.022
7	12M. Viñales	Aprilia Racing	01:38.411	+0.354 / +0.002
8	1F. Bagnaia	Ducati Lenovo Team	01:38.541	+0.484 / +0.130
9	20F. Quartararo	Monster Energy Yamaha MotoGP™	01:38.552	+0.495 / +0.011
10	42A. Rins	Monster Energy Yamaha MotoGP™	01:38.560	+0.503 / +0.008
11	31P. Acosta	Red Bull GASGAS Tech3	01:38.599	+0.542 / +0.039
12	49F. Di Giannantonio	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	01:38.635	+0.578 / +0.036
13	73A. Marquez	Gresini Racing MotoGP™	01:38.809	+0.752 / +0.174
14	41A. Espargaro	Aprilia Racing	01:38.812	+0.755 / +0.003
15	21F. Morbidelli	Prima Pramac Racing	01:38.882	+0.825 / +0.070
16	30T. Nakagami	LCR Honda	01:38.962	+0.905 / +0.080
17	88M. Oliveira	Trackhouse Racing	01:39.048	+0.991 / +0.086
18	25R. Fernandez	Trackhouse Racing	01:39.048	+0.991 / +0.000
19	36J. Mir	Repsol Honda Team	01:39.119	+1.062 / +0.071
20	5J. Zarco	LCR Honda	01:39.147	+1.090 / +0.028
21	37A. Fernandez	Red Bull GASGAS Tech3	01:39.160	+1.103 / +0.013
22	10L. Marini	Repsol Honda Team	01:39.781	+1.724 / +0.621

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!